Mentionsy

Stoner, August i Butcher's Crossing.

Kanonu Williamsa, kanonu jak nazywa się te trzy wielkie powieści tego amerykańskiego pisarza, czyli Stoner, Butcher's Crossing i August.

I chociaż w tej naszej dzisiejszej rozmowie chciałabym się skupić przede wszystkim na Butcher's Crossing, to biorąc pod uwagę, że po raz pierwszy w raporcie o książkach rozmawiamy o Johnny Williamsie, to zacznijmy od stonera.

Bo to Stoner nadał Williamsowi taki nieoficjalny przydomek autora najwspanialszej powieści, której jeszcze nie czytałeś.

To cytat z twojego posłowia do Stonera.

Amerykanie mają taki soft spot na Francję, że z jakiegoś powodu to są jednak arbitrzy elegancji, więc stoner, który został przełożony przez Gawaldę po prostu zaczął się sprzedawać.

No tak, w swoim posłowiu do Stonera cytujesz Annę Gawaldę, która powiedziała, że po raz pierwszy postanowiła napisać nie swoje dzieło.

Droga Stonera była o tyle ciekawa, że rzeczywiście przez Francję do Ameryki, do tego szerokiego grona czytelników musiała przebyć, bo to też informacja zaczerpnięta swojego posłowia.

Pierwszy nakład Stonera to były dwa tysiące egzemplarzy.

Książka w książce, a Stoner jest też autorem, tylko że książki akademickiej.

Bo Stoner jest osobą kompletnie anonimową.

Oczywiście jego biografia, myślę, odzwierciedla się bardzo dobrze we wszystkich trzech głównych postaciach jego powieści, bo mówimy głównie o Stonerze, czyli o chłopaku z rodziny chłopskiej, który zostaje...

A tak jak wspomniałeś, Stoner stał się rozpoznany na całym świecie i został doceniony w taki sposób, na jaki zasłużył z uwagi na swoją wartość literacką dopiero w latach 2000.

Być może przeczuwał, zresztą w Stonerze, prawda, to jest trochę to, na co zwracasz uwagę, że to przeczucie, że być może coś, co robimy, niedocenione za naszego życia, będzie docenione po naszej śmierci, tam są takie echa takiego...

Bo mamy z jednej strony Williama Stonera, którego możemy nazwać...

No bo Stoner to jest powieść, której akcja osadzona jest w pierwszej połowie XX wieku na Uniwersytecie w Mizuri.

Druga powieść to jest powieść akademicka, klasyczna campus novel, czyli Stoner, o świecie, które on zna osobiście.

Mam wrażenie, że i w Stonerze, i w Butchers Crossing, i w Augustie są bezpośrednie inspiracje francuskie.

Myślę, że w Stonerze to się cieszę, bo w Polsce to się przyjęło jako absolutny pewnik, że to Flaubert i pani Bawary jest inspiracją, ale to ja to wymyśliłem.

Ja pamiętam, kiedy zostałem poproszony po raz pierwszy o napisanie posłowia do Stonera, ja im powiedziałem, że wiecie co, ja tego nie dam rady zrobić, bo to będą jakieś zupełnie banały na poziomie Paola Coelho, że...

Za każdym razem ludzie mówią to samo, że o przegranym bohaterze, czy to jest o Stonerze, czy o Augustie, czy o Butchers Crossing, o sensie życia i tak dalej, ale każdy podkreśla, że z jakiegoś powodu książka zalazła mu za skórę.

I zwłaszcza dotyczy to Stonera.

Kiedy Stoner staje przed wielkimi wyborami, to nagle dostajemy jakiś metaforyczny obraz tego, co jest za oknem, albo jakiś taki poetycki passus, ale on też nie wie, co ma powiedzieć.

Stonerze jest jedna bardzo istotna postać kobieca, jest to żona.

Wiesz co, mam wrażenie, bo ten wątek powraca też w dwóch innych dziełach, które ja tłumaczyłem, czyli w Stonerze i w takim dramacie z lat 60.

Z jakiegoś powodu, może to jest coś powojennego, bo w Stonerze jest o tym, jak była germanofobia i jest to powiedziane.

Stoner, August to są imiona, nazwisko i imię, a tutaj masz nazwę miasteczka, więc nie mogłem tego zrobić.

Owszem, debiutowałem przekładem Oscara Wilde'a, natomiast tak jak w wypadku Johna Williamsa dopiero później udało mi się wyjść na szersze wody, prawda jest taka, że to właśnie Stoner w pewnym sensie zrobił mnie jako tłumacza.

Natomiast w momencie, kiedy ja dostałem stonera, to to było zupełnie nie moje, to było...

z tym pisarzem, jak chodzi o moje życie, że ten obcy element mi, tak jak czytelnikom Stonera, wlazł pod skórę w sensie też pozytywnym.

Ja miałem wrażenie troszeczkę po Stonerze, ale już w ogóle po dokończeniu tego dorobku, ja się wreszcie poczułem dorosłym człowiekiem.

Słuchaj, no przecież to było bardzo... Słuchaj, ja tak jak William Stoner zrobiłem doktorat, ale nie zrobiłem kariery naukowej.

Mamy trzy wielkie powieści Stonera, Butcher's Crossing i Augusta.