Mentionsy

Witamy Was serdecznie razem z Markiem Kamińskim.

Jak się macie?

No nie usłyszymy jak się macie, ale mamy nadzieję, że macie się dobrze.

To taki miękki wstęp, tak zwany small talk na początek naszego power walka, w którym idziemy... Idziemy pozdrowie.

Słuchajcie, pierwotny plan zakładał na ten dzisiejszy power walk Marka Kamińskiego, że...

pokażesz nam zestaw ćwiczeń na dobry początek dnia.

Bo kiedyś, pamiętam, wspominałeś mi, że masz taki i tak robisz.

Tak, robię, tak powitajem słońca, ale pomyślałem sobie, że teraz zrobię inny zestaw i on jest związany z...

z przyrządami, czyli z bieżnią, z ergometrem, więc wrócę, opracuję dokładnie ten zestaw i wrócimy z Mateuszem za parę tygodni z takim porządnym, profesjonalnym zestawem ćwiczeń jogowo, oddechowo rozciągających na dobry początek dnia.

To oczywiście to, co Marek powiedział, to dla Was będzie, drodzy power walkerzy i power walkerki.

No właśnie, ale zmieniliśmy plan, bo Ty tak naprawdę coś wyjątkowego teraz szykujesz w swojej, że tak powiem, podróżniczej profesji.

Tak, teraz właśnie byłem w Japonii.

Miałem taki cykl w ogóle wykładów w różnych miejscach na świecie, między innymi Litwa, Norwegia i właśnie Japonia.

I co ciekawe, myślę, że wrócę do tego wątku jeszcze.

To wszędzie zadawano mi pytanie, i na Litwie, i w Norwegii właśnie, i w Japonii, czy świat nie jest przedednią wielkiej wojny, ale wrócimy do tego tematu, tematu czasów, w których żyjemy, czasów niepokoju i pewnego...

Natomiast tak, w sumie też jakby ta moja wyprawa poniekąd jest związana z tymi czasami, w których żyjemy i wynika z refleksji, bo myślałem, że jako podróżnik zawsze wymyślałem coś nowego.

Nie zatrzymałem się na biegunach, na wyprawach polarnych, mimo że wracałem na biegun, na przykład z Jankiem Mellon, to była całkiem inna wyprawa i całkiem inny biegun.

tak ważne w moim życiu.

Stąd koncept takiej wyprawy pole to pole.

Pole, nawet dwójkę można napisać to pole.

Czyli z bieguna, można to różnie odczytywać, ale jedną z wersji, jaką można odczytać, to jest właśnie...

Z bieguna na biegun, czyli dokładnie to będzie podróż z bieguna południowego na biegun północny.

Zacznę w miejscu, w którym skończyłem 30 lat temu swoją wyprawę na biegunie południowym.

Czy wsiądziesz tam na łódkę i popłyniesz na północ?

Niekoniecznie, niekoniecznie.

Jeżeli będzie można przebić tam, to pewnie tak, ale myślę, że będę starał się też posługiwać, znaczy przemieszczać jak najbardziej ekologicznie podczas tej wyprawy, czyli używać pociągów, używać statków, ale też używać offsetu i też samolotu, bo bez tego się nie dałoby w planowanym czasie, czyli w 6, 8 mniej więcej miesięcy przejść tej drogi.

Także biegun

biegun południowy do bieguna północnego, ale teraz znowu, to nie będzie taka wyprawa z punktu do punktu, żeby zaliczać punkty geograficzne na świecie, tylko to będzie tak wstępnie wyprawa przez 13 światów i 13 żyć, czyli ta wyprawa wynikła z takiej mojej refleksji nad przyszłością, że w przyszłości człowiek będzie miał wiele żyć, czyli będzie mógł być podróżnikiem, będzie podróżował, będzie...

będzie mógł być hakerem, nie wiem, będzie może bezdomnym też, jeżeli wszystko straci.

Jakby będzie przechodził nie przez jedno życie, tylko właśnie przez wiele żyć.

