Mentionsy

Dlaczego Marines nie korzystali ze wsparcia lotnictwa marynarki, tylko musieli mieć swoje własne lotnictwo?

Mówiono nieco złośliwie, że lotnictwo Marines jest ubogą krewną lotnictwa floty US Navy.

Mieli lotnictwo armii, korpus lotnictwa armii, mieli lotnictwo marynarki i mieli właśnie lotnictwo marines.

Właściwie lotnictwo Marines było takim dodatkiem do lotnictwa floty.

Ale czy w ramach przygotowań Ameryki do wojny planowano jakiś większy rozwój lotnictwa Marines?

Zakładające gigantyczny rozwój między innymi amerykańskiej marynarki wojennej, to w tych ustawach przewidziano, że amerykańskie lotnictwo floty dostanie 10 tysięcy nowych samolotów, z czego w ramach tej puli 1167 maszyn miało przypaść na rozbudowę lotnictwa Marines.

Rozwój lotnictwa Marines miał być nierozerwalnie związany z koncepcją rozbudowy piechoty morskiej do działań interwencyjnych poza Stanami Zjednoczonymi.

To był cel rozbudowy lotnictwa Marines.

Lotnictwo Marines walczyło we wszystkich kluczowych operacjach na Pacyfiku, zaczynając od bitwy o Pearl Harbor 7 grudnia 1941 roku, gdzie lotnictwo Marines przyjęło na siebie potężne uderzenie lotnictwa japońskiego, walczyło w chwalebnej obronie wyspy Wake, walczyło o Midway, potem zaczęła się legenda walk...

I w amerykańskiej percepcji II wojny światowej ten wysiłek lotnictwa amerykańskiej piechoty morskiej w II wojnie światowej jest na równi z wysiłkiem lotnictwa floty i lotnictwa armii, mimo że przecież lotnictwo armii na ten przykład było wielokrotnie większe od lotnictwa Marines.

To była bardzo rzecz charakterystyczna dla lotnictwa Marines, że ich rolą była obrona wysuniętych placówek na Pacyfiku.

No ale jak bardzo bolesny dla Lotnictwa Marines był ten atak Japończyków?

A zatem początek wydawał się katastrofalny dla historii lotnictwa Marines, ale przyszła chwalebna obrona Wake.

Ale dlaczego właśnie ta obrona Wake jest tak znaczącym epizodem w historii lotnictwa Marines?

I to są dwa pierwsze epizody użycia lotnictwa Marines na Pacyfiku.

I kolejną historyczną bitwą z udziałem lotnictwa Marines była oczywiście bitwa o Midway.

Dlatego, że jak już powiedziałem, w tej koncepcji amerykańskiej US Navy w jakimś zakresie zrzucała na lotnictwo piechoty morskiej odpowiedzialność za obronę baz wysuniętych, to poszczególne dywizjony lotnictwa Marines były kierowane na takie placówki właśnie jak Midway.

A jak w tej bitwie zostały ocenione działania Lotnictwa Marines?

Wkrótce do walki wchodziły kolejne MAGI, czyli kolejne grupy lotnictwa Marines.

Aby swoją kulminację znaleźć w legendarnej dla Marines Bitwie Okinawe, gdzie walczyły 43 różne dywizjony Lotnictwa Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych.

Połowa wszystkich misji Lotnictwa Marines w wojnie na Pacyfiku to były właśnie tego typu misje.

Misje wyspecjalizowane, misje uniwersalne i masowe użycie potężnego komponentu lotnictwa Marines.

W roku 1945 Amerykanie doszli do tego, do czego dążyli, do pełni systemowej walki tylko w oparciu o lotnictwo piechoty morskiej, chociaż oczywiście w Bitwie Okinawy nie walczyło tylko ono, żeby nie było wątpliwości, ale to jest modelowy przykład użycia lotnictwa Marines w II wojnie światowej Okinawa 1945.

W roku 1941 Amerykanie mają formalnie 2 dowództwa skrzydeł, 2 operacyjne dowództwa grup i 13 dywizjonów aktywnych lotnictwa Marines.

W roku 1945 ostatecznie mają 5 dowództw skrzydeł, 31 dowództw grup i 145 aktywnych dywizjonów lotnictwa Marines.

I Pacyfik jest areną zmagań lotnictwa Marines.

Tam zostaje skierowana, koniec końców, nie wszystkie naraz w ramach rotacji, w ramach całego konfliktu, ale tam poszło walczyć około 100 dywizjonów lotnictwa Marines.

I Marines skończyli tą wojnę mając 125 tysięcy żołnierzy lotnictwa własnego rodzaju sił zbrojnych.