POWIESIŁA NIEŚLUBNE DZIECKO MĘŻA

Kiedy policjanci zaczęli ją pytać o dzień zniknięcia dziewczynki, Krysiakowa stwierdziła, że ona ten cały dzień spędziła w domu. Nie potrafiła odpowiedzieć na pytanie, jak w takim razie wyjaśni fakt, że część osób widziała ją wówczas w okolicach Mikołajowa. Ponieważ policja dysponowała poszlakami, które sugerowały, że kobieta może być zamieszana w zbrodnie, postanowiono ją aresztować. Anna Krysiak, po zmarłym mężu Kowalska z domu Muszyńska, urodziła się 12 lipca 1888 roku. W chwili zatrzymania miała więc 43 lata, rocznikowo 44. Dotychczas nie była karana.

26 grudnia 1930 roku wzięli ślub. Wdowa Kowalska została Krysiakową. Mogła nazywać Władysława mężem, a on miał sprowadzić się na stałe do Ozorkowa. Był tam dom, w którym czekała żona i plan założenia warsztatu stolarskiego. Ale już dzień później Władek poinformował małżonkę, że otrzymał zlecenie. Musi wyjechać do Złotna i postawić oraz umeblować aż 18 pokoi. Wyjazd cieśli po robotę sam w sobie nie był czymś nadzwyczajnym. Dużo pracy oznaczało również spory zarobek.

Zaproponował nawet, by jego nieślubna córka zamieszkała z nimi pod jednym dachem. Ale ku jego zdumieniu Kowalska wyraziła zgodę. Zdawało się, że na każdą wynajdowaną przez niego trudność ona znajdowała gotowe rozwiązanie. A czas leciał. Od zapowiedzi w kościele minęły już cztery miesiące, a jemu jako mężczyźnie honoru nie wypadało się wycofać. Jak mówił Tak uzasadniał zgodę na zawarcie małżeństwa. Odpowiedzialność za ślub umieszczał przede wszystkim po stronie żony.