Mentionsy
Redakcyjne rozmowy #5 | "Pierwsze wspomnienie" Any Maríi Matute
W najnowszym odcinku „Redakcyjnych rozmów” rozmawiamy o „Pierwszym wspomnieniu”, jednej z najpiękniejszych i najważniejszych powieści XX wieku. Ana María Matute w mistrzowski sposób oddaje duchotę czasów wojny, portretuje okrucieństwo i zapalczywość samotnych, łaknących uznania, rekonstruuje momenty utraty niewinności. Echa aktów przemocy, powidoki przeszłości składają się tutaj na zwielokrotnione portrety głębokiego nieszczęścia.
„Pierwsze wspomnienie” na język polski przełożyła Ewa Zaleska.
W rozmowie udział wzięli: Kinga Dawidowicz, Szymon Kloska, Anna Marchewka, Weronika Stencel.
Rozdziały (10)
Podróżnicy do redakcji Dziennika Literackiego omawiają pierwsze wspomnienie Anny Marii Matute, podkreślając jej znaczenie w literaturze hiszpańskojęzycznej.
Rozmowa skupia się na biografii Ewy Zalewskiej, przekładacielki Matuty, oraz na jej rolę w wprowadzeniu do polskiej literatury.
Rozmowa kontynuuje opowieść o życiu Matute, w tym jej romans z dwoma mężczyznami.
Rozmowa skupia się na rolę wojny w twórczości Matute, jej opowieści o wojnie domowej i jej związkach z reżimem franckistowskim.
Każdy z uczestników opisuje swoje odczucia po pierwszym przeczytaniu pierwszego wspomnienia Matute, podkreślając piękno i emocjonalność powieści.
Rozmowa skupia się na analizie narracji i motywów w pierwszym wspomnieniu Matute, w tym na tematy utraty niewinności i smutku.
Rozmowa kontynuuje analizę roli wojny w powieści Matute, skupiając się na jej zarysach i wpływie na bohaterów.
Rozmowa skupia się na analizie prywatnych konfliktów i ich politycznego znaczenia w powieści Matute.
Rozmowa kończy się dyskusją nad dalszymi aspektami powieści i jej znaczeniem w literaturze.
Rozmowa kontynuuje omówienie postaci i motywów z powieści, skupiając się na roli ciała i teatralnych scen w opowieści.
Szukaj w treści odcinka
Ania wspomniała tu o Teatrze Cieni, więc myślę, że ten temat faktycznie teatru, ról, masek i arlekin, który się pojawia w książce jest dla mnie szalenie ważny.
Spróbuję też wam wyjaśnić dlaczego, ale Ania też, to był argument, jeden z argumentów Ani, jest tam arlekin, musisz przeczytać.
Jednym z, można powiedzieć, bohaterów, ja bym tak mówiła, jednym z bohaterów też, który występuje w książce jest Arlekin.
Pomyślałam sobie, że zajrzę do tego, że Arlekin i inne postacie z komedii del arte mogą być jakąś podpowiedzią, jak czytać też bohaterów z tej powieści, z pierwszego wspomnienia.
On pochodził z Bergamo, był bardziej sprytny i wyrachowany niż Arlekin, potrafi manipulować sytuacją i zawsze wychodzi obronną ręką z sytuacji.
I tutaj to mi się skojarzyło z Borchą, a Arlekin i Piero bardziej bym kojarzyła z Matią.
Nie wiem na ile ten Goro Go, czyli ten arlekin Mati jest częścią tego spektaklu, czy on rzeczywiście nie jest jakby łącznikiem z tym spektaklem pierwszym, czyli tym spektaklem, które odbywała ona sobie nad rzeką z różnymi tam krasnoludkami, gdzie sama sobie rysowała małe rzeczki i ścieżki i tak dalej.
Ostatnie odcinki
-
Występy gościnne #19 | Imiona Krymu
05.06.2026 04:40
-
Na południe #2 | Wyobrażona inność, peryferyjna...
02.06.2026 04:40
-
Gdzie mieszkają książki #3 | Dzień Dziecka
01.06.2026 06:19
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #13 | Ke...
29.05.2026 04:45
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #12 | Ws...
26.05.2026 04:50
-
Rozmowy o esejach #2 | "Żywa i martwa"
22.05.2026 05:09
-
Występy gościnne #18 | Dziewczyńskość. Dzieje ...
19.05.2026 04:40
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #11 | To...
15.05.2026 04:50
-
Występy gościnne #17 | Zespół Odepa, czyli zupe...
12.05.2026 04:40
-
Brakarnia #9 | Retelling we współczesnej liter...
08.05.2026 04:40