#27 - ZGUBA

Ja wsiadłam z nim do samochodu, słuchajcie, ja w ogóle typa nie znałam, więc ja potem nie wiedziałam, czy on mnie odwiedzie. Ale jadłaś z nim kolację? No jadłam, no ale wiecie, to była taka randka, poznałam go na imprezie. Okej. No tak, to mogło być różnie, się mogło skończyć. A wiecie, człowiek tam ma 20 lat, to głupe pomysły przychodzą do głowy. Oczywiście. Dopiero potem z wiekiem przychodzą takie jakieś myśli, że o Jezu, może by nie. Refleksy. No i człowiek jeszcze bardziej... Człowiek najwyżej też na starość dopiero się zaczyna martwić, a na starość mu nic nie grozi, że tam coś się stanie strasznego, więc... Zgubiłam telefon, odzyskałam. Myślałam, że zgubię się, ale jednak też się znalazłam. Okazało się, no zawiózł mnie do domu koniec końców, więc dotarłam bezpiecznie, ale... A jak skończyła się to randkowanie? No nic, ja wleciałam na chatę, po prostu zamknęłam drzwi, napisałam do mojej współlokatorki, żeby szybko wracała, bo obcemu facetowi podałam nasz adres z jakiegoś powodu.

Więc one wiszą na mojej platformie. Tak, słuchajcie. Więc one, no nie ma chętnych. Myślę, że za wysoka cena może Już obniżyłam tak, że nawet na lici nam nie starczy, jak ktoś kupi. No to ogólnie za pół darmo, widzicie. Ale to są, one są markowe. Właśnie nie wiem, czy to jest Stuart Weitzman to był, czy... Nie pamiętam też. Ale dobra marka. Tak widać, że były solidne i takie nie zużyte za bardzo. Nie, tam tylko trzeba fleki wymienić. A zresztą kobietom... Jezus, mam nadzieję, że żyję. Ale ona się odzywała później? Ja pisałem do niej, do tej uczennicy, że ej, no nadal są te rzeczy, które miała twoja koleżanka odebrać. Ona powiedziała, tak, tak, tak. Może ta koleżanka, coś z nią nie tak jest. Może z tą koleżanką nie tak, może się wstydzi. No trudno, to jest jej, no trudno. Jej rzeczy są już wystawione. Na handel.