Mentionsy

I wracamy do jednego z czołów przedstawicieli polskiego romantyzmu, bez wątpienia, czyli do Juliusza Słowackiego, o którym porozmawiam z badaczką jego spuścizny, intensywnie pracującą nad doktoratem na Uniwersytecie Warszawskim poświęconym Słowackiemu, a także członkiem redakcji Teologii Politycznej Natalią Szerszeń.

Szalenie Słowackiemu nie podobał się ultramontanizm, takie właśnie skostnienie kościoła, w którym on widział główną przeszkodę dla rozwoju ducha i dla doskonalenia się form i właśnie postępu także na drodze, na ścieżce politycznej.

To jest faktycznie bardzo istotny wątek, którego wyeksponowanie Juliuszowi Słowackiemu z całą pewnością

Mamy tutaj do czynienia z przeniesieniem tego historycznego wydarzenia na plan duchowy i do sytuacji aktualnej, bo tak naprawdę Słowackiemu zależało na tym, żeby zmierzyć ze sobą dwie idee polityczności reprezentowane przez Samuela Zborowskiego i przez kanclerza Zamoyskiego, który go słusznie czy niesłusznie skazał na śmierć.

Mam wrażenie w ogóle, że Słowackiemu tutaj bardzo to zmieniło trajektorię rozwoju poetyckiego.

Tak, na pewno taka jak naiwna teoria postępu byłoby bardzo odległe Słowackiemu.

Tradycja barokowa była Słowackiemu bliska, teariostyczna.