Mentionsy

Norbert, zacznijmy w ogóle od tego, czym właściwie było to lotnictwo Marines, czyli lotnictwo amerykańskiej piechoty morskiej.

Dlaczego Marines nie korzystali ze wsparcia lotnictwa marynarki, tylko musieli mieć swoje własne lotnictwo?

Mówiono nieco złośliwie, że lotnictwo Marines jest ubogą krewną lotnictwa floty US Navy.

Mieli lotnictwo armii, korpus lotnictwa armii, mieli lotnictwo marynarki i mieli właśnie lotnictwo marines.

Ale tak czy inaczej lotnictwo Marines do roku 1939, mimo już bogatych tradycji, mimo udziału w walce, jest praktycznie niezauważalne.

Właściwie lotnictwo Marines było takim dodatkiem do lotnictwa floty.

Zakładające gigantyczny rozwój między innymi amerykańskiej marynarki wojennej, to w tych ustawach przewidziano, że amerykańskie lotnictwo floty dostanie 10 tysięcy nowych samolotów, z czego w ramach tej puli 1167 maszyn miało przypaść na rozbudowę lotnictwa Marines.

Lotnictwo Marines miało strukturę skrzydło, grupa, dywizjon.

I teraz po tym VM, co oznaczało po prostu Lotnictwo Marines, była specyfikacja.

Oczywiście samo lotnictwo Marines nie pokonałoby niemieckich sił powietrznych, ale chodzi o to, że w samym korpusie Marines było 125 tysięcy żołnierzy zaangażowanych, służących w lotnictwie piechoty morskiej.

I trochę nam to Lotnictwo Marines, nam, na przykład Polakom, nieco umyka, pomijam oczywiście miłośników historii wojny na Pacyfiku, ale dlatego nam nieco umyka, że zasadniczo Marines, piechota morska Stanów Zjednoczonych walczyła na Pacyfiku.

Lotnictwo Marines walczyło we wszystkich kluczowych operacjach na Pacyfiku, zaczynając od bitwy o Pearl Harbor 7 grudnia 1941 roku, gdzie lotnictwo Marines przyjęło na siebie potężne uderzenie lotnictwa japońskiego, walczyło w chwalebnej obronie wyspy Wake, walczyło o Midway, potem zaczęła się legenda walk...

I w amerykańskiej percepcji II wojny światowej ten wysiłek lotnictwa amerykańskiej piechoty morskiej w II wojnie światowej jest na równi z wysiłkiem lotnictwa floty i lotnictwa armii, mimo że przecież lotnictwo armii na ten przykład było wielokrotnie większe od lotnictwa Marines.

że zaczęły rozwozić lotnictwo Marines na wyspy wysunięte obrony Pacyfiku.

Dlatego, że jak już powiedziałem, w tej koncepcji amerykańskiej US Navy w jakimś zakresie zrzucała na lotnictwo piechoty morskiej odpowiedzialność za obronę baz wysuniętych, to poszczególne dywizjony lotnictwa Marines były kierowane na takie placówki właśnie jak Midway.

I w roku 1945 w rajdach na Morze Południowochińskie, w uderzeniach potem na Japonię, w działaniach w rejonie Okinawy, no Marines mogli już szczycić się tym, że marynarka w pełni ich docenia, że marynarka, że lotnictwo marynarki potrzebuje ich, ich doświadczenia i ich samolotów, mimo że F4U oczywiście wszedł także na wyposażenie flot.

No ale ogólnie, jak skuteczne okazało się lotnictwo Marines w czasie wojny?

W roku 1945 Amerykanie doszli do tego, do czego dążyli, do pełni systemowej walki tylko w oparciu o lotnictwo piechoty morskiej, chociaż oczywiście w Bitwie Okinawy nie walczyło tylko ono, żeby nie było wątpliwości, ale to jest modelowy przykład użycia lotnictwa Marines w II wojnie światowej Okinawa 1945.

że należy z niego korzystać w możliwie uniwersalny sposób i że koniec końców lotnictwo Marines, żeby było komplementarne i w pełni efektywne bojowo, musi posiadać każdy typ samolotu, każdy rodzaj dywizjonu, eskadry, czy to mają być myśliwce, bombowce, samoloty torpedowe, bombowce horyzontalne, samoloty transportowe, szkolne, rozpoznawcze itd.

I to także zrozumiało lotnictwo Marines.

No i że z początku doktrynerzy Marines, oni nie rozumieli najwyraźniej tego, że jak dywizja ląduje, no to jak lotnictwo piechoty morskiej ma wspierać lądującą dywizję, jeżeli nie ma jeszcze lotnisk?

No i dzisiaj Lotnictwo Marines

Dziś lotnictwo Marines to już nie jest uboga krewna, nieznany rodzaj wojsk.