Mentionsy

Rafał Czarnek jako zderzak, Donald Trump jako zderzak, Donald Trump jako zderzak,

Rafał Chwedoruk, Przemysław Czarnek jako zderzak, Donald Trump jako katalizator.

Startował w miejsce Trumpa, utrzymał władzę przy Republikanach, czy też dojdzie do zasadniczej zmiany.

Polskiej polityki albo wzmocni prawicy z jej takim, powiedziałbym, quasi trumpistowskim przekazem, albo jednak pozwoli zachować pewną przewagę taktyczną w bieżącej polityce obozowi rządzącemu, który zdaje się troszkę bardziej stawiać na kartę europejską niż na bezwarunkowe popieranie Stanów Zjednoczonych.

Czy przyklejenie się Prawa i Sprawiedliwości do administracji Donalda Trumpa szkodzi partii Jarosława Kaczyńskiego, czy może też ugrupowanie największe opozycyjne będzie zyskiwać, podobnie jak Karol Nawrocki?

No pół żarty można powiedzieć, że jeśli komuś służy na razie Donald Trump w Polsce, to Polska nie jest zresztą tu jedynym tego przykładem, to rzeczonemu Włodzimierzowi Czarzastemu, po polemice z ambasadorem Stanów Zjednoczonych, zresztą w Niemczech na przykład Die Linke uzyskała bardzo dobry wynik w ostatnich wyborach do Bundestagu właśnie za sprawą pojawienia się Donalda Trumpa.

I sposób uprawiania polityki przez Donalda Trumpa, biorąc pod uwagę także inne kontrowersje towarzyszące jego postaci.

I trochę tak jest w Polsce, że bardzo wyraźnie widać rosnący dystans wobec Donalda Trumpa.

Więc powiedziałbym tak, że w perspektywie taktycznej, krótkoterminowej, ten związek z Trumpem PiS-owi może się nawet opłacać jako taki właśnie element bipolaryzacji, jako stawianie w trudnej sytuacji konfederacji.

Więc długofalowo PiS mimo wszystko jakoś tam ryzykuje, bo tak naprawdę PiS-owi bliżej jest do takich polityków republikańskich jak Marco Rubio niż sam Trump czy wspomniany Wens.

Agencji do spraw walki z terroryzmem, klasycznym trumpizmem, niechętnym zbrojnemu zaangażowaniu Stanów Zjednoczonych w świecie.

Panie profesorze, a sam Donald Trump otwierając kolejne pola konfliktu i angażując Stany Zjednoczone w wojny, on będzie polityczne zyskiwał, czy będzie politycznie tracił?

Można odnieść wrażenie, że ta strategia chaosu jest jednak pewnego rodzaju strategią, to znaczy wywołanie tyluż konfliktów wewnętrznych i zewnętrznych obliczone jest na to, że któryś z nich zakończy się sukcesem i wówczas będzie go można przedstawiać opinii publicznej, jeśli chodzi o administrację Trumpa.

W trakcie intelektualnej i politycznej Trump i Harris zostawili po sobie spaloną ziemię tamtej administracji.

Wewnątrz partii demokratycznej, na ile młode, dosyć radykalne pokolenie dojdzie tam do głosu i przedstawi siebie jako antytezę Trumpa, na ile, tak jak to było przy nominacji Bidena, główny nurt tej partii będzie używał radykalnych haseł po to, żeby później tak wystawić kogoś z establishmentu, kto niewiele zmieni.

Trump i jego zaplecze jednak tam jakoś liczą na zamieszanie wewnątrz partii demokratycznej, na wystawienie kandydata czy kandydatki równie trudnej dla akceptacji dla wahających się Amerykanów jak Trump i jego wiceprezydent.

Natomiast oczywiście pamiętajmy też o tym, że administracja Trumpa będzie rozliczana przez jej...

O tym, czy następcą Trumpa będzie ktoś skazany przez Trumpa, niekoniecznie zadecyduje sam Trump.

I to jest być może główny wniosek, który z tego płynie, to znaczy Donald Trump swoją prezydenturę póki co osłabił, a nie wzmocnił w tym czasie, w naturalny sposób wydawało się, że powinien rozkwitać.