Mentionsy

Obezżystę, który zapomniał wysłać listu od Gandalfa, czy też nieznajomego, podejrzanego włóczęgę, którego prawdziwego imienia ani celu działań nikt nie zna.

– List od Gandalfa do mnie!

Strasznie się lękam, toteż imć Gandalf powie, jeśli będzie z tego jakaś szkoda.

W każdym razie przyrzekłem Gandalfowi.

Wie, że zawiódł nie tylko tutaj stojącego przed nim Hobbita, tylko przede wszystkim Gandalfa, prawda?

Który był... Wydaje mi się, że tym Gandalfem się bardziej marzy.

Po otrzymaniu listu od Gandalfa w następne dni to już było tylko gorzej, bo coraz bardziej ten list przesuwał się w zakamarki jego pamięci albo braku pamięci.

No i potem jakby wygaduje się, że Gandalf powiedział mu więcej, że ten hobbit się zjawi tutaj, że będzie tędy przechodził kiedyś tam w jakiejś szeroko pojętej przyszłości, że nie będzie sam, że będzie posługiwał się fałszywym nazwiskiem Podgórek, prawda?

ten, że Hobbit w towarzystwie innych osób przyjdzie, a nie będzie wśród nich Gandalfa, to może to oznaczać, że będzie potrzebował pomocy i wsparcia, prawda?

No bo jak będzie Gandalf, no to automatycznie... W sensie, że ten Hobbit, tak?

Taką przekazał Gandalf Barlimanowi, Butterburowi informację i Barliman ją tutaj bardzo ładnie cytuje.

No i właśnie zauważcie, że jak już sobie przypomniał, co z tym listem i że Gandalf go prosił, to sobie przypomniał z wszystkimi szczegółami, więc... Właśnie tak dokładnie cytaty, prawda, z Gandalfa, czyli mówiliśmy też o tym już poprzednio, także no, pamięć niby dziurawa, ale jednak jak już przyjdzie do czego, to jakby potrafi.

Byli przyjaciółmi Gandalfa, ale nie wiedzieli o sobie nawzajem, ale to wiadomo, że to wynika po części z tego, że misja Aragorna była potajemna, była ukrywana, jego tożsamość była ukrywana, jego misja, wszystko co robił było maksymalnie utajnione.

A właśnie chyba nie, bo jednak Gandalf go obdarzył zaufaniem.

Tak, no i może też się obawia Gandalfa to, co mówiłaś wcześniej, że jednak ta reakcja Gandalfa może być taka, że warto dać siebie wszystko.

Teraz zdarzyło się coś dokładnie takiego samego i że wtedy podczas przyjęcia był Gandalf, więc on trochę zatarł, co się tam naprawdę zdarzyło z tymi fajerwerkami, ale tutaj nie, więc ta naiwność Froda jest teraz taka widoczna po czasie.

przez Gandalfa do noszenia pierścienia, też przez Bilba po części, bo jednak to był wybór naprawdę, a pierścień jest najcenniejszym przymiotem w Śródziemiu, najbardziej bezpiecznym przymiotem, który powinien być bardzo specjalnie chronionym.

W najwyższym pośpiechu, twój Gandalf.

Ponieważ Gandalf życzył sobie, żeby Barniman Butterbur wysłał kogoś z listem w czasie jednego z dwóch największych świąt w roku, tak?

Ale jakie nowiny doszły do Gandalfa, że tak nagle tutaj musiał zostawić list i wyjechać?

Pod koniec czerwca Gandalf opuścił Shire i udał się na południową granicę.

Tam spotkał Radagasta i w wyniku tej rozmowy usłyszał, że czarni jeźdźcy przekroczyli Anduinę i że Saruman wzywa Gandalfa do Isengardu.

Posłuchajcie, to są słowa Gandalfa.

Czyli Gandalf dosłownie tego dnia, kiedy napisał list, dowiedział się o tej sytuacji.

i wyjaśnianie mu sytuacji i dopiero wtedy straciłby co najmniej dwie doby więcej, prawda, więc jest jasne, że w tym momencie Gandalf po prostu się spieszył, a z drugiej strony niewiele ryzykował, o czym powiemy jeszcze, ponieważ ten moment wielu uznaje, że Gandalf popełnił błąd, że wyruszył w stronę Isengardu.

o czym Gandalf nie wiedział.

