Pamir czy Renesans? Najlepszy pax!

ogólnie wyjść na swoje i ogólnie wygrać. I też myślę, że to będzie nawiązanie do dzisiejszego tematu odcinka. Losowość to nie tylko kości, ale również wychodzące karty, odkrywane kafelki, no i inne elementy, które my nie mamy na nie wpływu, aż tak dużego, jak czasami byśmy mogli chcieć. No dobra, słuchaj, to przejdźmy sobie powoli do tematu odcinka, którym będzie pojedynek dwóch takich PAXów, które są zestawiane często jako te najlepsze, przynajmniej pośród różnych rozmów, które ja prowadzę, ale powiedz o samej serii gier PAX w ogóle, jak to u ciebie było, od czego zaczynałeś, jaki to był ten pierwszy tytuł, swoje zderzenie z PAXami, jakie masz wspomnienia, czy grywaliście dużo w które PAXy, które szczególnie jakoś może tam zapamiętałeś, że były perełeczkami?

I w tej samym regionie, bym powiedział, znalazły się Paxy. No to powiem ci, że jak brania dusza. Słucham, jakbym siebie słuchał. Bardzo podobnie mieliśmy. I wracając do Pax Pamira, Pax z renesansa. Pax Pamira miał mój znajomy, wytłumaczył, zagraliśmy Powiem ci, że nie do końca mnie przekonał ten tytuł. Było to dlatego, że ja lubię również tytuły, które przedstawiają fajną historię i gracze współtworzą dalszą jej część. Czyli możemy być kimkolwiek, ale bardzo lubię gry, które mają spójną szatę graficzną, z tematyką i również, żeby...

No tam z pięć partii miałem, pięć albo sześć, pięć na pewno. Okej, to spoko, bo uważam, że właśnie taki tytuł trzeba zagrać kilka razy, żeby tam przynajmniej popróbować tych kilku rzeczy, bo i w Pamirze i w Renesansie czułem się swobodnie, co tam robię faktycznie po tych dwóch, trzech rozgrywkach. Pierwsza rozgrywka, szczególnie w Renaissance, była taka bardzo, a co robi ten sznurek, pociągnę go sobie i zobaczę, co się dzieje, jaki jest ten cały łańcuch tych elementów, które się wtedy aktywują. A powiem ci tutaj dla kontrastu, mi w Pamirze, czy w ogóle w Paxach, podobało się właśnie to, że to nie jest tylko walka.

Czyli mówisz, że zaczynałeś od Pamira, ale w podobnym czasie renesans też poznawałeś. A jakieś inne PAXy też udało ci się spróbować? Tak z grubsza, jakie miałeś tam odczucia? Zgadza się. Więc 2023 to był Pax Pamir i Pax Renaissance, które poznałem. Od Pamira się odbiłem, Pax Renaissance został wtedy. I to myślę, że sobie jeszcze będziemy kontynuować. A odpowiadając na twoje pytanie... Pojawił się Pax Porfiriana, czyli Meksyk, czyli szalony Meksyk, bym powiedział, na planszy. Meksyk na każdej płaszczyźnie. I niedługo potem pojawił się Pax Transhumanity.

To był właśnie ten okres, gdzie ekipa była zafascynowana PAXem. Co jakiś był PAX, to oni to albo kupowali, albo zdobywali w ten czy inny sposób. I myśmy to grali po prostu. I to były rozgrywki tydzień w tydzień. To jest dla mnie taką zawsze wisienką na torcie, że jest ta ekipa, spotykamy się, wszyscy wiedzą o co chodzi, gramy, próbujemy nowych rzeczy. I właśnie 2024 był dalszą tą kontynuacją tych paksów, to był właśnie i Porfinierna i Transhumanity. No i tutaj powiem ci, że... że Porfiriana w pewnym sensie wpłynęła na Pamira, o czym może za chwilę, a Transhumanity był dla mnie zaskoczeniem, jak z Paxa można zrobić grę

