Mentionsy Mentionsy
Zbrodnie Zapomniane
Zbrodnie Zapomniane

LEGENDA MARII OSYPKOWEJ

26.11.2025 ·34 min 7 s

MIEJSCE AKCJI: GÓRNY ŚLĄSKMieszkanka Królewskiej Huty ginie w drodze do kościoła. Czy jej historia mogła być połączona z innymi podobnymi przypadkami w regionie? Materiał posiada charakter dokumentalno-historyczny. Wzbogacony o wątki sfabularyzowane, ma na celu przybliżyć obyczaje oraz prawo panujące w dwudziestoleciu międzywojennym.Postaw mi kawę: https://buycoffee.to/zbrodniezapomnianeWspieranie kanału:https://patronite.pl/ZbrodnieZapomnianehttps://www.youtube.com/channel/UCZsXqcUbVi03jDKVS-a2Dlg/joinŹródła:Nowiny Raciborskie, 1902, R. 14, nr 36Polak, 1909, R. 5, nr 72Gazeta Robotnicza, 1901, R. 11, nr 51Gazeta Robotnicza, 1909, R. 19, nr 70Głos Śląski, 1903, R. 1, nr 186Głos Śląski, 1906, R. 4, nr 30Głos Śląski, 1906, R. 4, nr 31Gazeta Opolska, 1901, R. 12, nr 96Gazeta Opolska, 1902, R. 13, nr 26Gazeta Opolska, 1902, R. 13, nr 28Dziennik Śląski, 1902, R. 5, nr 28Dziennik Śląski, 1902, R. 5, nr 104Dziennik Śląski, 1903, R. 6, nr 225Nowiny Raciborskie, 1902, R. 14, nr 11Katolik, 1903, R. 36, nr 123Społeczność:Grupa na fb: https://www.facebook.com/groups/1120954551591543Instagram: https://www.instagram.com/zbrodniezapomniane/kontakt:✉️ e-mail: [email protected]🎙️spotify: https://open.spotify.com/show/3sIQIldYKTitI2AF9tRMOI🎙️iTunes: https://podcasts.apple.com/us/podcast/zbrodnie-zapomniane/id1506114950🎙️Google podscast: https://podcasts.google.com/?feed=aHR0cHM6Ly9hbmNob3IuZm0vcy8xYTY4ZDJiNC9wb2RjYXN0L3Jzcw&ep=14Autorem wykorzystanej muzyki jest Darren Curtis.Wstęp: Destiny by Darren-CurtisIntro: Journey's Reflection by Darren-CurtisTło: Soul's Departure by Darren-Curtis | https://soundcloud.com/desperate-measurezMusic promoted by https://www.free-stock-music.comCreative Commons Attribution 3.0 Unported Licensehttps://creativecommons.org/licenses/by/3.0/deed.en_US

Jego nazwisko pojawiało się już w prasie i w policyjnych dokumentach, jeszcze zanim powiązano go w ogóle ze sprawą Osypkowej. A jego wcześniejsze konflikty z prawem sprawiły, że w oczach opinii publicznej stał się naturalnym kandydatem na sprawcę mordu z katowickiej hałdy. Sopora był już zresztą podejrzany o inną zbrodnię. Chodziło o śmierć osiemnastoletniej Anny Rudzkiej z Królewskiej Huty. 25 listopada 1901 roku osiemnastoletnia Anna Rudzka wracała do domu po wykonaniu zadania, jakie dała jej matka. Miała przynieść z pobliskiego domu resztki jedzenia, tak zwane pomyje. Był to zwyczajny obowiązek, który wykonywała już wcześniej wielokrotnie.

Jednak żaden z nich nie został ostatecznie powiązany ze zbrodnią. Tropem, który wydawał się najbardziej obiecujący, była znaleziona w mieszkaniu jednego z podejrzanych zakrwawiona kamizelka z brakującym guzikiem. bardzo podobnym do tego, który odnaleziono przy ciele Rudzkiej. Mężczyzna siedział w areszcie w oczekiwaniu na proces o kradzież, ale w chwili, gdy zamordowano Rudzką, chodził po wolności. Zapytany o kamizelkę odparł i tu naprawdę nie żartuję, że krew na ubraniu jest krwią zwierzęcą. Jakiś czas temu odgryzł pewnej gęsi głowę, no i się przy tym pobrudził. Brzmi wiarygodnie, prawda? I chyba dość niepokojąco.

