#27 - ZGUBA

Więc one wiszą na mojej platformie. Tak, słuchajcie. Więc one, no nie ma chętnych. Myślę, że za wysoka cena może Już obniżyłam tak, że nawet na lici nam nie starczy, jak ktoś kupi. No to ogólnie za pół darmo, widzicie. Ale to są, one są markowe. Właśnie nie wiem, czy to jest Stuart Weitzman to był, czy... Nie pamiętam też. Ale dobra marka. Tak widać, że były solidne i takie nie zużyte za bardzo. Nie, tam tylko trzeba fleki wymienić. A zresztą kobietom... Jezus, mam nadzieję, że żyję. Ale ona się odzywała później? Ja pisałem do niej, do tej uczennicy, że ej, no nadal są te rzeczy, które miała twoja koleżanka odebrać. Ona powiedziała, tak, tak, tak. Może ta koleżanka, coś z nią nie tak jest. Może z tą koleżanką nie tak, może się wstydzi. No trudno, to jest jej, no trudno. Jej rzeczy są już wystawione. Na handel.

Rozgospodarowane. Ale widzicie, strata czyjaś, zguba czyjaś, ale daje może szczęście komuś, innemu. No temu, kto kupi te buty, słuchajcie. Kupcie to szczęście. Kupcie te buty. Jak nie, to do MOU są oddane. Najwyżej tak zrobimy. No, no. Kurde, ładne, tylko właśnie nie w moim rozmiarze, malutkie takie, chyba 37. No to jakieś takie baletnice. Takie, no, subtelne nóżka. Co się dziwić, dlatego miał Adam sukcesy. Takie branie. Dokładnie, u tych facetów. No właśnie. A Adam, co sądzisz o tym znalezieniu siebie? No ja popieram twoją tezę. Dziękuję. Też się podpisuję pod nią. Ja jestem takim przykładem, że tu właśnie się odnalazłem. Na początku