Mentionsy

Więc widać, kmiotku, że szczęśliwy u Boga.

Po jego dopiero zniknieniu uczył kmiotek władzę w prawej ręce, przeżegnał się, pojechał dalej, a jadąc ubolewał, że zamiast wezwania Boga na pomoc, zamiast polecenia się jego opiece świętej, w roztargnieniu diabła jakoś przywołał.

Ufaj zatem w miłosierdzie Boga i módlcie się za mnie.

Spojrz na moje bogactwa.

że żaden może panujący trup bogactw nie posiada.

Rozpaczać nie powinieneś, bo większe jest miłosierdzie Boga, niżeli grzechy całego świata.

Na wzgórku między trzema jamami, w których bogactwa Madeja były, wbił do ziemi jabłonową jego buławę.

Pod ową zaś jabłonią klęczy staruszek stuletni, siwy jak gołąb, z białą jak śnieg brodą, z próżnymi po bokach sakwami i tak się szczerze do Boga modli, że jakby był w zachwyceniu.

Był to jakiś kmiotek szczęśliwy, uboga, bo gdy znalazłszy na piecu, uderzyłem go moją buławą.

O wielkie zrządzenie Boga!