Mentionsy

Właśnie od tego ogromnego hitu, jakim był film Formana, zaadaptowany ze sztuki scenicznej Petera Szejfera.

Czy było to po kłosie tego, że sam był bratem-bliźniakiem dramaturga Antonego Szejfera, znanego jako autor zmyślnej, kryminalnej komedii pt.

To tylko spekulacja, ale faktem jest, że taki szczególny dualizm, pracowanie na wyrazistych przeciwieństwach to znak rozpoznawczy dramaturgii Szejfera.

A zatem ten naturalny u niego, przekorny duch oporu wobec sztywnej władzy na pewno dostrzegł ogromny potencjał w tak ciekawie zarysowanej opozycji, gorsetu i swobodnej ekspresji, jaką upichcił Szejfer w swojej sztuce.

Forman wiedział, że prawa dramaturgii scenicznej i prawa dramaturgii filmowej są zupełnie różne, dlatego zaproponował Szejferowi długi proces wspólnego przepisywania sztuki źródłowej.

Szejfer był na to bardzo otwarty i trzeba powiedzieć, że ktokolwiek widział Amadeusza w teatrze, nawet już w takiej wersji późnej, nazwijmy to, bo tak jak powiedziałem, Szejfer kilkukrotnie także poprawiał tę sztukę.

Wiem też, że podejście Szejfera i Formana do Mozarta rozciąga się też na sposób, w jaki użyli w filmie mozartowskiej muzyki.

To, jak myślało się o tych sprawach w połowie lat 80., jak myślał o nich sam Forman, być może także Szejfer,