Mentionsy

Założył ją, jeszcze nie tą sportową, ale jakby podwaliny pod tą markę, pan o imieniu Alois w nazwisku Ruf.

To znaczy jest to firma, która jest wierna sobie i także sama osoba, która ją prowadzi, czyli teraz już Alois Ruf Junior, kolejne pokolenie, zachowuje ten naprawdę bardzo rodzinny charakter tej firmy, co czyni ją jeszcze bardziej niezwykłą w dzisiejszych czasach.

I oczywiście firmę założył tata, czyli Alojz Ruf Senior, ale to jego syn, co nie ma z czym imieniem, zawsze samo tata jak synek.

Alojz Ruf Junior uczynił z niej legendę, czyli markę, która

Powiedzieć o marce RUF Automobile Tuner to jest tak jakby prosić się o plaskacza.

Tak jak mówiliśmy na początku były historie związane z Garbusem, ale już w przypadku Alojza Rufa Seniora ta miłość do Porsche dość wcześnie dała się we znaki.

Mimo, że to był samochód rozbity, mocno pognieciony Alojsowi, RUFowi, seniorowi udaje się namówić ubezpieczyciela, żeby on ten samochód, kolokwialnie mówiąc po całce, żeby mógł sobie odkupić i wyremontować.

Rozwinęła się siłą rzeczy na 911, która no wtedy rzeczywiście na tych niemieckich drogach była czymś zupełnie z innego świata, więc jakby zupełnie uzasadniona była ta fascynacja Alojsa Rufa Juniora.

To właśnie jakby pokazywało to taka... Ten RUF, RUF SCR, tak.

Ale to jeszcze nie jest ten moment, to jeszcze nie jest ten moment, znaczy Ty jesteś tu ekspertem od RUF-a.

Ten w 78. roku to właśnie był ten SCR, ale tak samo takim pierwszym modelem już zapowiadającym jakby ambicje RUF-a i to, że jednak w tym takim człowieku, bym powiedział takim skromnym, spokojnym, racjonalnym, no kryją się jednak myśli takie, no jednak

Na kanwie tego modelu w 1987 roku RUF przygotował model CTR.

Przyjechał niejaki Alois Ruf, syn Aloisa Rufa Seniora, właściciel stacji benzynowej, zresztą nie tak odległego Pfaffenhausen.

A tutaj przyjechał generalnie Alois Ruf, nieomal sam, na kołach.

Ale to właśnie było dzieło Alojsa Urufa.

Inni tunerzy starali się te samochody stworzyć jak najszersze, miały te duże poszerzenia nadwozi, miały wielkie spoilery, a Alois Ruf tutaj trochę nawiązał do tradycji swojej firmy, bo generalnie chciał stworzyć model jak najbardziej wydajny, co sprawiło z kolei, że był węższy.

Do tej pory wyróżnikiem RUFa to, że on ma jednak dobrze postawionych kolegów, ponieważ już wtedy, w tych latach osiemdziesiątych, co było ewenementem, tam była zastosowana skrzynia pięciobiegowa, w momencie kiedy jeszcze to były często skrzynie czterobiegowe, co oczywiście też w przypadku przełożenia dłuższe dla maksymalnej prędkości miało znaczenie.

Była klatka bezpieczeństwa włożona w samochód wtedy, czyli rzecz przeniesiona bezpośrednio z wyścigów, ale w taki sposób wpasowana przez to, że już wtedy był Alois Ruf producentem samochodów, to ona została jakby wpasowana w taki sposób, że z zewnątrz nie widać w ogóle, że ta klatka jest, ponieważ te samochody jak przyjeżdżały te z dziewięćsetnastki do warsztatów Pfaffenhausen,

Alois Ruf Junior jest osobą ceniącą styl, taki ponadczasowy.

Już wiemy chyba dlaczego RUF nie jest tunerem, tylko jest pełnoprawnym producentem samochodów.

RUF przerabia te samochody po swojemu, czyli tak jakby nie tyle udoskonala Porsche, to trochę zmienia ich charakter.

Tych samochodów, które wyglądają jak Porsche de facto są RUF-ami, bo to są wypełnione auta.

Alois Ruf, czy Alfons, jak tam wolicie, powiedział, że kiedy zaczęli budować własne samochody, to zrobili to tylko dlatego, że chcieli jeszcze większy dreszcz, który wywołuje jazda samochodem.

No, RUFy są drogie, no, RUFy są drogie.

No ale RUF nadal działa, wciąż produkuje auta.