Mentionsy

Teresa, że żeby wejść w relację z Bogiem, nie trzeba wychodzić na zewnątrz.

Bo tak jak u Teresy nie znajdziemy jakiegoś konkretnego schematu modlitwy, który jest jedyny, najlepszy i którego powinni się wszyscy trzymać, bo dojdą do zjednoczenia z Bogiem, tylko dla Teresy, skoro modlitwa jest relacją przyjaźni, to modlitwa każdego będzie inna, no bo każdy człowiek jest inny, tak dla Wawrzyńca również.

To zdecydowanie w nerwicy, na poziomie właśnie zdrowia psychicznego, albo w jakieś skrupuły, czy wręcz jakiś tak paraliżujący lęk przed Panem Bogiem, że nie będę w stanie wejść z Nim w żadną relację.

Jednocześnie duchowo, czyli jeśli chodzi o moją relację z Bogiem,

z lęku przed Panem Bogiem.

że z lęku przed Panem Bogiem albo z lęku przed innymi na przykład jest jakaś uroczystość no i ktoś mnie zaprasza na Eucharystię w związku z tą uroczystością jakąś taką patriotyczną albo jakąkolwiek inną.

To dlaczego z tego nawyku nie zrobić czegoś, co cię będzie do relacji z Bogiem jakoś w naturalny sposób predystynować, tzn.

A już na pewno w naturalny sposób nie kierowały mojej myśli, mojej uwagi na Pana Boga, a teraz nagle okazuje się, że moje zmysły pracują po to, żebym ja się z Panem Bogiem mógł zjednoczyć.

I jeśli tak w nią wejdziesz, to nie będzie to powodować niepotrzebnego napięcia i niepotrzebnego wzburzenia, ale będzie prawdziwe do zjednoczenia z Bogiem.

Cnotą wiary, która pozwala nam, można powiedzieć, widzieć Boga właśnie w naszej codzienności, kontaktować się z Nim jako jedyny proporcjonalny środek, jak mówi święty Jan od Krzyża, do zjednoczenia z Bogiem na tym poziomie rozumu naszego.

To znaczy, bo rozwój życia duchowego i rozwój modlitwy wcale nie polega na tym, że mi jest dobrze z Bogiem.

To jest rozwój życia duchowego, że ludziom jest dobrze przebywać w mojej obecności, a nie, że mi jest dobrze przebywać z Panem Bogiem.

Czasami mi jest dobrze przebywać z Panem Bogiem, a czasami ta relacja jest trudniejsza i wcale takiej przyjemności emocjonalnej i zmysłowej mi dawać nie będzie.