Mentionsy

Gruby Podcast
Gruby Podcast
13.02.2026 07:14

Katastrofa w Czarnobylu czyli prawdziwa historia bloku nr. 4

Katastrofa w Czarnobylu to nie tylko eksplozja reaktora, lecz historia ludzi, decyzji i systemu, który nie potrafił przyznać się do błędu. W tym odcinku Grubego Podcastu wracamy do nocy z 26 kwietnia 1986 roku i krok po kroku odtwarzamy wydarzenia, które doprowadziły do największej katastrofy energetyki jądrowej w historii.

Opowiadam o teście bezpieczeństwa w reaktorze RBMK, strażakach gaszących pożar grafitu, ewakuacji Prypeci, likwidatorach, budowie sarkofagu oraz o tym, jak Czarnobyl wpłynął na politykę, zdrowie ludzi i przyszłość energii atomowej. To historia o technologii, która wymknęła się spod kontroli, i o konsekwencjach, które trwają do dziś.


🎙️ Gruby Podcast – historia opowiedziana po ludzku.


Timeline:

Intro

Elektrownia w Czarnobylu i miasto Prypeć

Test bezpieczeństwa w reaktorze nr 4

Eksplozja reaktora

Strażacy na dachu elektrowni

Szpital w Moskwie i choroba popromienna

Ewakuacja Prypeci

Nurkowie i górnicy pod reaktorem

Likwidatorzy

Świat dowiaduje się o katastrofie

Budowa sarkofagu i wygaszania elektrowni

Słoniowa Stopa i Czarnobylit

Mity i teorie spiskowe

Proces "winnych" po katastrofie

Walerij Legasow i "taśmy prawdy"

Ekonomiczne i polityczne skutki katastrofy

Ofiary i skutki zdrowotne

Czarnobyl, Prypeć i strefa wykluczenia dziś

Zakończenie


Jeśli Ci się podoba to, co robię - zostań Patronem! ☛ https://patronite.pl/grubypodcast

Albo postaw kawę ☕ https://suppi.pl/wsparcie/grubypodcast

POLUB MOJE STRONY

Facebook ☛ https://www.facebook.com/GrubyPodcast

Instagram ☛ https://www.instagram.com/grubypodcast/

KONTAKT

E-mail ☛ [email protected]

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 3 wyniki dla "Anatolij Diatłow"

Na ławie oskarżonych zasiadło sześciu mężczyzn, z których najważniejszymi postaciami byli dyrektor elektrowni Wiktor Bryuchanow, naczelny inżynier Nikolaj Fomin oraz jego zastępca Anatolij Diatłow, tworzący tragiczne trio, na które radziecki system postanowił zrzucić całą odpowiedzialność za błędy, których skala wykraczała daleko poza kompetencje personelu operacyjnego.

Podczas gdy Anatolij Diatłow, mimo wyniszczenia chorobą popromienną i wyraźnych śladów cierpienia na twarzy, do samego końca zachowywał swoją hardą, arogancką postawę.

A sam Anatolij Diatłow do swojej śmierci w 1995 roku