Mentionsy

Witam bardzo serdecznie w piątek, jak w co drugi piątek miesiąca.

Dziś mamy bardzo ważny dzień, szczególnie z tego powodu, że ja akurat prowadzę dzisiejszy Power Walk z miasta, w którym się nie urodziłem, bo urodziłem się w Gdyni.

Później mieszkałem w Gdańsku, a teraz nagrywam z Warszawy, czy też jakby nadaję z Warszawy.

Tak, czyli dzisiaj mamy kolejną rocznicę Powstania Warszawskiego.

I czy chcę dzisiaj zrobić Power Walk o tym bardzo ważnym dniu, bez oceniania też jego jakby decyzji, bo oczywiście to jest chyba to, co chciałbym przede wszystkim powiedzieć, to że...

Moja rodzina w połowie, moja taka najbliższa rodzina w połowie jest z Warszawy, czyli rodzice mojej mamy, dziadkowie mojej mamy, to jest część warszawska.

I mimo tego, że moi dziadkowie, brat dziadka walczyli w AK,

I jak duża część osób z mojego pokolenia, pewnie jestem tym pokoleniem przełomowym, które

Po pierwsze, to jesteśmy tym pokoleniem niesprawiedliwości, bo musieliśmy uczyć obsługi, drukarki, zarówno naszych rodziców, jak i naszych dzieci.

Już nie będę sobie wchodził sam w koncept faktycznie jako taki rodziciel z ta bliskość, ale pewnie mamy takie przekonanie, że chcielibyśmy robić dla tych dzieci trochę więcej, żeby im bardziej dmuchać w skrzydła.

I nas tutaj słuchają, to pewnie ta społeczność power rock jednakże zbiera takie osoby bardziej faktycznie świadome i zaangażowane, myślące o rozwoju w naturalny sposób.

Jesteśmy takim przeciwieństwem stylu rodzicielskiego naszych rodziców, pewnie szczególnie ojców, którzy pewnie są definiowani jako tak zwany system ojca nieobecnego.

bo go nie było w ogóle i tak dalej, tylko tego nieobecnego emocjonalnie, tego ojca wycofanego, tego, który nawet jak wracał z pracy, to siadał na fotelu, otwierał gazetę.

Pewnie nie angażował się bardzo często we wszystkie też obowiązki domowe, pewnie też czasy silnego patriarchatu, ale przede wszystkim był kompletnie niedostępny emocjonalnie, a jeżeli faktycznie...

no nie był dostępny, a jeżeli faktycznie miał też takie bardzo silne przekonania związane z tym, że nie należy mieć bliskiego kontaktu z emocjami, prawdziwi mężczyźni nie płaczą i wszystkie inne tego typu bzdury, które już wiemy dzisiaj.

wzięło, a właściwie jakby jak sobie z tym żyć.

Bo to, z czym chcę powiedzieć, że jak z czym żyć, to niedawno zakończył się festiwal Conscious Man, festiwal świadomego mężczyzny.

Ale to, co ty powiedziałeś, pewnie mówiąc o mężczyznach, to my dzisiaj faktycznie mamy pewien deficyt takiej świadomej, pełnej relacji z naszymi ojcami.

Pewnie mamy trochę w sobie, trochę żalu, co wychodzi znowu w badaniach, co wychodzi w wielu, że tak powiem, miejscach, że mówimy sobie, kurczę,

Zawsze mówi, że na warsztatach jest taki jeden,

A mianowicie to jest moment, kiedy zadaję facetom, ojcom pytanie, gdzie dochodzimy do takiego momentu trochę tęsknoty za tym naszym ojcem, gdy my byliśmy dorastający.

Zadaję takie pytanie, zastanów się nad tym, ile dostałeś emocjonalnie

Ale jak patrzę na dziadka, to mój dziadek ze strony taty urodził się w 1920 roku, co w praktyce oznacza, że w 1939 on miał 19 lat.

Miał 19 lat, jak wybuchła wojna.

I myślę sobie, że jak masz 19 lat, jak wybuka jedna z najstraszniejszych wojen na świecie, nie dalej definiowana jako najstraszniejsza, choć pewnie zależy dokładnie kto pyta, bo pewnie mówimy o tej części Europy, mimo tego, że była światowa, więc to myślę sobie, że naprawdę jakby Twój