Piotr Witwicki: problemem mediów nie jest Stanowski, tylko ich własna pycha

Czy Doda jest tematem na pomponika, czy już na dziennikarstwo śledcze interii? To może być na jedno i drugie, tak? Pierwszy taki wywiad i od razu się skompromitowałem. Dziękuję, że ze mną jesteście, bo to dzięki wam moje rozmowy są nieprzerwanie najpopularniejszymi rozmowami od 2021 roku. Wybierz swój wymarzony fotel Yumisu 10% taniej z kodem Żurnalista. Sprawdź ofertę na yumisu.pl. Dermoprecyzyna. Maksymalna moc działania. Nowość tełpa Dermoszex. Formuły wypełnione po brzegi precyzyjnie dobranymi składnikami. Każdy odpowiada na inne potrzeby. Udolność i maksymalne efekty. Chleb tostowy z dobrym składem? Tylko z Piekarni Oskroba.

A ja nabywające wiedzę po prostu tylko. Ja nabywam wiedzę, więc jakby nie oceniam tego, bo moja ocena niczego nie zmienia w tej sytuacji. Ja podchodzę po prostu tak do tego. Zresztą ogólnie uważam, że ocena w większości przypadków niczego nie zmienia. Przereklamowana. Ocenianie jest przereklamowane. Zdecydowanie, a szczególnie, że oceniają ci, którzy nie potrafią tego zrobić lepiej. Oczywiście, że tak. Ale widzisz, to zapsułeś mi pytanie, bo zastanawiałem się, czy Doda jest tematem na Pomponika, czy już na dziennikarstwo śledcze Interi. No wiesz, to może być na jedno i drugie, tak? Bo tam wydaje mi się, że coraz szerzej to idzie i zastanawiałem się... Ja aż tak bardzo tego nie śledzę, jednak na co dzień jestem dość mocno zatopiony, tak? Wiesz co, nie, ja akurat o Dodzie tylko dlatego wiem, że ktoś mi o tym mówił, wiesz, że ktoś mi opowiadał i się nad tym zastanawiał po prostu bardzo głęboko. No dobra, ale porzucając temat Dody, to o niczym nie mówisz z tak wielką pasją, jak o muzyce.

Niespecjalnie się nadaje, to to wynikało wiesz, pewnie też z wielu rzeczy. Raz, że ja byłem w ogóle takim bardzo mocnym wcześniakiem i bardzo mocnym, bardzo, bardzo mocnym, urodzonym jeszcze w grudniu, więc ja tak jakby bardzo wiele lat w moim życiu byłem taki jakby młodszy niż wszyscy moi rówieśnicy, o tak to brzmiało. Ale to wiesz, bo podobną historię Ma Andrzej Grabowski i on trochę opowiadał u mnie o tym, że on przez to, szczególnie dorastając w mniejszej miejscowości, był gnojony często, że był mniejszy, że był zawsze właśnie ten najmłodszy. U ciebie tego nie było? No i one to nie, ale myślę, jak dzisiaj patrzę na to z perspektywy, to kiedyś się nad tym zastanawiałem, jak to jest możliwe, że ja w tych pierwszych klasach podstawówki byłem takim totalnym głąbem, a potem jednak, nie wiem, skończyłem jednak podstawówkę z czerwonym paskiem, że jakoś to potem się poukładało, czy tam na maturze miałem jednak piątki, tak specjalnie się nie przykładając nawet do tego wszystkiego.

I pamiętam, że te machiny dodawali te płyty, a machina kosztowała powiedzmy 10 złotych albo 8 w tych pierwszych wydaniach, tak z grubsza to było, no i dawali płyty z dobrą muzą. No więc zacząłem czytać machinę i tam trafiłem na postać Andrzeja Stasiuka. A zresztą później zrobiłem wywiad z nim nawet nominowany do Grand Pressa, z którego jestem jakoś tam bardzo zadowolony. Uważam, że w ogóle fajnie wyszło z tym wywiadem, który nagrywałem dzień po debacie, w ogóle tej słynnej w Końskich. W każdym razie kupiłem tę machinę, dowiedziałem się, że istnieje ktoś taki jak Stasiuk i ten Stasiuk był zupełnie inny niż pisarze, których znałem, no bo to był, wiesz, bardzo taki przystojny, prawdziwy mężczyzna, który wyszedł z więzienia, który tam ociekał krwią, zawsze z papierosem, wydał taką książkę, jak zostałem pisarzem, bardzo taką hołobioną wtedy przez machinę.

Przeprowadzasz się do Warszawy, gdzie mieszkasz? Pamiętasz swoje pierwsze mieszkanie? Przy placu Szembeka, czyli notabene niedaleko Andrzeja Stasiuka. Znaczy nie, że teraz, bo teraz tam w Beskidzie mieszka, ale takiego historycznego, historycznych miejsc opisanych w powieści dziewięć, w powieści jak zostałem pisarzem, czy wspomnianego przez rzekę. Ile to było metrów? Niewiele, ale też nie jakaś chyba tam zupełnie tragedia, wiesz? Nie, nie, tak średnio, pewnie średnio dobrze. No już tam w Warszawie to było trochę lepiej, no, ale to wiesz, my Polsat News rozkręcaliśmy całą ekipą, to wiesz, no te pierwsze dyżury, to one tam trwały przeważnie po kilkanaście godzin, dzień w dzień, no bo ta stacja się składała, nie miała właściwie jakiejś tam spójnej ramówki, tam się robiło po prostu live od rana do wieczora, wiesz,

Prezydentowi to oczywiście, no nie będę się już przejmował żadnymi kamerami, tylko po prostu wstaję i koniec. No tylko, że następnego pytania do prezydenta Alecha Kaczyńskiego już nie było, a tym urzędnikiem, który mi to przekazywał, był Andrzej Duda. To dobra historia. I pomyśl sobie, co wydarzyło się nie tak, że ten Smoleńsk tak podzielił ludzi zamiast zjednoczyć... Wiesz co, jest to dla mnie totalnie niezrozumiałe. Nie ogarniam tego swoim umysłem, tak? Jest to jakiś taki wyższy poziom zła, który gdzieś tam się narodził. Ty wiesz, te nieustanne licytacje, O te puszki z piwem, tak? O to, co kto kiedy powiedział, co kto kiedy wystąpił, to... Nie wiem, wiesz, kurczę, w ogóle jakoś mi się to wymknęło, tym bardziej, że... Wiesz, przecież po smoleńsku był też, no...