Mentionsy

Tradycje recepcji Hegla, no bo tutaj widać wątki bieżne z Cieszkowskim, widać wątki bieżne z Trętowskim, choćby to poruszanie się troszeczkę ponad poziomem to jest dosłownie coś, co Trętowski deklaruje w zakończeniu stosunku filozofii do cybernetyki.

Natomiast to jest pewien projekt metodologiczny, który bardzo mocno czerpie z Hegla.

Takim kluczowym momentem dla zbudowania takiej, a nie innej recepcji Hegla jest interpretacja Fichtego, zarówno w filozofii Siemka, jak i w filozofii profesora Kloca-Konkołowicza.

Ale tak czy inaczej, dla mnie, ja zawsze czytałem to w taki sposób, że jego interpretacja Fichtego jest jednak w tym sensie teleologiczna, że on jest ujęty jako zmierzający do Hegla.

To znaczy, widząc zarazem oczywiście ten cały bagaż i tą całą możliwość, która wynika z takiego odczytania Fichtego dla filozofii społecznej, ujmował go jako autora nie tylko będącego w jakiejś drodze do Hegla, ale także takiego samoistnego.

Czy on jest jakby tylko takim przygotowaniem do Hegla w tym ujęciu Kloca-Konkołowicza czy nie?

Potem pokazuje jak u Fichtego, gdzie tamto już jest bardzo takie abstrakcyjno-teoretyczne, zostaje to zakonstruowane i potem pojawia się to u Hegla i on bardzo jasno tutaj uwidacznia pewną dosyć fundamentalną różnicę między Fichtem i Heglem.

Ja myślę tylko tak, jeśli mogę do tego pytania się odniosć, bo to pytanie, czy Fichte jest traktowany jako samodzielny myśliciel, czy jest tylko jakby tym momentem w drodze do Hegla.

Ja się zgodzę, bo to, co trzeba tutaj też powiedzieć, to jest to, i to się wielokrotnie na łamach tych wykładów pojawia, to w ogóle nie jest zakryte, to nie jest interpretacja, to jest jakby autoopis autora, to jest odczytanie Hegla jako teoretyka nowoczesności.

No może ja bym tu się odwołał do takiego króciutkiego cytatu, bo mówimy cały czas o uznaniu i wolności i w jednym z wykładów pojawia się taki cytat z Hegla, który jest w pewnym sensie jednym z momentów kulminacyjnych, a być może nawet momentem kulminacyjnym tych wykładów, który profesor Kloc-Konkołowicz sugeruje, że mógłby być wypisany nad wydziałami filozofii w różnych miejscach i krajach.

Z takich fragmentów dopowiedzeń także Hegla, które nie były, które nie są ujęte.

Hegla była, powiedzmy, dyskusyjna.

Prawie na pewno niemalże dosłowne cytaty z Hegla, więc one wprowadzają nowy kontekst.

No to jakby oczywiście jest jasne dla kogoś, kto zna lepiej filozofię Hegla.

I Kloc-Konkołowicz wprowadza tutaj takie pojęcia, oczywiście nie są to pojęcia hegelowskie, ale pojęcia alter ego, jako takiego dobrego określenia tej kondycji człowieka, człowieka jako sprzeczności, to też jest w notatek Hegla, mniej znany człowiek jest sprzecznością.

Czy oni mają prowadzić do Hegla i do tego całościowego ujęcia zasad filozofii prawa, czy tam rola jest zupełnie inna?

Stawiania Hegla z głowy na nogi jakby traci w dużej mierze taką filozoficzną siłę.

na czym polega teoria Hegla czegoś tam.

u Hegla na przykład i to się oczywiście tam pojawia.