Mentionsy

Ale tak się składa, że gdybym miał wskazać na dwa najbardziej celne teksty o tym filmie, teksty, które przemknęły jak komety przez łamy miesięcznika kino na początku roku 2002, kiedy ja także ten film po raz pierwszy obejrzałem w krakowskim kinie Ars, wskazałbym na teksty Łukasza Wojdana i Adama Garbicza.

Dwa numery później, w marcu 2022 roku, Mulholland Drive uczyniło poetą jeszcze innego krytyka filmowego, a właściwie genialnego filmowego dziejopisa, jakim jest Adam Garbicz, twórca pięciotomowego ostatecznie kina wehikułu magicznego, czyli potężnego zestawu pięciu tomiszcz, opisującego całą historię kina poprzez poszczególne

Adam Garbicz nie pisywał często w latach 2000.

Otóż Adam Garbicz najwyraźniej poczuł się tak rozsierdzony tym tekstem i także osobnym esejem, jaki Jerzy Płażewski w bardzo negatywnym tonie zamieścił na temat Davida Lyncha.

Otóż rozsierdzony tymi opiniami Adam Garbicz napisał genialny esej z kilkoma zjadliwymi ustępami poświęconymi niezrozumieniu Lyncha przez niewymienionego w tym tekście antagonistę, którym był jednak z całą pewnością Jerzy Płażewski.

I Adam Garbicz zakończył swój tekst

O tym rzekomo niezrozumiałym filmie, jakim jest Mulholland Drive, który na przestrzeni 2,5 godziny prezentuje nam labirynt fabularny, w pierwszym kontakcie trudny do zrozumienia, Adam Garbicz w nonchalanskim geście w dwóch króciutkich akapitach

To jest taki mały wyłom, na który Adam Garbicz nie zwrócił uwagi w swoim wyliczeniu, ale też mówimy o jednym ujęciu, więc