Mentionsy

Słuchajcie, wybrałem fragment z niedokończonych opowieści z rozdziału Kirioni e Orl w tłumaczeniu Radosława Kota.

To będą słowa na początku Kiriona, czyli Namistnika Gondoru.

Chodźmy teraz do miejsca, które kazałem przygotować, powiedział Kirion.

Stanąwszy przy kamieniu, Kirion zwrócił się do towarzyszy z tymi słowami.

Potem Kirion przeprowadził Eorla między drzewami, a reszta kolejno ruszyła ich śladem.

Tutaj wszyscy przysiedli na chwilę, aż w końcu Kirion wstał i wziął od giermka białą różdżkę, znak swego urzędu oraz takiż płaszcz namiestników Gondor.

Dojrzał w Kirionie mądrego namiestnika myślącego o bezpieczeństwie Gondoru, pragnącego ocalić jak najwięcej spod upadającego królestwa, ale także zobaczył w nim wielkiego przyjaciela Eltedów, rozumiejącego ich potrzeby.

Kirion ze swej strony dawał wyraz uczucia, jakie mądry i postarzony troskami świata ojciec mógłby żywić do silnego i pełnego nadziei syna.

Chodźmy zatem na samą górę, powiedział Kirion.

Władca Dol Amrothu, dowódca przybocznych Kiriona, podszedł do pagórka, u którego stóp leżał wśród trawy nietknięty przez mrozy, deszcze, nierośliny czarny kamień z wyrytymi nań trzem literami.

spytał Kiriona.

Powiedział Kirion, stąd właśnie wywodzi się groza zalegająca nad tym wzgórzem i rozciągającymi się poniżej lasami.

Potem zgromadzeni pochylili na chwilę głowę, aż Kirion rzekł do Riona, jeśli jesteś już gotów, złóż ślubowanie, uczyń to w sposób najstosowniejszy wedle zwyczajów twojego ludu.

Przyszła pora na odpowiedź Kiriona.

Przysięga i samo, może zanim doszło do przysięgi, samo miejsce, które wybrał Kirion, prawda, to miejsce jest niezwykle istotne w historii Gondoru, o czym dowiadujemy się dopiero w trakcie fragmentu, bo to jest miejsce, które było uświęcone zaraz na początku założenia Południowego Królestwa, ponieważ to był grób Elendila.

Tak, i też świadczą takiej mądrości tych obu władców, prawda, wiadomo, Kirion tutaj wykazał się dużo bardziej szlachetniejszym postawą, znaczy w sensie miał... Miał co zaoferować.

To było ich wspólny cel i obaj... I Kirion...

Że jakby oficjalna taka przekazanie, a tutaj jednak to, jak to się odbyło, gdzie to się odbyło i właśnie ta otwartość Kiriona na Eorla, na tych nowych ludzi, nowych gospodarzy, nowych sąsiadów, prawda?

Jest tutaj takim świadectwem ewidentnie właśnie tej społeczności wspólnej, tego zrozumienia Kiriona, że tylko wspólnie, tylko jednocząc różne grupy społeczne, grupy

Dzięki tej przysiędze, dzięki tym momentowi i temu, tej umiejętności przewidywania, jaką Kirion się tutaj wykazał.

Ja tu jeszcze lubię w tym fragmencie ten wątek taki bardziej personalny niż ten fragmenty mojej Kasi, bo tutaj rzeczywiście też Tolkien opisał tą piękną przyjaźń i tą więź pomiędzy nawet już nie Gondorem i Rohanem, ale konkretnie Kirion i Eorl.

Właśnie Kirion nawet widział w Eorlu takiego jakby syna.