Mentionsy

Donglar i Kaderus zdali sprawę ze swego poselstwa i wymieniwszy mocny, przyjacielski uścisk ręki z Edmundem, zawrócili.

Donglar szedł przy Fernandzie, Kaderus zaś obok ojca Dantesa, na którym skupiała się uwaga wszystkich.

Donglar, podchodząc do Fernanda, spojrzał badawczo na wzgardzonego kochanka.

– rzekł Donglar i pobladł.

– A więc to, co uważaliśmy za z rękowiny – odezwał się Donglar – jest po prostu weserem.

Widziałeś przecież, rzekł Donglar, że nie ma to żadnych konsekwencji.

Ofiara tym większa, mówił następnie Donglar, że dziewczyna, którą traci, jest naprawdę śliczna.

— zawołał Donglar.

— odpowiedział Donglar.

— Nie sądzę — odpowiedział Donglar.

— Na miłość boską — odrzekł Donglar.

— rzekł Donglar.

— Nadziei — powtórzył Donglar.

Obłudnik, mruknął do siebie Donglar.

Oddał się Donglar.