Czy grozi nam katastrofa? Robert Bernatowicz x Żurnalista

Nie wiem. Ja uważam, Ja uważam, że po prostu... Ja czekałem na nich. Czekałem, no ludzie, no przecież to jest mierzalne. To nie jest tak, że duchy, duchy, nikt nie widział, może ktoś widział, może nie widział. Tutaj mamy te kobiety, no. Mogę zadzwonić do kogoś? Proszę. Ja tutaj zadzwonię do mojego kolegi, żebyście państwo też mieli jakieś widowisko, że do niego... Dzień dobry. Cześć Pawełku. Słuchaj, ja dzwonię w trakcie podcastu i mówię tutaj, jestem u pana żurnalisty, Dzień dobry. Pawełku, powiedz mi, ostatnie znaki, do których ty dzwoniłeś, to była pani... Skąd ona była? Pani, jedna pani, Żaneta... Tylko nie wymieniaj nazwiska. Dobrze, dobrze. Pani Żaneta z Czech.

Z Czech, czyli z Czech, czyli Czeska Republika, tak. Czeska Republika i pani z Niemiec, Diana, ale jest Romania, Rumunia, nie wiem, jak to tam poprawnie. I to jest jeden znak przyszedł w nocy z piątku na sobotę, czyli w sobotę rano ten rzecz, a drugi był w niedzielę rano. Tak, i ty zadzwoniłeś. Paweł, ja mam taką do ciebie prośbę, ponieważ wiadomo, że ten podcast ma taką formułę jaką ma, więc nie będziemy zlecali jakichś wielkich szczegółów. Pawełku, powiedz ludziom, na miłość boską, że te znaki nie są efektem suszarek, wygniatania, że ludzie, z którymi ty rozmawiasz, powiedz to. Nie ma szans, nie ma szans.

To są prawdziwe rzeczy. Zdjęcia to jest jedna rzecz, ale samo zdziwienie. Ludzie nie widzą tego zdziwienia tych osób. Ja z panią z Niemiec rozmawiałem ponad pół godziny. Sama chciała wiedzieć, czy np. córka zachoruje, czy córka się coś... Ci ludzie się boją tego, że te znaki mogą... Tak jest, oczywiście. Nawet ta pani z Niemiec wczoraj taką teorię założyła, bo czyta o samospaleniach, czy to jest coś z tym wspólnego, bo też by czytała, że głównie kobiety ulegają samospaleniu. Chodzi o ten ogień, który wydobywa się... Tak jest. Pawełku, ja mam takie do ciebie jedno na koniec. Wszystko teraz spływa do nas.

A mąż, jej mąż, z tego co Pawełku, pięknie ci dziękuję. Pozdrawiam ciebie przyjacielu. Odezwę się po wyjściu od pana żurnalisty. On nie był uprzedzony o tym, że ja zadzwoniłem do niego, tylko skala tego jest niesamowita. Na całym świecie, w Chinach powstały te znaki. Wyobraża pan sobie? Też się żeśmy o tym dowiedzieli. Ale no mnie to właśnie interesowało, że dlaczego tego ktoś nie przejął od pana albo również z panem i nie zaczął tego badać, no bo przecież to są rzeczy, które no wywołują jakieś wrażenie.