Dokładnie jakby ta koncepcja tej wyprawy wzięła się z rozważań nad podróżą Ulissesa spod Troi do Itaki.

I przeczytałem właśnie taką interpretację tej podróży, że Ulisses podróżował

jako podróży właśnie takiej geograficznej, bo tak naprawdę właśnie on podróżował przez wiele światów i żył wieloma życiami.

I myślę, że to jest właśnie przyszłość człowieka, życie w wielu światach i życie wieloma życiami.

I człowiek będzie pewnie wybierał te życia, bo czasami świadomie, czasami nieświadomie, czasami będzie spychany może przez jakieś...

wektory sił, których będzie właśnie do tego, żeby zostać bezdomnym, tak?

Bo może wszystko stracić.

Więc generalnie to powiem jeszcze tak graficznie, jak to będzie wyglądało, tak wstępnie.

Plan jest taki.

Koniec października, powiedzmy, że, nie wiem, drugi listopad.

2 listopad, biegun południowy, przejście Antarktydy, potem Patagonia, być może jakaś bezludna wyspa na Patagonii, potem Amazonia, razem z Indianami właśnie w Amazonii, potem być może Jaguary i Yangchilan, zaginione miasto Majów albo coś na Yucatanie.

albo San Francisco, potem Afryka, Etiopia, Fatuhiba, czyli Polinezja francuska, Mongolia, Japonia, Korea, Grenlandia z zaprzęgami psimi przez pół Grenlandii, być może też przy użyciu kajtów i na koniec biegun północny.

Ale tak jak mówię, jakby cały, może nie diabeł, ale

ale właśnie cały pomysł w tych szczegółach, czyli tych światach, które będę przemierzał i nad tym teraz pracuję.

Jaki świat będzie w Patagonii, jaki świat będzie u Indian, jaki świat będzie właśnie w Japonii na przykład.

bycie hakarem w Tokio, czy bycie hakarem genetycznym na przykład w Chinach albo w Seulu.

Więc właśnie to jest taka koncepcja tej wyprawy.

I w sumie ten, o ile ten punkt startu, ten pierwszy biegun jest jasny, to będzie biegun południowy, to nie wiem, jaki będzie koniec.

Może to będzie biegun północny, może jakiś inny biegun.

tak się zastanawiam, nie wiem, czy macie takie same obserwacje albo wrażenia, że Marek ma zupełnie inny mindset niż normalny człowiek.

Wiesz, my żyjemy takimi przyziennymi tematami.

Zakupy, praca, inne rzeczy.

Ty zresztą też, no ja wiem, ale mało kto na świecie może nie tylko doświadczyć czegoś takiego, ale w ogóle wymyśleć coś takiego.

Jak u Ciebie rodzą się tego typu pomysły?

pod prysznicem, nie wiem, w snach, podczas jakiejś podróży?

Znaczy te pomysły rodzą się głównie z tego, że... A może z książek, bo wiem, że ty dużo też inspiracji bierzesz z książek.

Tak, myślę, że staram się żyć w jakimś sensie, oczywiście tu i teraz, ale...

Ten świat, w którym żyjemy, świat tu i teraz, on tak naprawdę zawiera w sobie wiele światów, więc generalnie jakby mój przebieg, moje ciało jest w jednym świecie, tu i teraz, w Gdyni, w Orłowie, ale mój umysł jakby często robi sobie takie sloty, że jakby mój umysł jest tam, gdzie chce.

Wymyślałem sobie właśnie scenariusze książek, scenariusze wypraw.

Myślę, że to właśnie... Oczywiście też pracuję, pracuję nad projektami, pracuję w fundacji, robimy Kongres Mocy, Marsze Mocy.

Ale gdzieś część zadaje, że tak powiem, mojej podświadomości takie zadanie, żeby pracowałem właśnie nad nową koncepcją wyprawy czy nową koncepcją książki.

Oczywiście to nie jest tak, że ja cały czas o tym myślę i potem jakby intensywnie do tego wracam, tak?