Różnie, różnie to może być. Co kto wrażliwszy, to może rzeczywiście się jakoś tam odbić na tym poziomie. Ale nadal uważam, że te zasady, abstrahując od tego, jak są już napisane i przedstawione w kontekście instrukcji, to z mojej perspektywy jako tłumaczącego zasady, to wydaje mi się, że znam naprawdę o wiele więcej gier takich nowoczesnych euro, które są nieporównywalnie trudniejsze do nauczenia po prostu. Odnieść się do tego, co mówisz, to tak, w tym przypadku, jeżeli odeszłaby do mnie grupa osób i mówią, chcą poznać Paxa, to byłby to zdecydowanie pamię, żeby im przedstawić. Co wygląda na to, że Cole Wehrle, według mnie, zaprojektował tę grę w bardzo... Zauważ, że mapa jest bardzo czytelna, karty są również czytelne i jest mało komponentów.

spójność tych kart. Ja rozumiem, że tam była idea wyciągania pewnych grafik, zdjęć też z archiwów i że Caldwell chciał to w ten sposób zrobić i w tym sensie jest to spójne. Nie wiem do końca co o tym myśleć. Mam taki ambiwalentny do tego stosunek. Nie przeszkadza mi to, ale też nie żebym jakoś, wiesz, zachwycał się jakoś bardzo, że to jest to dzieło sztuki. Jeżeli chodzi o karty właśnie. A twoje jakie są, spostrzeżenie? Moim zdaniem Paxpa mi robi to trochę lepiej. Na początku szczególnie łatwiej mi było zaskoczyć, co te dane karty robią. Grafiki to, powiem Ci w pamięć, że kwestia gustu mi nie przypadły. Mi się nie spodobała, ale to kwestia po prostu tego regionu, tej historii, która nie należy do tych, które lubię.

Nie lubię gier, które mają bardzo subtelną albo abstrakcyjną tematykę, a jeżeli tutaj, tak jak właśnie w PAXach, ta tematyka jest mocno związana z mechaniką, no to dla mnie to jest bardzo duża zaleta. I powiem ci, że albo znam już dany konflikt, na przykład też o Stalingradzie, który tutaj wspomniałeś, ten konflikt już znałem, tutaj się czuję po prostu jak u siebie, ale również są takie przypadki, że na przykład jest coś dla mnie kompletnie nowego i to jak tylko szybko rzucę, właśnie w coinach graliśmy w People Power, który się dzieje lata 80. na Filipinach, w momencie to dla mnie było kompletnie obce, w ogóle nie wiedziałem, co tam się działo w tamtym okresie,

bo jest naprawdę sporo materiałów na kanale, do których odsyłam, mam nadzieję, że tutaj w opisie tego filmu będą, bo to są naprawdę wiele, wiele godzin o Pax Pamir, w serii Paxy na dwóch, czy Nocna Zmiana, też rozmowa z Filem Eklundem, jest tutaj Piotra, którą szczerze polecam, żeby sobie do niej zajrzeć, czy tutaj chociażby z początku tego roku też rozmowa z Mateją o Pax Renaissance chociażby. Więc zdajemy sobie sprawę, że to są tematy bardzo, bardzo głębokie. Chcemy też jakoś tak po prostu, chcieliśmy ze sobą pogadać o tym, o tych dwóch paksach i trochę zderzyć je, żeby odświeżyć też sobie. Ja nie ukrywam, że to jest dla mnie tak troszeczkę, ostatnio miałem przerwę od paksów i bardzo się cieszę, że mogłem właśnie na nowo się podpalić, bo jak kończymy naszą rozmowę, to natychmiast będę rozkładał tego paksa.

Powiem potem, którego. Natomiast dajcie znać też w komentarzu jakieś swoje wasze odczucia właśnie ze zderzenia tych dwóch tytułów. Część już pojawiła się gdzieś tam w prywatnych wiadomościach czy na Discordzie, ale zaglądają na YouTube'a też inne osoby, żeby też być może podzielić się i ubogacić słuchaczy tych, którzy na co dzień nie grywają, a może właśnie chcieliby zacząć, od którego zacząć, od którego nie. Jak to wygląda? Chcesz coś dodać jeszcze do tych aspektów, czy przechodzimy do podsumowania? Myślę, że dobrze to wszystko podsumowaliśmy i w pełni się z tobą zgadzam. O tych tytułach można gadać i gadać, a jeżeli byśmy jeszcze mieli włączyć te pozostałe PAXy, czy PAXy versus inne tytuły, to można... Wiesz, na temat samych strategii, nie?