wystarczająca na seks ale nie na miłość

Później był Marcin, z którym zaczęło się robić poważnie. Genialne, trafione randki, za które nigdy nawet w połowie nie zapłaciłam. Bo gdy to proponowałam, ten się złościł. Był czuły, a nawet, śmiem rzec, zbyt wylewny, ale nie przeszkadzało mi to. Dawał to, co ja brałam garściami, zaczęłam pomieszkiwać u niego, a moja wewnętrzna dziewczynka skakała z radości, krzycząc, to jest to. W końcu znalazłam odpowiedniego faceta. Okej.

Z gulą w gardle przemilczałam to, bo nie wiedziałam, jak on zareaguje. Puści mnie tak po prostu, czy zrobi krzywdę, bojąc się, że puszczę parę z ust. Zamilkłam i udawałam, że nic nie widziałam. Z czasem zaczęliśmy gadać o wspólnych wakacjach za granicą, ale wtedy dowiedziałam się, że został mu zabrany paszport i w sumie to nie może opuszczać kraju. Hmm, no to coś tutaj ewidentnie jest niebezpiecznego i chyba jest to ogromna czerwona flaga, której powinnyśmy posłuchać. Powiedzenie, że byłam wtedy w szoku, to za mało. Zaczynałam się trochę bać, z kim ja kurwa się spotykam. No właśnie, no właśnie. Czuły Marcin zniknął i pojawił się ham, jakich mało. Podczas stosunku potrafił mówić, że zrobi za mnie samotną matkę i pytał, jak bym sobie poradziła. What the fuck?