POWIESIŁA NIEŚLUBNE DZIECKO MĘŻA

To była jedna z najgłośniejszych spraw kryminalnych w województwie łódzkim. Robotnicy przechodzący przez las w okolicach Mikołajewa natrafili na wiszące na drzewie ciało kilkuletniej dziewczynki. Policja szybko ustaliła tożsamość ofiary. Była to czteroletnia Kazia Szkudlarek, córka zamieszkałej w okolicy Wyrobnicy. Zanim odnaleziono ją martwą, bawiła się na dworze z innymi dziećmi. To właśnie one poinformowały policję, że ich koleżanka oddaliła się od grupy w towarzystwie nieznajomej kobiety. Ta miała pojawić się znikąd, podejść do nich i mamić wizję słodkości. Chwilę później wzięła szkód larkówny za rękę i obie odeszły w stronę lasu.

Jej matka Józefa Szkudlarek od kilku lat była związana z miejscowym cieślą Władysławem Krysiakiem, choć był to związek nieformalny. To właśnie on był ojcem zamordowanego dziecka. Choć córka nosiła nazwisko matki, przedstawiała się również jako Kazia Krysiak. O tego samego mężczyznę wypytywała nieznajoma, z którą dziewczynka odeszła w stronę lasu. Dzieci zapamiętały, że interesowała się jego domem i tym, jak mu się powodzi. Jedno z nich chciało nawet zaprowadzić ją na miejsce. Kobieta jednak nie skorzystała z propozycji. Choć wszyscy w okolicy wiedzieli, że Krysiak utrzymuje relację z Józefem Szkudlarek, to jak wspomniałam przed chwilą, była to relacja nieformalna.

Nagła śmierć czterolatki i otwarty konflikt dały policji podstawy, by zainteresować się osobą porzuconej małżonki. Zwłaszcza, że przecież dzieci same twierdziły, że to właśnie Kazia interesowała ją najbardziej. Wkrótce pojawiły się także zeznania dorosłych, którzy widzieli Kazię tuż przed jej zniknięciem. Kazimierczak i Pawlakowa, sąsiedzi Krysiaka, zauważyli kobietę prowadzącą dziewczynkę w stronę lasu. Zapamiętali, że mała szła niechętnie. Ociągała się, a jej towarzyszka ciągnęła ją za rękę. Kierując się warunkami fizycznymi, oboje podejrzewali, że tą kobietą była właśnie Krysiakowa.

Dzieci również podały policjantom dokładny rysopis nieznajomej, z którą Kazia była widziana po raz ostatni. Teraz należało sprawdzić, czy dane pasują do małżonki Władysława. Policjanci udali się więc do Ozorkowa, do domu Anny Krysiakowej. I rzeczywiście, rysopis podany przez dzieci w wielu aspektach pasował, a wizyta mudurowych wyraźnie ją zdenerwowała. W prasie jej wygląd opisano następująco. Kobieta o twarzy pospolitej, jakich wiele w każdym zbiorowisku ludzkim. Poczciwa twarz wiejskiej kobieciny, rumiana, o wyłupiastych, ruchliwych oczach.

Te usłyszawszy nazwisko Krysiaka wskazały na dwie dziewczynki. Były to jego dwie córki. Młodsza Kazia była dzieckiem Józefy, a starsza, ośmioletnia Janinka pochodziła z pierwszego małżeństwa Władysława. Dzieci zapamiętały, że kobieta szczególnie mocno zainteresowała się akurat czterolatką. Podeszła do Kazi i Janinki. Zaczęła wypytywać je o ojca. Dzieci opowiedziały jej, jak wygląda życie w jego domu. Tata miał pracę. Ostatnio zrobił im nowe meble. Zainstalował też radio. Ta informacja wyjątkowo mocno ubodła Annę. Jak wspomniała?

W oczekiwaniu na jej powrót, Anna zorganizowała dzieciom zabawę. Poprosiła, by wszystkie nazbierały kwiatów. Czas mijał, a Janka nie wracała. Przedłużająca się nieobecność Jasi wpłynęła na decyzję Krysiakowej. Postanowiła, że odejdzie tylko z czterolatką. Pozostałe dzieci bawiące się w pobliżu wspomniały, że próbowała skusić dziecko cukierkami. Tyle, że wcale ich przy sobie nie miała. Jak tłumaczyła, chciała jedynie zdobyć zaufanie czterolatki. Cytując. Policjanci chcieli jednak wiedzieć, w jakim celu zabierała ze sobą Kazia. Skoro, jak sama mówi, przyjechała, by dogadać się z mężem, to dlaczego jej uwaga nagle przeszła na dziecko?

Ona nalegała, no to on po prostu grzecznie ustąpił. Anna słuchała składanych przez niego wyjaśnień. Wzdychała, spoglądała w jego kierunku i widocznie ożywiała się przy fragmentach, które jej dotyczyły. Dając swoim zachowaniem do zrozumienia, że jej mąż mija się z prawdą. Władysław kontynuował. Twierdził, że od razu po ślubie zachowanie Anny zmieniło się o 180 stopni. Wcześniej nie miała żadnych obiekcji przed tym, by łożył na utrzymanie nieślubnej córki, a nawet, jak wspomniał, zgodziła się wychować dziecko jak swoje własne. Teraz jednak zażądała, by Kazia zniknęła z ich życia.

To były bardzo trudne czasy dla kobiety z dzieckiem bez partnera. Oceniając najuczciwiej, to nie można tutaj rozdzielić nikomu winy po równo. Anna ponosi odpowiedzialność za uprowadzenie i zabicie dziecka. Władysław za własne decyzje małżeńskie i opisane zwodzenie partnerek. Zakres ewentualnej nieuczciwości Józefy jest znacznie słabiej udokumentowany. Kazia nie miała wpływu na decyzje dorosłych. Była zaledwie czteroletnią dziewczynką, która mimowolnie stała się centrum konfliktu. Niczemu nie była winna, a mimo to, to właśnie ona poniosła konsekwencje za złe decyzje dorosłych.