Mentionsy

Dla okazania Danglarsowi szacunku Morcer włożył na siebie paradny mundur generalski, przypiął do niego wszystkie swoje ordery i kazał zaprzęgnąć najlepsze konie.

Czy ma pan coś do zarzucenia, pani de Morcer?

— Ten maleńki artykuł na temat pułkownika Fernanda według wszelkiego prawdopodobieństwa uwolni mnie od konieczności tłumaczenia się przed panem hrabią de Morcer.

W tym samym momencie, to jest z wybiciem godziny dziewiątej, Albert de Morcer, ubrany na czarno, ze skrupulatnie zapiętym każdym guzikiem, milczący i podekscytowany zatrzymał się przed domem na polach elizjańskich.

Obchodzi mnie, bo o imię chrzestnego mojego ojca, hrabiego de Morcer, brzmi Fernand.

No niech Pan powie, kto u diabła może wiedzieć we Francji, że Fernand i Hrabia de Morcer to jedna i ta sama osoba i kto wreszcie zajmuje się dziś Janiną, która, zdaje mi się, padła w 1822 czy 1823 roku?

Mamy podstawy sądzić, że wzmiankowany Fernand nie ma nic wspólnego z panem hrabią de Morcer, któremu jest również na imię Fernand.

Morcer wziął cylinder i wyszedł.

Gdy zaanonsowano Alberta de Morcer, kazał to zrobić dwa razy.

Pan Fernand Mondego, hrabia de Morcer, stary żołnierz, który walczył w dwudziestu bitwach, a którego szlachetne rany chcą dziś obrzucić rynsztokowym błotem.