Mentionsy

No ale przede wszystkim przełożyła i z tej okazji jest to z nami obydwie powieści Waltera Kempowskiego, które pokazały się w Polsce.

Z tego co wiem, doktoryzował się między innymi właśnie z twórczości Waltera Kempowskiego i bardzo blisko współpracuje z instytucją, która nazywa się Archiwum Waltera Kempowskiego.

Stefan, co obecnie w archiwum Kempowskiego w Rostoku można znaleźć?

W Rostocku jest przede wszystkim wystawy o czasach więzienia Kempowskiego.

Jest też zrekonstruowana przez samego Kempowskiego biblioteka z okresu jego dzieciństwa, czyli zebrane przez niego książki, które czytał, kiedy dorastał w Rostoku.

Także jest to takie bardzo małe, miłe muzeum, które warto odwiedzić z wystawą stałą, ale główna część Archiwum Kempowskiego mieści się w Akademii Sztuk w Berlinie.

Rozumiem, że przeniesiono te zbiory Kempowskiego do Akademii Sztuki w Berlinie ze względu właśnie na ich niezwykłą wagę i ich niezwykłą wartość.

Też chodzi o to, że Akademia Sztuk w Berlinie ma po prostu dużo lepszą infrastrukturę niż to, co było dostępne w Rostocku, w domu Kempowskiego.

Opcje dla Kempowskiego, zarówno jeżeli chodzi o kwestie finansowe, jak i o infrastrukturę.

Archiwum Kempowskiego to jest takie świadectwo, namacalne świadectwo pamięci niemieckiego społeczeństwa.

Obydwie książki, które wydało wydawnictwo ArtRage w Polsce Kempowskiego mają właśnie takie posłowie od tłumaczki.

W miarę jak poznawałam Kempowskiego, czytałam jego książki i czytałam o nim, wiedziałam, że to nie jest autor, którego można po prostu przedstawić w kilku słowach gdzieś na skrzydełku okładki, umieścić króciutki biogram.

Kempowskiego był fakt, że na podstawie tej książki zachodnioniemiecka telewizja ZDF zrealizowała dwuczęściowy film.

Chciałbym, żeby Stefan powiedział nam coś więcej o tym okresie, tym pierwszym okresie sławy i popularności Kempowskiego i to, z czego brały się te spolaryzowane opinie.

Dla państwa, którzy nie byli na naszym pierwszym wydarzeniu, kiedy czytaliśmy fragmenty Prima Sort, to jest w zasadzie w całości i w szczególe autobiograficzna opowieść Kempowskiego.

I wszystko to jest opowiedziane z perspektywy codziennego zwykłego życia zwykłej mieszczańskiej rodziny, która przedstawiona jest w powieści Kempowskiego bez

Chciałbym się tu zatrzymać przy kwestii tłumaczenia, ponieważ zwłaszcza Prima Sort, ale w zasadzie wszystkie powieści Kempowskiego są tak mocno osadzone nie tylko w realiach historycznych, ale właśnie w tej zapamiętanej przez niego albo odtworzonej w najdrobniejszym szczególe

To wszystko, jak powiedziałaś, w zasadzie wszystko w takich powieściach Kempowskiego, jak Prima Sorte, wszystko rezonuje.

Ale maestria Kempowskiego w jego powieściach zasadzała się przede wszystkim na tym, jak on, korzystając z tego archiwum pamięci i również z archiwum, które zgromadził, którym się posiłkował w tworzeniu literatury,

I chciałem jeszcze zadać w związku z tym pytanie, kiedy pojawił się w recepcji Kempowskiego w Niemczech ten moment, kiedy wszyscy bezwzględnie, jednogłośnie, jednomyślnie docenili i jakby dostrzegli to, co on tak naprawdę w swojej twórczości robi i jaki jest jej przekaz.

Recepcja Kempowskiego jako autor, który opracował historię, opracował niemiecką historię, która była jednym z jego tematów życia, pojawiła się w początku 90-tych latach z jego Echolotem.

