Mentionsy

30 listopada 1959 r. przed Sądem Wojewódzkim w Białymstoku zapadł wyrok w sprawie przeciwko dr Amelii Kostkowskiej, której w akcie oskarżenia prokuratura zarzuciła 33 przestępstwa związane z wykonywaniem przez nią zawodu lekarza-onkologa.

Mimo wciąż otaczających ją dwuznaczności, kariera Amelii Kostkowskiej w Białymstoku zaczęła wreszcie układać się tak, jak zapewne ona sama od początku planowała.

Redakcja zamiast publikacji zdecydowała się na przekazanie listu do prokuratury, która 16 października wszczęła śledztwo przeciwko Amelii Kostkowskiej.

Proces Amelii Kostkowskiej rozpoczął się przed Sątem Wojewódzkim w Białymstoku 9 listopada 1959 roku.

W sprawozdaniu z tych pierwszych dni procesu, jakie zamieściła Gazeta Białostocka, znalazłam jedno z niewielu zdjęć Amelii Kostkowskiej.

Część spośród pacjentek Amelii Kostkowskiej, które zostały powołane jako świadkowie, zeznawała na jej korzyść, podkreślając przede wszystkim, że umożliwiła im pełny powrót do zdrowia.

Wanda C. miała 34 lata, kiedy zgłosiła się do Amelii Kostkowskiej i od 10 bez powodzenia leczyła się na nadżerkach.

Otóż okazało się nagle, że zupełnie nie wiadomo, kto jest formalnym przełożonym Amelii Kostkowskiej i powinien sprawować nadzór nad jej pracą.

Skoro żaden z nich nie poczuwał się do bycia przełożonym Amelii Kostkowskiej, dyrektor Świątecki prowadził śledztwo w sprawie przypadku Adolfiny Mazur, zaś profesor Soszko najpierw polecił jednej z salowych śledzić Kostkowską, aby w ten sposób sprawdzić, czy nie przyjmuje ona łapówek.

Zdaniem mecenasa również ten artykuł nie powinien mieć zastosowania w sprawie Amelii Kostkowskiej.