Wracam, czasami też zderzam to z czatem GPT, te pomysły, każę mu wymyślać różne rzeczy, każę wymyślać sztucznej inteligencji, daję na przykład sztucznej inteligencji różnym formom tej sztucznej inteligencji, różnym, że tak powiem, narzędziom.

daje nam przykład grafiki, daje różne warunki brzegowe i każe jej wymyślać jakby jak przeprowadzić właśnie taki projekt z Markiem Kamińskim.

Ale oczywiście też pracuję z zespołem, zderzam tu z zespołem, z Weroniką, z Moniką, z Magdą, z Dominiką, z dziećmi swoimi, też bardzo dużo mi pomagają dzieci, K i Pola i ich

Mam taką grupę Marek i Przyjaciele i tam też nie wyrzucam, więc jakby z tej refleksji...

pomysłów, bo jednak ważne jest to, żeby... Dla mnie jest ważne to, żeby ta wyprawa nie była dla mnie, ale żeby coś wnosiła właśnie, coś wnosiła do świata.

Będziesz to, rozumiem, pokazywał wszystko, tak?

Tak, więc jakby... Oczywiście sam też chcę przeżyć przygodę, ale taka przygoda... Dla samej przygody to przeżyłem niektóre tysiące i cały czas przeżywam, więc jeżeli ma to być jakiś projekt, to jest fajne.

Dla mnie takim super wzorcem jest właśnie wyprawa z Jankiem Melą, albo wyprawa na biegun południowy, samotna, kiedy szedłem i oczywiście pomagałem w szpitalu obiektowej terapii.

Także właśnie myślę, że z jednej strony super przygody, ale super przygód można przeżyć miliony w tym świecie.

Można pojechać gdziekolwiek i być sobie.

Ale na przykład bardzo dobrze dla mnie też działa Tokio, więc ostatnio właśnie byłem przez 10 dni w Tokio i Tokio jest dla mnie świetną przestrzenią do tego, żeby wymyślać właśnie przyszłe projekty.

Także nie, myślę, że żyję absolutnie normalnym życiem, bardzo też przyziemnym, bardzo prostym, ale gdzieś w tym świecie staram się zachować tą wolność myślenia i ta część mnie jest też w innych światach.

Nie żebyś mnie zrozumiał, że wiesz, ty żyjesz zupełnie inaczej, ale naprawdę niewiele osób może po pierwsze wpaść na taki pomysł, znaczy każdy może, ale wiesz, to o czym opowiadasz, to taki pomysł.

podróża, które planujesz, ale druga rzecz jest też, żeby je później zrealizować.

Mieć też odwagę, więc mocno trzymamy kciuki.

Ja myślę też, że wiesz, to jest właśnie takie, myślę, że też wskazówka dla Was, że to nie jest tak, że taki pomysł, na taki pomysł człowiek pada od razu, że a, myśli już, dobra, pole to pole.

Myślę, że tak samo jak, żeby doprowadzić ciało do jakiejś formy, tak, podobnie, żeby wpaść na jakiś taki dobry pomysł,

to trzeba ileś zrobić takich ćwiczeń, ileś scenariuszy, ten, tamten.

Pierwszy mój pomysł w ogóle był taki, żeby z wojskiem właśnie wyruszyć na biegun południowy.

Po co mi wojska w ogóle do tego?

Zacząłem myśleć, a czy tylko sam biegun?

Czy rzeczywiście tylko powtórzenie?

No i gdzieś po prostu z tej refleksji wziął się w końcu...

Ten pomysł, ale to było naprawdę mniej więcej pół roku, siedem miesięcy może takiej ciężkiej pracy, w sensie też umysłowej, żeby jakby poskładać wszystkie elementy.

Powiedziałeś, że ruszasz w listopadzie tego roku.

Czy jednak raz na jakiś czas zrobisz sobie przerwę?

