Czy grozi nam katastrofa? Robert Bernatowicz x Żurnalista

On się to oglądał pewnie. Ja wiem, że, ja uważam, że on robi bardzo dobrą robotę zapraszając tych ludzi. Zresztą on promuje polską naukę, natomiast uważam, że opluwając mnie w tak nikczemny sposób, mówiąc moje nazwisko, wymieniając z racji tego, co nas łączyło kiedyś, Moim zdaniem po prostu jest nieuczciwy, dlatego że gdyby mnie zaprosił i zapytał o te sprawy, po pierwsze uzyskałby odpowiedzi na wszystkie pytania, wie Pan o tym, ja bym nie miał żadnych oporów, żeby mu odpowiedzieć, a dwa, że naprawdę na miłość boską ja z tego nie żyję. Niech się skoncentruje na ludziach, którzy naciągają, którzy coś wymyślają. Ja się opieram na relacjach ludzi, którzy coś przeżyli.

Natomiast na miłość boską, ja po prostu jestem zapraszany w takiej skali. Odmawiam na potęgę, a i tak nie mogę odmawiać wszystkim. Mam dobre serce. Naprawdę. Więc po prostu, no jest to duże wyzwanie, duże wyzwanie. Rzeczywiście popularność mam bardzo dużą. Widzę to na ulicach, jak idę. Samochody się zatrzymują. Dokładnie. No to pan jest gwiazdą rocka. Ale to gwiazda rocka, wie pan, to próżność, tak? Ale nie, nie. Ale w dobrym znaczeniu. Ja szukam tylko dobrych znaczeń. To w ogóle dla mnie nie ma żadnych... Wysiada facet z samochodu. Pamiętam taką scenę na, to było na ulicy Powązkowskiej. Stoi na światłach, otwiera ten i mówi, pan mi uratował życie, panie Robercie, nie? I jedzie dalej. No kurczę, coś widocznie w tych podcastach było takiego, co sprawiło, że pomogłem temu człowiekowi.

No to naprawdę ja nie robię niczego złego, no na miłość boską, mówię o rzeczach prawdziwych. Jeżeli nie wierzycie w te rzeczy, to kupcie naszą kolejną książkę, Powrót do gwiazd i zobaczycie rozmowy z tymi ludźmi, no. A dalej wielka litera? Dalej Wielka Litera, tak. Książka, zresztą mam spotkanie ważne w tej sprawie w przyszłym tygodniu. Z Pawłem? Zna pan? No jestem, że tak wydawałem książkę Wielkiej Litery. Co pan opowiada? Nie, nie z Pawłem, ale z Anią i jeszcze z jedną osobą z Wielkiej Litery. No zobaczymy, czy będziemy usuwali Rozmowy. Kurcze pieczoło, tak żałuję. Ja myślę, że one zostaną spokojnie. No nie wiem, czy zostaną. Bo nie będzie tej ustawy w międzyczasie. Kiedy ta książka wyjdzie? W tym roku... No to na pewno, to nie musicie się martwić, te rozmowy na pewno będą. I mogę powiedzieć więcej, Paweł sobie na to nie pozwoli.

Z Czech, czyli z Czech, czyli Czeska Republika, tak. Czeska Republika i pani z Niemiec, Diana, ale jest Romania, Rumunia, nie wiem, jak to tam poprawnie. I to jest jeden znak przyszedł w nocy z piątku na sobotę, czyli w sobotę rano ten rzecz, a drugi był w niedzielę rano. Tak, i ty zadzwoniłeś. Paweł, ja mam taką do ciebie prośbę, ponieważ wiadomo, że ten podcast ma taką formułę jaką ma, więc nie będziemy zlecali jakichś wielkich szczegółów. Pawełku, powiedz ludziom, na miłość boską, że te znaki nie są efektem suszarek, wygniatania, że ludzie, z którymi ty rozmawiasz, powiedz to. Nie ma szans, nie ma szans.

Ja to dobro wyczułem w nim. Jest w nim dobro. No przecież chodzi do pani astrologzki, więc wydaje mi się, że... Chodzi do pani... Tak, on taki był sceptykiem, moim zdaniem, bo wiedział, że jeżeli nie będzie, to będzie nagonka na niego w tej waszej rozmowie, ale moim zdaniem to... Tak, ale już kończąc tę sprawę tych znaków, tak? Gdyby się na przykład okazało, żeby się tym zainteresował papież, no na miłość boską. To są znaki, które moim zdaniem są opisane w Apokalipsie. Naprawdę. Płynno powstawały znaki na rękach i na prawej dłoni i na czole, tak? Niech pan sobie wyobrazi, że też jest wątek taki, że mieliśmy informację o tym, że powstał ten znak na czole. To już tak między nami mówiące mnie trochę zaskoczyło. Ale ta siła, która robi te znaki, też jakoś mnie zauważyła.