I też Gandalf tak jakby sugeruje, gdzie mogą się spotkać po drodze.

Kasia, może teraz omówimy temat, czy to był błąd ze strony Gandalfa, bo już jesteśmy, jakby mamy parę faktów zebranych z tego tytułu, to nie będziemy czekali dłużej.

Tak, no to zobaczmy, co wie Gandalf.

No Gandalf zna Śródziemie.

Wiemy, że sam Gandalf jedzie 11 dni do Isengardu.

Tak, no ale z punktu widzenia tu i teraz Gandalf i Frodo mają czas.

Druga hipoteza, czy Gandalf mógł się obawiać Sarumana?

I Gandalf mógł w stu procentach przypuszczać, że jedzie po to, żeby kolejny raz...

Także, no, naprawdę argumenty są tylko i wyłącznie na plus na razie, a im szybciej Gandalf dojedzie do Isengardu, tym lepiej przygotują się z Sarumanem na odparcie, opóźnienie wroga, cokolwiek, zatrzymanie wroga, prawda?

Więc tylko... A też Gandalf wie, że jeszcze za jakiś czas wróci Łazik, że on też jest jakby w odwodzie.

Więc no Gandalf był pewien, że cokolwiek by się nie działo, albo łatwiej Frodovii wydarzyć do Rivendell, albo po prostu spokojnie zdąży wrócić.

Tak, Gandalf wróci do Froda i będzie wszystko opanowane.

I słuchajcie, gdyby Gandalf miał choćby cień wątpliwości, że to, co robi, decyzja, którą podejmuje, na razie Froda nie pojechałby.

Tutaj też od razu podam przykład z filmu Jacksona, to jest jedna z najgorszych scen z filmu, kiedy zaraz na początku Frodo samym wyrusza w stronę Bree, prawda, bo tak mu polecił Gandalf.

Czarni jeźdźcy są tuż, tuż, a tymczasem Gandalf siada na białego konia i rusza w przeciwnym kierunku.

Tak, więc tutaj to daje taki jakby, pokazuje, że Gandalf w filmie niby ich tak zostawił.

Podsumowując, z punktu widzenia wydarzeń z końcówki czerwca na Gandalf, no nie popełnił błędu.

I tutaj jest taka ciekawostka, no bo kiedy Gandalf widział, żeby Frodo go używał?

Ale Frodo dowiedział się częściowo od Gandalfa o tym, ale dopiero później dowie się od Łazika więcej na temat czarnych Jezusów i ich mocy.

Drugi postscriptum to jest temat tego Łazika, czyli tego przyjaciela, którego zasugerował w głównej treści listu Gandalf.

Pamiętacie, że w Cieniu Przeszłości, w rozdziale Cieniu Przeszłości Gandalf wspomniał to imię, że taki przyjaciel wspólnie z nim podróżował i wiele odbył wspólnych misji właśnie z Aragornem, ale chyba Frodo tego nie pamiętał, prawda?

No i w ramach tego postscriptum, tak jakby bez żadnej instrukcji albo jakiegokolwiek wyjaśnienia, Gandalf rzuca nam tutaj poemacik, króciutki, osiem wersów, ale zanim jeszcze do tego, ten list i konstrukcja tego listu, tak jak jest napisane, te wszystkie postscriptum, dopiski, świadczą o tym, że Gandalf się wyraźnie spieszył, prawda?

Na koniec, po wierszu w liście mamy jeszcze jeden PS, tym razem z trzema literkami P, P, P, P, S i jest to już taka bardziej opinia Gandalfa, prawda, który mówi, że

A tutaj Gandalf nam pokazał, że jednak... Także post, post, scriptum, post, post, post, scriptum.

A jak mówił Gandalf, niech wiatr nieś wasze skrzydła tam, gdzie słońce żegluje i gdzie przechadza się księżyc.