Mentionsy

Kojarzą nam się wreszcie z tymi chmarami granatowych myśliwców US Navy szalejącymi nad Pacyfikiem.

A skoro Marines pod wieloma względami byli zależni od floty, od US Navy, jednak potrzebowali jak największej autonomii w zakresie możliwości prowadzenia walki.

Mówiono nieco złośliwie, że lotnictwo Marines jest ubogą krewną lotnictwa floty US Navy.

Stąd na przykład użytkowali te same typy samolotów, albo w większości te same typy samolotów, które użytkowała US Navy, a czasami US Navy jak nie chciała jakiegoś samolotu, to oddawała go piechocie morskiej.

Jest jakimś tam dodatkiem do lotnictwa US Navy, do tego dumnego, amerykańskiego, potężnego lotnictwa marynarki, którego to lotnictwa emanacją siły są te potężne lotniskowce.

W ramach US Navy olbrzymią część walczących żołnierzy stanowią lotnicy.

I koniec końców Marines ze swoimi samolotami dotarli nad Japonię, nad Okinawę, a nawet dumna amerykańska flota US Navy przyjęła dywizjonę Marines na pokłady swoich lotniskowców w ostatnim etapie II wojny światowej na Pacyfiku.

Dlatego, że jak już powiedziałem, w tej koncepcji amerykańskiej US Navy w jakimś zakresie zrzucała na lotnictwo piechoty morskiej odpowiedzialność za obronę baz wysuniętych, to poszczególne dywizjony lotnictwa Marines były kierowane na takie placówki właśnie jak Midway.

No i efektywność bojowa tego samolotu, jego skuteczność w walce w roku 1943, w roku 1944 przekonała ostatecznie US Navy, aby przydzielić swoim lotniskowcom floty wybrane dywizjony na tym typie samolotu w ramach rajdów lotniskowców po Pacyfiku.

W porównaniu do armii i do US Navy, Marines byli kompletnie nieprzygotowani w wymiarze wojny powietrznej 7 grudnia 1941 roku.