Mentionsy

Nawet ta prozaiczna Elżusia, która na dwa tygodnie przed ślubem liczy sztuki bydła narzeczonego i myśli o wekslech, które wydaje jej ojciec, mnóstwo ich w ojcowskiej zagrodzie hoduje.

Dziś, dużo jeszcze przed zachodem słońca, gdy Justyna po parogodzinnym wturowaniu na fortepianie ojcu do pokoju tego przyszła i w nadchodzący wieczór jak w pustą jamę patrzała, czym go zapełnić nie wiedząc, w otwierających się drzwiach, zasapana trochę od szybkiego biegu w swojej odświętnej bordowej sukni stanęła Elżusia.

Elżusia zachichotała znowu, zarumieniła się, oczy na chwilę spuściła i wnet potem śmiało wypowiedziała.

Elżusia do ucha Justynie szepnęła.

Elżusia tymczasem nieco z daleka u węgła domu narzeczonemu do ust po odrobinie miodu łyżką wkładała, a on za każdym razem czerwoną jej rękę z głośnym cmokaniem ust całował.

Fabianowa chichotała, Elżusia śmiała się na całe gardło, a narzeczony wiernie jej wturował.

A Elżusia floksy dla Justyny zerwając