Mentionsy

opublikować i państwo go będą słuchali, więc powiedzmy, że 230 awansem za nami, a ja chyba jeszcze nigdy nie rekomendowałem tutaj państwu lektury wspaniałych trzech książek autorstwa Geralda Durella.

Dużo mówiłem i dużo rekomendowałem państwu oczywiście Lorenza Durella, jego brata, ale Gerald Durell, jeśli chodzi o pióro i literackie możliwości, literackie talenty, zupełnie w żaden sposób nie ustępuje swojemu bratu, choć akurat jeśli chodzi o prozę, to faktycznie...

które uczyniły Geralda Durella sławnym, zwłaszcza ta pierwsza książka, Moja rodzina i inne zwierzęta, to jest rzecz, która faktycznie sprzedała się w doskonałym nakładzie, do dzisiaj wspaniale się sprzedaje, no i uczyniła z Geralda Durella...

brata, bo głównie Gerald i Lawrence, jako ci, którzy uprawiali literaturę przez całe życie, są dla niego takim obiektem zainteresowania, choć o pozostałych, czyli o Margo i o Lesliem z tej czwórki rodzeństwa też dużo pisze, o matce Durellów również, ale to Gerald i Lawrence są na celowniku przede wszystkim.

Mimo, że Gerald Durell i Lawrence Durell nawymyślali strasznie dużo w tych książkach, które prezentowali jako narracje autobiograficzne.

Jakie to ma w ogóle dzisiaj znaczenie dla kogokolwiek, kto nie jest akademickim badaczem relacji pomiędzy życiem a literaturą państwa Durellów, Geralda lub Lorenza?

A być może nawet, i o tym Bradford też pisze, Gerald Durell po prostu opisał tę rodzinę tak, jak chciałby, żeby ona wyglądała i ten czas na Corfu tak, jak pragnąłby, żeby wyglądał, a nie tak, jak wyglądał rzeczywiście, bo oczywiście Bradford dowodzi, że cała rodzina Durellów to po prostu wszystko jakieś dziwne postacie z problemem alkoholowym, a w ogóle same problemy z nimi wyłącznie