Znaczy z jednej strony chciałbym wracać do domu, na pewno tu jest tak pięknie i tak świetnie, że chciałbym wracać do domu, ale z drugiej strony myślę, że bardziej naturalnym ciągiem właśnie jest taka podróż pole to pole, czyli rzeczywiście, żeby być cały czas w podróży.

I myślę, że ten problem jest taki, że będę chciał, żeby dom był ze mną, czyli żeby na przykład Paula, Kai, żeby moje dzieci, żebyśmy podróżowali razem po prostu, żeby na jakieś odcinki.

będą do mnie przyjeżdżać i będziemy jakby część jakby tych przygód tam gdzie to będzie bezpieczne i gdzie będzie to miało sens żebyśmy też właśnie robili to razem ale też jakby taką ważną tego częścią są influencerzy myślę że będę chciał oprócz jakby tych takich 14 światów będę w tych miejscach w Mongolii czy powiedzmy w Japonii

więc też będziemy robić takie mniejsze przygody z lokalnymi influencerami, czy być może będziemy chcieli zostawić jakiś ślad, zasiew, to będzie taka, nie że no trace, ale właśnie trace expedition, może właśnie będziemy też testowali odporność psychiczną lokalnych społeczeństw, może będziemy, będę ja stosował czujnik, który...

będzie badał odporność człowieka i planety, można powiedzieć, więc... Ciekawie.

Brzmi ciekawie.

I oni będą wtedy ewentualnie dzieci, czy powiedzmy team, bo właśnie Gdynia to dla mnie też ludzie, z którymi pracuję, zespół, fundacji.

Czy podczas tej podróży będziesz mógł poprowadzić raz na jakiś czas PowerWalka?

Może tak, pewnie tak, na pewno.

Pamiętam, jak prowadziłeś PowerWalka i z Nowego Jorku, i z... Gdzie ty tam byłeś?

Tak, no myślę, że sam tak tyle to byłoby ciekawe.

PowerWalk z bieguna południowego.

A myślę, że technologia dzisiaj na pewno pozwala coś takiego zrobić, więc czemu nie?

Power walk od bieguna do bieguna.

I jak myślisz, ile cała podróż będzie trwać?

Myślę, że około 8 miesięcy, czyli jeżeli wyruszę na koniec października na biegun południowy, to ten biegun północny czy inny biegun będzie miał miejsce mniej więcej około 30 maja.

Czyli to będzie około 8 miesięcy.

Tak obliczałem, żeby przemierzyć świat przez 13 światów, czy nie wiem, 80 przygód dookoła świata, to właśnie myślę, że te 6 miesięcy jest potrzebne, żeby po prostu na chwilę wejść na przykład Fatuhiwa, tak, właśnie w cały ten skomplikowany świat Polinezji, duchów też Polinezji i ich sił, które tam są, ale też Japonia.

Czy nawet, żeby być bezdomnym w Aleinu, to można być bezdomnym krócej niż dwa tygodnie.

Mam ciekawą obserwację, że wymieniasz miejsca, które chcesz odwiedzić, które chcesz doświadczyć, które nie są blisko nas, czyli do Europy nie zawitasz.

Czy to też jest Twoja obserwacja, że Europa jest taka stabilna, taka poukładana, a jednak te ciekawe dla nas rzeczy są gdzieś daleko, w Ameryce Południowej, w dalekiej Azji, no i oczywiście na biegunach?

Teraz właśnie myślę, żeby zrobić taką próbkę tej podróży, to będzie podróż wokół Bałtyku dokładnie, gdzie Europa jest bardzo ciekawa, absolutnie jest mega ciekawa, ale jeżeli robię podróż dookoła świata, to myślę, że ją poprowadzę właśnie przez te miejsca, które są trudniej dostępne, bo te miejsca w Europie można zrobić w inny sposób.

Ale jeżeli znajdę takie miejsce w Europie, które w jakimś sposób będzie się wpisywało w tę koncepcję wyprawy, to myślę, że takim miejscem byłaby nawet jak przyszłość do głowy Ukraina.