To żeby umieścić to wszystko w kontekście należy powiedzieć, że twórczość Kempowskiego, który napisał w swoim życiu około 30 książek rozpada się na dwa nurty.

I to też było problemem Kempowskiego.

Kempowski zajmował się tym już tak naprawdę wcześniej, ale się nie przebił, tylko Grasowi nie chodziło o Kempowskiego, jak mówił o prawicy oczywiście.

Jeżeli chodzi o Kempowskiego, to to było takie podejście holistyczne.

Chociaż często się w dziennikach Kempowskiego znajduje takie trochę złośliwe uwagi pod adresem Grasa, czasami bardzo zabawne.

Ja mogę powiedzieć, co bardzo lubię u Kempowskiego.

I dlatego właśnie z tego powodu jest mi bliżej do pisarstwa Kempowskiego.

Ale tobie też jest bliższe, niż to podejście Kempowskiego, niż te wielkie metafory budowane przez Graffa.

Dlatego też nie brakowało osób, które, można powiedzieć, nie zrozumiały twórczości Kempowskiego, ale to jest ryzyko, które jest po prostu związane z takim podejściem.

A u Kempowskiego tak nie ma.

To był rytuały wyjątkowy od ojca na podróż do Polski i trochę do swoich własnych kwiatów, bo ojciec Kempowskiego pochodził z Kończyka.

No właśnie, oprzedziłeś moje pytanie, bo chciałem zapytać, co będziemy mieć szansę przeczytać jeszcze Kempowskiego po polsku.

To jest powieść ostatnia, jak wspomniałem, Kempowskiego.

On się tym książką zachwycił i postanowił kupić prawa do Kempowskiego i ja wtedy dostałam propozycję przekładu.

To ja troszkę będę kontynuować w tym wątku pytanie, bo zastanawiam się nad recepcją i w ogóle życiem książek Kempowskiego teraz, nie wiem, nad adaptacjami w Niemczech, nad tym kto go dzisiaj czyta i czy go czytają kolejne pokolenia, bo u nas

Oni raczej nie będą Kempowskiego czytać, bo to też jest dla nich trudny język.

Był rok też Kempowskiego obchodzony.

Chcę jeszcze wrócić do poprzedniego pytania, bo w rozmowie przed spotkaniem Stefan mnie uświadomił, ja nie byłem tego świadom, że w ogóle recepcja międzynarodowa ta poza Niemcami Kempowskiego i ta sława i przekłady jego literatury to jest de facto ostatnie dziesięciolecie, czy powiedzmy ostatnie kilkanaście lat, czyli w zasadzie już po

To jest dla Kempowskiego dobre, choć oczywiście jest to też przykre, że ten temat znów stał się aktualny, bo wiąże się to z olbrzymim ludzkim cierpieniem.

I to była chyba wręcz taka obsesja Kempowskiego, żeby mówić o pojedynczych ludziach.

Pamiętając o tym i zapomnień o drugim śmierci, wydaje mi się, że to jest coś, co ma znaczenie w autorstwie Kempowskiego.

Myślę, że to bardzo dobrze opisuje pisarstwo Kempowskiego.

Czy wobec tego, co Kempowski zostawił, w ogóle jest jakaś biografia Kempowskiego przez kogoś napisana?

Dirk Kempel oczywiście poznał Kempowskiego sam, a jest również wyrażony jego własnymi wydarzeniami.

To w pierwszych latach, kiedy zabłysła gwiazda Kempowskiego na Fundamencie Literackim w Niemczech, tak mocno właśnie uwierało.

Bo poza wspomnianym na wstępie archiwum Kempowskiego w Rostoku i jego wielkim archiwum złożonym w

To zostało planowane i założone i to jest prowadzone przez stowarzyszenie Kempowskiego, które prowadzi jego prace.

Zapraszamy serdecznie przede wszystkim do archiwum Kempowskiego w Rostoku, jego rodzinnego miasta, do zwiedzenia Rostoku i przy okazji zajrzenia do tej małej, ale bardzo prężnej instytucji, która jest otwarta, czynna i podejmuje bardzo wiele działań, organizuje wydarzenia.