Mentionsy

Moimi gośćmi są Katarzyna Gorlo Olszewska, maratonka w 2020 roku, trzecia zawodniczka maratonu warszawskiego, pamiętnego.

Marku, zaczniemy może od gospodarza zbliżającego się Maratonu Warszawskiego.

Na początku po prostu poszedł kibicować podczas maratonu warszawskiego.

Więc nie zamykajmy sobie drzwi, wyjdźmy, pokibicujmy, a uwierzcie, że może z tego wyniknąć naprawdę wiele, wiele pozytywnego.

Z tego względu, że my przez wszystkie poprzednie edycje przy półmaratonie nie dodawaliśmy żadnego biegu towarzyszącego.

To tak zupełnie nie wyglądało.

Więc niezależnie od tego, czy ten, czy inny sponsor będzie, czy nie będzie, to na razie tak to będzie wyglądało.

Jednak łatwiej wtedy odnieść swój wynik z poprzednich lat do tego.

Jak na przykład jakiś bloger napisze relacje z biegu, to...

Tylko postanowiłam pomóc mojej koleżance, mojej zawodniczce, gdzieś tam może grupie takich kilku osób znajomych, uporać się z jakimś tam limitem czasu, pomóc im utrzymać tempo.

No tak, tutaj tak jak Marek mówi, na samej trasie to już jest taki większy ten stres, bo też tak jak mówisz, jak komuś pomagałam, prowadziłam bieg, to też co chwilę się oglądałam, wszystko dobrze, podać tobie picie, podać to.

To sprawdzimy, czy tam co do sekundy było.

Dobra, mówiliśmy, że nie odpowiadasz za wszystko.

A ponieważ to już było parę lat temu, to gdzieś tam uznaliśmy, że okej, możemy do tego wrócić, niech ta historia zatoczy swoje koło.

Ja tej koszulki nie wymyślałem, żeby nie było.

Wbrew pozorom biegacze lubią, gdy jest im ciężko.

Tak, także jak ktoś zechce wystartować w 45. maratonie, to już tylko rok został przygotowań, to wcale nie jest tak dużo.

Mamy tydzień do startu, więc akurat zaraz sobie porozmawiamy o tym, co można zrobić na tydzień przed startem maratonu, czy przed startem dychy, bo zrobić można dużo.

Ja nie mówię nawet o poziomie sportowym, ja mówię o organizowaniu biegu ulicznego.

Bo po prostu tak było.

Jeżeli pamiętasz, czy pamiętacie początki mojej przygody, naszej przygody z Maratonem Warszawskim, czyli rok 2002, no to...

Człowiek odzwyczajony od pewnego... pewnej usługi...

przebiegnięcie maratonu jest sukcesem, a sukces to jest coś, co... Sukces odnoszą ci, którzy robią rzeczy, na których robieni nie mają ochoty inni, tak?

Przestałem biegać, bo nie mam po co.

No właśnie po to.

Zresztą osoby spacerujące chyba po lesie mają akurat inne podejście niż ci, którzy w korku, w samochodzie krzyczą do nas przez uchylone okno.

a nie z tych takich gdzieś tam po drodze małych przyjemności typu kubek, koszulka, czy... Więc ja, szczerze mówiąc, to ja nawet nie za wiele pamiętam z tras biegowych, jak biegnę, jak już startuję i biegnę, to nawet nie wiem do końca, którędy ja biegnę, po prostu biegnę przed siebie, więc... Przecież biegniesz za szybko.

Po prostu z jakimś tam, co roku się zmieniało jakieś logo.

No to każda mądra rozmowa zaczyna się od tego.

A wrócę jeszcze, bo to się łączy z kolejnym pytaniem, bo tak ładnie podkreśliłaś, że to 42 km 195 m. Ja dopiero...

Ale jakby startowały tam, gdzie wszyscy, no to i tak by rekordu nie było.

Ja mogę dorzucić pierwszy trening judo.

O. O.

Ma w sobie taki głód i potrzebę, żeby powieć znowu szybko.

Czy jest jakieś nazwisko, które kojarzy ci się, nie wiem, albo ze spektakularną walką na trasie, albo z czymś wręcz odwrotnym i kojarzy ci się, że było śmiesznie, zabawnie, bo coś się stało.

Oj, takich historii jest całe mnóstwo.

To następny odcinek Legendy Maratonu Warszawskiego.

Tak, to...

Jak już biorę udział w maratonie, no to ja nie widzę tego całego mięsa z przodu i nie wiem, co tam się za bardzo działo.

Artur jest przed tobą, dogonisz go.

Tak, no.