I wracamy kołem do tematu, który podjąłeś chwilę wcześniej, na początku naszego pauroka, że masz obserwację, wiele osób mówi, że żyjemy w przededniu wojny.

Tak, to właśnie było ciekawe, bo ja miałem te wykłady na Litwie, w Norwegii czy właśnie w Japonii, spotkania i o dziwo właśnie, mimo że mówiliśmy o odporności psychicznej, to właśnie zaczęło się na Litwie, kiedy miałem spotkanie właśnie z Polonią.

w Wilnie i ktoś powiedział, że właśnie to lato, teraz ten czas bardzo przypomina ostatnie lato pokoju na Litwie przed II wojną światową.

Ja dopiero zdaję sobie sprawę, że właśnie Litwa jako państwo...

weszła w tą drugą wojnę światową dużo później niż Polska.

I tak jak, no tak jak właśnie trochę jak jest teraz, te różne konflikty, które czasami nam się wydaje, że są daleko, czasami nam się wydaje, że są blisko, one bardzo jakby pod różnymi względami i jakby też w takiej sytuacji połączenia, nie wiem, jakichś wskaźników, giełdy, kursu złota i tak dalej.

że dużo różnych wskaźników, można powiedzieć takich markerów rzeczywistości z różnych przestrzeni, także z przestrzeni literatury, przypomina właśnie

Tam teraz dokładnie padła książka też o Witkacym i przegartowałem ją tak szybko, ale ten właśnie ostatni okres życia Stanisława Ignacego Witkiewicza, Witkacego i kiedy czytałem właśnie o tym ostatnim lecie, o tej właśnie, o tych też konfliktach, które gdzieś tutaj nagle gdzieś dalej lub bliżej, oczywiście wtedy...

świat był dużo mniejszy niż teraz, ograniczał się dla nas głównie mentalnie do Europy, ale można powiedzieć, że mniej więcej to była taka sama przestrzeń, jakby w innej topologii, inna może metryka topologiczna, ale że właśnie bardzo podobna sytuacja, także jak czytałem właśnie tę opowieść o ostatnich chwilach Witkacego, to miałem wrażenie jakbym właśnie był Witkacem dosłownie i jakby to było tu i teraz.

Także to o ile ja jestem taki naprawdę bardzo nastawiony pozytywnie do świata i jakby trudno mi uwierzyć, że może być coś takiego jak wojna, nie wierzę w teorie spiskowe i tak dalej, to myślę, że jakby no bardzo mnie to dziwi, że tak wiele ludzi w tak różnych częściach świata mówi, że pyta się mnie, czy pyta się samych siebie tak naprawdę.

To pyta się na głos, czy jesteśmy w przededniu wielkiego konfliktu, który zmieni nas światem zawsze?

Ja też to raz na jakiś czas słyszę i coraz częściej, ale zacząłem mówić, że tutaj jesteśmy w Gdyni na spacerze, na naszym powerwalku.

I na Westerplatte jest taki duży napis, nigdy więcej wojna.

Oby te słowa dotarły i były zawsze w głowach wszystkich ludzi na świecie, także tych, którzy decydują o tym, jak dzisiaj wygląda świat.

Tak, stąd nawet z brzegu tutaj było widać nawet Westerplatte, także... Tak.

Marek, bardzo Ci dziękuję za fajny spacer.

Jak myślicie?

Trzymamy mocno kciuki za Twoje ekspedycje.

Ekspedycje, można tak powiedzieć?

Tak, jest absolutnie.

To co Marek, fajną rzecz powiedziałeś, że ciałem jesteś tutaj, ale myślałem, że podróżujesz w różne miejsca, w różne obszary, w różne przestrzenie wręcz.

To jest takie, które pobudza.

I myślę, że to jest jakaś wskazówka dla nas.

Dokładnie.

Dzięki Marek.

Dzięki za wspólny spacer.

Partnerem strategicznym PowerWalk jest Multilife.

Razem idziemy małymi krokami ku wielkim zmianom.