Czy grozi nam katastrofa? Robert Bernatowicz x Żurnalista

Zostawmy na chwilę Stanowskiego i Cerowskiego, którzy są w lidze mistrzów, tak? Ona jest poza moim zasięgiem, ale powiedzmy, że pokonałem tego Tarczyńskiego. Ja wielokrotnie się zastanawiałem, czy tym, co ja kładę na stole, jestem w stanie pokonać takie poglądy, tak? Ostroe Lewicy, Bezlitości LGBT. Dobry tytuł i mamy milion czterysta, tak? Czy ja jestem w stanie? O czym ja mówię? Mówię o sensie życia, o dzieciach, które odchodzą, no co to w ogóle jest, tak? Jak to, czym to się, czym się dobić do tych ludzi? Ja się tak zastanowiłem nad tym, rozmawiałem zresztą z moimi przyjaciółmi, kiedy mógłbym pokonać, być numerem jeden na pana kanale. Może teraz. Byłoby to możliwe, gdybym powiedział to, co panu przesłałem w wiadomości SMS.

A ja jestem tym kolarzem, który goni, goni, goni, goni i wreszcie przegonił. Ja pana cały czas kojarzę jako takiego kolarza, który cały czas Akurat na tym kanale, bo na niektórych kanałach tam pan oczywiście prowadzi, ale jak panu to powiedziałem kiedyś w naszej rozmowie, że ja uważam, że to jest taka Liga Mistrzów, przekroczenie magicznej cyfry 2 milionów odsłon, to to już jest taka Liga Mistrzów. Akurat na kanale Żurnalisty do Ligi Mistrzów zalicza się Stanowski i Wojciech Cejrowski. Ale wie pan co? Ja tak sobie pomyślałem. Nie tak dużo. Z 300 tysięcy do dwóch. 300 tysięcy.

Ja w ogóle zaapeluję do naszych widzów, do moich widzów. Drodzy Państwo, obejrzyjcie sobie ten wywiad, nawet jak żeście go oglądali. Ten, który jest trzeci tutaj na pana kanale. Może mi się uda dojść do Ligi Mistrzów, czyli przekroczyć te magiczne 2 miliony, tak? Panie Jarku, my tutaj zdradzamy pewną tajemnicę mojego życia, czyli pana osobę, tak? Że jest pan osobą, do której dzwonię. Jest, ja powiedziałem, że jestem takimi pana oczami troszeczkę, prawda? No, tak, tak to można powiedzieć. Jestem, jest pan, Takimi moimi oczami. Nie wiem, czy pan, pan powiedział, żurnaliście, że jestem osobą niewidomą. A jest pan niewidomy od dzieciństwa? Ja się urodziłem z wadą wzroku.

Mój Boże, no nie wiem, nie chciałbym powiedzieć, że pokonanie obu liderów u Pana na kanale, to byłaby... Ja bym to zrobił, gdybym ujawnił tę wiadomość. Oni by tylko, mówię, zobaczyli odjeżdżający pociąg z peronu. Tylko ja tej wiadomości, po prostu ja się boję tej wiadomości, którą Panu przekazałem, nie byłbym w stanie tego... Ale umówmy się, że kiedy wkroczę do Ligi Mistrzów, Liga Mistrzów jest o dwóch milionów, dobrze? To wtedy będą otwarte drzwi do tego, żeby tutaj do Pana wrócić i wtedy powiem też o tym człowieku, tak? O tym człowieku. Trzymam za niego bardzo kciuki, bo wiem, że umieranie potrafi być bolesne, ciężkie. To nie jest proces na zawołanie, tak? To czasami jest tak, że człowiek odchodzi we śnie i jest piękna, taka słodka śmierć, a czasami się trochę męczy.

Niech pan załączy po prostu. I to był... Mówię, Boże, jak to jest możliwe? Przecież to nie jest zbieg okoliczności. To musi być coś w tym więcej. No tak samo jak tutaj z Bartkiem, tak? I spotkanie w Ryanairze. To też nie był zbieg okoliczności. To też była ta siła, która to po prostu ustawiła. Tak miało być, tak? A to, wie pan, to się wszystko łączy, ponieważ ja zrozumiałem, że jeżeli się pojawił taki człowiek jak Sai Baba, który był w stanie działać na ludzi w różnych krajach, Po prostu, tak? To takich ludzi musi być więcej. Potem się dowiedziałem, że wielcy mistrzowie z Indii też się kontaktowali ze swoimi uczniami w ten sposób, że zrobili, albo im się pokazywali, albo pojawiali im się w snach, albo przez niezwykłe zbiegi okoliczności.

Ja pamiętam, jak jest opis w książce Mag Zjawy, O fenomenie Johna Changa, czyli słynnego Johna Dynamo. Państwo sobie wstukajcie John Chang albo John Dynamo Ring of Fire, to zobaczycie, jak zapala zwiniętą kartkę papieru mocą energii Qi albo Ki, jak sobie życzycie. Po prostu kładzie rękę na kartce papieru i zapala, nieważne. I on opisuje taką samą sytuację, że opisuje taki moment, kiedy on miał coś, sobie pomyślał jadąc samochodem, W pewnym momencie punktowo uderzył deszcz, po prostu tylko na ten samochód. Potem jego mistrz mówi, słuchaj, zrobiłem to z tym deszczem dla ciebie po to, żebyś wiedział, żebyś nigdy tak nie myślał, jak sobie wtedy pomyślałeś.

To może właśnie oni nie są ludźmi. Właśnie może ta teoria chyba, ale to nie wiem, bo ja jestem słaby w tych wszystkich teoriach dookoła, że to jacyś reptylianie albo coś innego. Światło zaczęło mocniej świecić. Zauważył pan to? Tak, bo nagle 67 się zrobiło. Może pan to trochę spuścić? Tak, tak, tak, bo widzę, że... Chciało pana zabić. Tak, nagle po prostu tak poszło. Ja panu powiem inaczej, żeby tak jakoś podsumować dla państwa, bo to są trudne tematy. Ciężko mi się o tym mówi, ale proszę państwa, po tym wszystkim, co ja przeżyłem, ja widzę to w ten sposób. Jesteśmy istotami duchowymi na samym początku drogi. Będziemy coraz bardziej doskonali i coraz większa będzie nasza moc i będzie taki moment, kiedy będziemy na poziomie tych, Mistrzów z dalekiego wschodu, jakim był niewątpliwie Sai Baba, że będziemy w stanie wpływać chociażby na zbieg okoliczności, że nagle obok was siada osoba,

Ale nawet ten pojedynczy element się bardzo mocno zmienia. Więc to, jak się czułem kiedyś, a jak się czuję dzisiaj, to też jest element zmieniający się, bo po prostu jakaś rzecz na mnie wpłynęła kiedyś, która zmienia później mnie dalej, więc nawet to, jak już weźmiemy tylko to życie obecne, To w tym życiu się zmieniałem, więc to już pokazuje, jak wiele mam, żeby mieć różnych myśli na przestrzeni wielu różnych lat i jak bardzo mogły się zmienić nam poglądy polityczne, jak chociażby u pana. To prawda, a jeszcze ja bym powiedział tak, że nawet była taka piękna wypowiedź też mistrza hinduskiego, który mówił, że my bardzo często mówimy o kimś mordercę. A to już nie jest morderca. On był mordercą w tym momencie, kiedy on mordował rzeczywiście, ale teraz to jest zupełnie inny człowiek. Dlatego nie ma sensu grzebać w przeszłości i cały czas wyjmować tego jakiegoś tam rzeczy, która była... Wie pan, tutaj też ta Ukraina się tak kłania, prawda?