Pamir czy Renesans? Najlepszy pax!

Czyli mówisz, że zaczynałeś od Pamira, ale w podobnym czasie renesans też poznawałeś. A jakieś inne PAXy też udało ci się spróbować? Tak z grubsza, jakie miałeś tam odczucia? Zgadza się. Więc 2023 to był Pax Pamir i Pax Renaissance, które poznałem. Od Pamira się odbiłem, Pax Renaissance został wtedy. I to myślę, że sobie jeszcze będziemy kontynuować. A odpowiadając na twoje pytanie... Pojawił się Pax Porfiriana, czyli Meksyk, czyli szalony Meksyk, bym powiedział, na planszy. Meksyk na każdej płaszczyźnie. I niedługo potem pojawił się Pax Transhumanity.

To był właśnie ten okres, gdzie ekipa była zafascynowana PAXem. Co jakiś był PAX, to oni to albo kupowali, albo zdobywali w ten czy inny sposób. I myśmy to grali po prostu. I to były rozgrywki tydzień w tydzień. To jest dla mnie taką zawsze wisienką na torcie, że jest ta ekipa, spotykamy się, wszyscy wiedzą o co chodzi, gramy, próbujemy nowych rzeczy. I właśnie 2024 był dalszą tą kontynuacją tych paksów, to był właśnie i Porfinierna i Transhumanity. No i tutaj powiem ci, że... że Porfiriana w pewnym sensie wpłynęła na Pamira, o czym może za chwilę, a Transhumanity był dla mnie zaskoczeniem, jak z Paxa można zrobić grę

Nie, to jest tak niby proste, ale to jest tak, nie wiem, to geniusz jakiś, naprawdę. Młody Eklund zrobił tam, nie wiem, coś fantastycznego. Ja jestem absolutnie oczarowany tym tytułem. To jest moja ścisła topka w ogóle gier ever. I tutaj też bardzo mnie cieszy to, że Pax Porfiriana wyjdzie po polsku. 2026, o ile się nie mylę. No i trzymam kciuki, bardzo trzymam kciuki za nową edycję Pax Transhumanity, bo według mnie zasługuje, żeby była nowa edycja, tak jak Porfiriana dostaje nową edycję, tak żeby Transhumanity... To może być ciężej pewnie, bo tam oni chyba coś tam z Ionem tak średnio, ale do Porfiriana powiem ci, że ja tak się go nie skusiłem, pewnie się nie skuszę, bo mam starą edycję i tam po prostu w nowej edycji jest mniej Meksyku na tych kartach.

Powiem szczerze, ta stara edycja mi się bardzo podoba. Wiem, że jestem w mniejszości. Ale no to jest, nie wiem, uważam, że to jest piękny, piękny jest ten pakt Porfiliana. Tak jakoś wszystko jakieś takie chaotyczne, gdzie generalnie chaos, no różnie to jest w grach oczywiście, ale tam jakoś mi tak, no nie wiem, to jest subiektywna kwestia, tam mi bardzo to pasuje. Ale tak, no dobrze, fajnie, cieszę się też, że właśnie Galacta wyda to po polsku, bo uważam, że to jest kolejna gra, która zasługuje na dotarcie do większego grona odbiorców. Dokładnie do tego, co tu mówiłeś o tym wyglądzie, to wiesz, że ja pierwszą rozgrywkę odmówiłem, żeby zagrać w Porfijany, bo spojrzałem na tę planszę, koledzy właśnie mieli tę grę całą rozłożoną i po prostu była ta gra rozłożona w środku rozgrywki.

I patrzę na te wszystkie karty, na te symbole, na to wszystko, co tam jedno do drugiego nie pasuje, na taką paćkę na tej planszy, no nie? I myślę, ale to jest pasakra, no nie? I wiesz, i dla mnie to było po prostu takie, nie, dzięki, ja lubię, ale nie. Ale jednak, wiesz, było coś jednak, może to były te wszystkie, wiesz, śmiechy, te emocje, które współgracze tam, wiesz, jak gra się w paksy, emocje nad planszą są. I jak słuchałem, wiesz, jak koledzy grają, bo wtedy w jakimś pubie graliśmy, czy gdzieś w takim miejscu, oni obok grali właśnie w Porfirianę, ich wrażenia z rozgrywki przekonały mnie do tego, żeby spróbować. Super. Zagrałem, no i czekam na polskie wydanie.

Oczywiście to jest też związane z tym, jakie są warunki zwycięstwa w tych tytułach. To też sobie pewnie omówimy. Jeżeli chodzi o skalowanie, to dla mnie 2-3 osoby to jest PAX Renesans, a 3, raczej 4, 5 osób to będzie właśnie PAX Premier lub też tak, tutaj rzucę również dla mnie Porfiriana, to też jest w takim składzie. Ja ci powiem, że wydaje mi się przynajmniej na tym, bo ja grałem w każdym składzie, przy czym w renesans nie chciałbym się jakoś tam bardziej wypadać. Grałem głównie dwuosobowo i on super się sprawdzał dwuosobowo. I ostatnia rozgrywka właśnie trzyosobowa w renesans pokazała mi, że chyba

że okej, w sensie, że to jeszcze jest taki wariant właśnie akceptowalny, ale że już cztery osoby, tam jest już taki chaos i mętlik, który z kolei, no to właśnie wolę wybrać Porfirianę, gdzie ten Meksyk jest, jakoś mi się bardziej wpisuje może w ten cały klimat tam czy coś, nie? Ale tutaj zdecydowanie, że jakoś tak, a Pamir z kolei w każdym składzie super, przy czym na przykład, o ile nie miałem takiej dużej dysproporcji w odczuciu między dwu- a trzyosobową rozgrywką w renesans, Tak w Pamirze uważam, że są wyraźnie różne gry, dwuosobowo i wieloosobowo. I że ja powiem Ci, że na przykład w Pamira w każdym składzie lubię grać i ciężko jest im powiedzieć, w którym najbardziej. Tak w renesans zdecydowanie dwuosobowo.

Więc jeżeli chodzi o ekonomię, bardzo ważne. Według mnie to jest jeden z ważniejszych elementów w PAX-ach. Czy to Pamir, czy Renesans, czy Porfiriana, czy Transhumanity. Więc bardzo ważna kwestia. W Pamirze powiem ci tak samo ważne. Tam tylko na początku miałem mieszane zdanie, jeżeli chodzi o te przekupstwa. Że jak ktoś ma kontrolę, no nie, żeby zagrać jakąś kartę, to musimy się go pytać o zgodę itd. Na początku, szczególnie grając z początkującymi graczami, oni nie mieli jak gdyby pojęcia, jak ważne to jest.