Mentionsy

Swatem jest pan Starzyński, Janka ojczym.

Pan Starzyński ze Starzyn, mąż dawniejszej pani Jeżowej, a to Alżusi kawaler Franciszek Jaśmont, zarekomendował Fabian.

Jezu, aż toż to pan Starzyński, bardzo słusznie, a ja myślałam, że to taki wielki krzak piwoni pod naszymi oknami zakwitnął.

Starzyński po surducie swoim wzrokiem powiódł i zaśmiał się najgłębszym basem, a tak serdecznie, że aż mu tłuste policzki trzęsły się i łzy do małych oczu nabiegły.

Jednak tusza i barwa twarzy Starzyńskiego nie zdawała się świadczyć, aby miał on sobie bardzo od gęby odejmować.

Starzyński śmiał się znowu tak, aż mu łzy do oczu nabiegały.

Starzyński, który także młodego Korczyńskiego znał od dzieciństwa, wmieszał się do rozmowy o gospodarstwie, urodzajach i różnych glebach tej okolicy, prawiąc i często rozmowy basowym, dobrodusznym, nieskończonym zda się śmiechem przerywając.

Starzyński brał się za boki od śmiechu.

Odezwał się Starzyński.

— Cierpliwość w niebo wwodzi — wtrącił Starzyński.

Starzyński z basowym śmiechem zauważył, że Fabian Panu Bogu za starszych synów dziękować powinien.

Józika G. Cołda żonka swachą na Elżusinem weselu będzie, pan Starzyński swatem, a panna Justyna pierwszą dróżką do pary z panem Kazimierzem Jaśmontem, którego Franuś na pierwszego dróżbanta zaprosił.

Ale może za to w kochaniu zgrabniejszym się okaże, jak grzmot potoczył się śmiech Starzyńskiego.