Czy grozi nam katastrofa? Robert Bernatowicz x Żurnalista

Nawet drugi poszedł wyżej od pierwszego. I tutaj może też zdradźmy pewną tajemnicę związaną z panem o dziwo Tarczyńskim. Jak zawsze. Jak zawsze Tarczyński. Ja może tutaj powiem jak to było. Ja kiedy pierwszy raz byłem u pana, pierwszy raz, bo pan mnie zdaje się zapraszał tak, ja przez dłuższy czas nie czytałem maili, Pamiętam, wysłał pan maile jednego, drugiego, a tam nie znamy. Przyszedłem i wtedy na szczycie był Tarczyński, tutaj tych pana podcastów. No teraz są dwaj królowie świata, czyli Cejrowski i Stanowski, ale wtedy był Tarczyński. I ja powiedziałem coś takiego, mówię, Tarczyńskiego to ja raczej nie wyprzedzę, ale zrobię panu taki wynik, że będzie pan zadowolony. A pan wtedy powiedział, Wierzę w nas, pamięta pan to?

Zostawmy na chwilę Stanowskiego i Cerowskiego, którzy są w lidze mistrzów, tak? Ona jest poza moim zasięgiem, ale powiedzmy, że pokonałem tego Tarczyńskiego. Ja wielokrotnie się zastanawiałem, czy tym, co ja kładę na stole, jestem w stanie pokonać takie poglądy, tak? Ostroe Lewicy, Bezlitości LGBT. Dobry tytuł i mamy milion czterysta, tak? Czy ja jestem w stanie? O czym ja mówię? Mówię o sensie życia, o dzieciach, które odchodzą, no co to w ogóle jest, tak? Jak to, czym to się, czym się dobić do tych ludzi? Ja się tak zastanowiłem nad tym, rozmawiałem zresztą z moimi przyjaciółmi, kiedy mógłbym pokonać, być numerem jeden na pana kanale. Może teraz. Byłoby to możliwe, gdybym powiedział to, co panu przesłałem w wiadomości SMS.

Wie pan, o czym mówię, prawda? Gdybym to powiedział, myślę, że Stanowski i Cejrowski tylko by zobaczyli odjeżdżający pociąg z peronu, tylko że ja bym po prostu musiał uciekać z Polski, bo ta informacja związana No nie mogę nawet zlecać szczegółów, bym je wysadziła w powietrze. Ta ustawa już by mnie objęła na pewno. A pod domem miałbym bojówki, tak, Konfy, Brauna, Bąkiewicza, braci kamratów. Wszystko by tam siedziało pod moim domem. To już bym się z tego nie wybronił. Ale pan mówi, że na Powązki pan ma blisko. No ma blisko, no super, fajnie. Uwielbiam spacerować po Powązkach, uwielbiam, to jest po prostu przepiękny park. Dla mnie cmentarz nie ma żadnego w ogóle, nie ma tych ludzi, więc uważam, że cmentarze są wielkim oszustwem.

I Panie Jarku, Zacznijmy od tego, że pan mnie nauczył, znaczy inaczej, pan bardzo śledził kanał Żurnalisty, kiedy pokonam Tarczyńskiego, prawda? O kurczę, no to mnie prawdopodobnie wciągnęło. Panie Robercie, ja muszę powiedzieć panu, że tak się zastanawiałem nad tym, do czego to porównać i tak sobie pomyślałem, że ten kanał dla mnie, ten kanał był takim wyścigiem pokoju. Takie Tour de France bym powiedział, ale no żyjemy w Polsce Więc to by musiało być powiedziane jako taki podcast Tour de Pologne, tak? Ale pan mówi o tym, że tak, że na początku tego wyścigu są liderzy w postaci Tarczyńskiego, który jest nie do pokonania, tak? Teraz nie do pokonania jest Stanowski i Cejrowski.

A ja jestem tym kolarzem, który goni, goni, goni, goni i wreszcie przegonił. Ja pana cały czas kojarzę jako takiego kolarza, który cały czas Akurat na tym kanale, bo na niektórych kanałach tam pan oczywiście prowadzi, ale jak panu to powiedziałem kiedyś w naszej rozmowie, że ja uważam, że to jest taka Liga Mistrzów, przekroczenie magicznej cyfry 2 milionów odsłon, to to już jest taka Liga Mistrzów. Akurat na kanale Żurnalisty do Ligi Mistrzów zalicza się Stanowski i Wojciech Cejrowski. Ale wie pan co? Ja tak sobie pomyślałem. Nie tak dużo. Z 300 tysięcy do dwóch. 300 tysięcy.

I to po prostu naprawdę... A tu jeszcze tylko Panu powiem, że Pan Jarek zna wszystkie wyniki wszystkich Pana gości z czołówki, tak? Ponieważ... Ja nie wiem, jak Pan to... Jak Pan to pamięta, że na przykład Stanowski ma 2,4? Ja wiedziałem o tym, że Robert Bernatowicz miał u Pana wystąpić, bo myśmy rozmawiali na ten temat. Robert Bernatowicz do mnie mówi, Panie Arku, powiedziałem żurnaliście, że jak pokonam Tarczyńskiego, to tam się na tym kanale pojawię. A pan mu odpowiedział, że no ale już pan pokonał jedną tą...