Mentionsy

Naoya Inoue pokonuje Davida Picasso na punkty, po raz kolejny Japończyk praktycznie do zera wygrywa na kartach sędziowskich.

Zaczynając to omówienie od walki wieczoru, czyli starcie o miano niekwestionowanego mistrza wagi Superkogucie i Naoya Inoue kontra David Picasso.

Pierwsze ciosy były na przetestowanie Picasso, gdzie zostawia dziury.

W drugiej rundzie Inoue stanął w pół dystansie z Picasso i chciał zobaczyć, jak rywal na blisko sobie poradzi.

Przez to Picasso raczej szybko pogodził się, że dotrwanie do 12 będzie osiągnięciem w tej walce i trzeba przyznać, że defensywnie dobrze się zaprezentował.

Inoue na pewno szukał nokautu w tej walce, jak Picasso był wstrząśnięty, to na niego się rzucał dalej, ale też nie z jakimś wielkim pośpiechem.

Chociaż z innej strony Inoue wygląda coraz to bardziej komfortowo w superkogucie i pewnie większość złożyłaby się po ciosach na wątrobe, które dostał Picasso, ale właśnie Meksykanin tego nie zrobił.

Na pewno największą różnicą między Inoue a Picasso to była szybkość.

Ogólnie Picasso nie wyglądał źle w ringu, robił co się dało, ale no nie dało to za dużo.

Przypominam, że Picasso to jeden z topowych pretendentów w Superkogucie i aby tylko podkreślić te różnice między Inoue a peletonem.

Picasso w końcowych rundach miał swoje próby z długimi sierpowymi, takie ostatnie hura, ale Inoue uciekał mu bez większego wysiłku.

117-111 dla Inoue i jednego sędziego to dla mnie przesada, ale w sensie wygranych rund dla Picasso.

Niestety Picasso chciał tylko dotrwać do decyzji, tak to np.

Ogólnie zgadzam się ze stwierdzeniem, że jeśli zamienić rywali Inoue i Nakataniego, to dostalibyśmy lepsze zestawienia, Hernandez wymusiłby na Inoue akcję i wzięcie go na poważnie, a Picasso byłby wygodniejszy dla Nakataniego, te podbródkowe co wchodziły na szczękę Sebastiana, to tylko by jeszcze częściej pojawiały się na skórze Picasso.

Jeszcze wracając do Picasso, co do niego nie jestem przekonany i pamiętam, że z Kamedą już tam ledwie co wygrał.