Mentionsy

– O czym to kiedyś rozmawialiśmy, hrabio?

Danglar jednak, zamiast przyjąć to oświadczenie przychylnie, czego też spodziewał się Morserve, zmarszczył brwinie, prosząc nawet hrabiego, który stał przed nim, by znowu usiadł, rzekł – Panie hrabio, zanim panu odpowiem, muszę się namyślić.

— Panie hrabio — rzekł danglar — codziennie zdarza się coś, co sprawia, że raz podjęte i przemyślane decyzje wymagają ponownego rozważenia.

Panie hrabio, rzekł, ma pan prawo dziwić się mojej rezerwie, rozumiem to.

— Toteż, kochany hrabio, powodów mi nie brakuje — odpowiedział.

Jeżeli więc, Panie Hrabio, nie chce Pan czekać, możemy uznać nasze projekty za niebyłe.

— Panie hrabio, powiedziałem panu, dajmy spokój wyjaśnieniom.

– Nie, panie wicehrabio.

Wybacz, kochany hrabio, że nachodzę pana nawet tutaj, rzekł Albert, ale od razu pana uprzedzam, że to bynajmniej nie jest wina twoich służących, ale moje natręctwo.

Kochany hrabio, mam dziś pojedynek.

— A, niech pan wejdzie, panie hrabio — rzekł po cichu Filip.

— No cóż, kochany wicehrabio — rzekł Monte Christo, wycierając ręce w podany przez Alego ręcznik.

Kochany wicehrabio, pomówmy rozsądnie.

A jednak, kochany Hrabio, zastałem dziś Pana rano na ćwiczeniach niezgodnych z zasadami tej teorii.

O, kochany hrabio, jest pan zbyt pobłażliwy.

Ona może Panu powiedzieć, że Pana Ojciec nie miał nic wspólnego z klęską i śmiercią Jej Ojca, albo przeciwnie, jeśli przypadkiem Pana Ojciec... Powiedziałem już Panu, mój drogi Hrabio, że ja nie mogę pozwolić sobie na robienie podobnych przypuszczeń.

W takim razie jednak chciałbym wiedzieć, czy jeśli działania moje zawiodą i będę się jednak pojedynkował, będzie pan, hrabio, moim sekundantem?

Kochany wicehrabio, rzekł Monte Christo z najwyższą powagą, w swoim czasie dałem panu dowody na to, że w razie potrzeby jestem zawsze do twojej dyspozycji.

Dziwny z pana człowiek, mój hrabio, więc wcale nie chce się pan do tego mieszać.

— Z całym szacunkiem, drogi hrabio, ale dyplomatą to ty nie jesteś i nie chcę być — odpowiedział młodzieniec, wstając.

Tylko bez gruźb, łaskawy panie Albercie Mondego, hrabio de Morser.