Mentionsy

Dziennik Literacki. Podkast
Dziennik Literacki. Podkast
16.01.2026 15:03

Teksturion #6 | Zadziwiające maski cz. 1

Weronika Stencel rozmawia z Kamilą Pijanowską-Badysiak,kuratorką wystawy „Czarny karnawał” i Piotrem Pazińskim, autorem książki "Przebierańcy w nicości" o maskaradzie Jamesa Ensora i Witolda Wojtkiewicza. Wspólnie zastanawiają się nad wielowymiarowością karnawału ijarmarku.

 

Rozdziały (10)

1. Wprowadzenie i prezentacja gościa

Teksturion zwiadywa wystawę Czarny Karnawał z Kamilią Pianowską-Badysiak, współkuratorką wystawy, omawiając oksymoron w tytule i karnawał jako oksymoron.

2. Karnawał jako oksymoron

Kamila Pianowska-Badysiak wyjaśnia, że karnawał jest oksymoronem, bo to zabawa, ale jednocześnie przypomina o śmierci.

3. Historia karnawału i jego znaczenie

Karnawał jest świętem, który poprzedza Wielki Post, a jego celem jest objadanie się i rozrywka przed czasem pokuty. Karnawał ma swoje miejsce w roku liturgicznym.

4. James Ensor i jego dzieło

Ensor był artystą, który tworzył w kontekście karnawału, a jego rodzice prowadzili sklep z maskami. Ensor był aktywnym uczestnikiem karnawału.

5. Karnawał w Polsce i zagranicą

Karnawał w Polsce ma inne znaczenie niż w Europie. W Polsce to bardziej jarmark i cyruk, a w Europie to święto miejskie.

6. James Ensor i jego zainteresowania

Ensor był artystą, kompozytorem i miłośnikiem muzyki. Tworzył balet La Gamme d'Amour i komponował muzykę. Tworzył również realistyczne obrazy.

7. Witold Wojtkiewicz i jego relacje

Witold Wojtkiewicz był artystą, który zmarł w młodym wieku. Miał relacje z siostrami Elizy Pareńskiej, ale miłość była platoniczna.

8. Relacje i fascynacje artystów

Rozmowa koncentruje się na relacjach i fascynacjach artystów, takich jak James Ensor i Witold Wojtkiewicz. Analiza ich twórczości, relacji z innymi artystami i osobistych związków.

9. Wpływ kultury popularnej i teatru

Przedstawienie wady i wpływu kultury popularnej, teatru i cyrku na twórczość artystów, takich jak Witold Wojtkiewicz. Analiza postaci i symboli w ich dziełach.

10. Sceptyczność i puste miejsca

Rozmowa o zdrożnym sceptycyzmie i znaczeniu pozostawienia pustek wiedzy.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 8 wyników dla "Chrystusa"

Tutaj artyści biorą na warsztat opowieści czasami biblijne, przypowieści, wydarzenia z życia Chrystusa i przetwarzają je na własny użytek.

I o ile sam Ensor był antyklerykałem i w ogóle tego nie ukrywał, o tyle postać Chrystusa była dla niego jednoznacznie pozytywna.

I w jednym ze swoich największych obrazów, w sensie także rozmiarami, bo ten obraz ma ponad 4 metry, wjazd Chrystusa do Brukseli,

On przedstawił Chrystusa w takim karnewałowym tłumie, gdzie wśród żandarmów i osób w maskach pojawia się Chrystus na osiołku, kompletnie jakby niezauważony przez nikogo.

A to zainteresowanie tematami religijnymi u Ensora, które tutaj prezentujemy w gruncie jeszcze tylko tak dosłownie z Chrystusa, znaczy z takimi biblijnymi scenami mamy do czynienia w dwóch przypadkach, Chrystus wśród żebraków i Judasz rzucający pieniądze do świątyni, to są obraz Irycina, gdzie widzimy ten wpływ tradycji, w jakiej zanurzony był Chrystus.

U Wojtkiewicza tego Chrystusa nie ma aż tak dużo.

Widzimy właśnie Chrystusa wśród dzieci na jednym z obrazów z cyklu Ceremonie, gdzie on jest właśnie otoczony przez, no to jest nawiązanie do opowieści biblijnej rzecz jasna, ale nie jest to obraz religijny w sensie funkcji ani też...

Też w gruncie rzeczy tematu, dlatego że ten Chrystus, który też wydaje się taki zmęczony, znużony, ma wokół siebie dzieci, które też tak jak już mówiłyśmy wcześniej, w tej opowieści biblijnej są takim symbolem naiwności, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu takiej prostoduszności, szczerej wiary, wszystkiego tego, co jest jeszcze nie zepsute i naturalne, a te dzieci, które otaczają Chrystusa,