Teoretycznie badanie laboratoryjne mogło wykazać, czy mężczyzna mówi prawdę. Jednak jakoś nikt nie kwapił się, by zlecać się badanie bez żadnych wyraźnych wskazań. A guzik? I tutaj znów. Teoretycznie był podobny. ale w tamtym czasie brakowało narzędzi, by udowodnić lub wykluczyć, że przedmiot rzeczywiście miał związek z morderstwem. Sprawa więc rozeszła się po kościach. A frustracja mieszkańców narastała. Mord Rudzkiej był tak okrutny, że wszyscy domagali się, by sprawca został złapany i ukarany. Sytuacje pogarszały komentarze dotyczące jakości pracy lokalnej prokuratury i policji.

Sprawa Marii Osypkowej. I choć były to dwie odrębne zbrodnie, to mieszkańcy i dziennikarze zaczęli je ze sobą łączyć. W naturalny sposób pojawiła się też teoria o jednym i tym samym sprawcym. O kimś, kto porusza się po regionie i atakuje kobiety pod osłoną mroku. Do tej narracji idealnie pasował Stefan Sopora, który, jak się okazało, był ostatnim podejrzanym w sprawie morderstwa Anny Rudzkiej. Ale nie powiem Wam, dlaczego akurat to jego uważano za najbardziej prawdopodobnego sprawcę, bowiem wątek nie został jakoś szczególnie rozwiniętym. Policja była jednak przekonana, że to właśnie Sopora jest odpowiedzialny za śmierć Anny Rudzkiej.

Sopora posunął się o krok dalej. Prasa odnotowała jego spektakularną ucieczkę z Lazaretu. Cytując Ta ucieczka, niemal filmowa, sprawiła, że jego nazwisko zaczęto łączyć z wizerunkiem człowieka niebezpiecznego, przebiegłego i zdesperowanego. No bo skoro uciekał, to musiał mieć coś na sumieniu, prawda? Gdyby nie miał nic do ukrycia, to po co by tak kombinował? To z kolei sprawiło, że gdy w roku 1902 na Załęskiej Hałdzie doszło do zabójstwa Osypkowej, podobnego do zabójstwa Rudzkiej, choć zdaje się, że trochę mniej brutalnego, to Sopora stawał się w oczach wielu idealnym podejrzanym.

Dlatego sprawca musiał się znaleźć, kimkolwiek by nie był. Nawet jeśli brakowało konkretów i nic nie wskazywało na to, by Sopora miał kiedykolwiek motyw czy chociażby znał ofiarę. Kilka miesięcy po zbrodni w Zabrzu zatrzymano pewnego mężczyznę. Zwrócił na siebie uwagę organów ścigania, ponieważ dopuścił się kradzieży gołębi. Mówił, że ma na nazwisko Wolf. Teoretycznie nie miał nic wspólnego ze sprawą osypkowej. Ale rzekomy Wolf udawał człowieka niespełna rozumu. Podobnie jak Sopora kilka miesięcy wcześniej, gdy był podejrzewany o zabójstwo Anny Rudzkiej. Okoliczności były tak podobne, że policjanci zaczęli podejrzewać, iż mają do czynienia z poszukiwanym krawcem, a podane przez niego nazwisko jest fałszywe.

Po tej całej fali nieporozumień i błędnych artykułów nikt już nigdy nie próbował je rozwikłać. Ani Wymiar Sprawiedliwości, ani prasa. Morderstwo Osypkowej na zawsze pozostało w sferze lokalnych tajemnic. Kto więc odpowiadał za zbrodnie? Tak jak i w wielu innych podobnych przypadkach nierozwiązanych zbrodni, to wokół sprawy narosło wiele plotek i niepotwierdzonych teorii. Jedna z nich mówi o sprawcy bądź grupie sprawców, którzy grasowali na terenie Górnego Śląska i polowali na kobiety. Skąd w ogóle taki pomysł? Chociażby stąd, że dwa lata po zabójstwie Rudzkiej i półtora roku po zabójstwie Osypkowej, na przełomie września i października 1903 roku doszło do kolejnej napaści.

Tym razem na piętnastoletnią służącą. I to w dokładnie tym samym miejscu, w którym przed dwoma laty odnaleziono ciało osiemnastolatki. Według dziewczyny, której udało się uciec, sprawca próbował ją wykorzystać, a gdy stajała opór, zaczął grozić jej nożem. Twierdził, że jeżeli się nie uspokoi, to ją zabije. Dziewczyna zdołała uciec, ale opis sprawcy wzbudził podejrzenia, że może to być ta sama osoba, która zaatakowała Rudzką. Nie wiem dlaczego, ponieważ tutaj twierdzono, że nie było świadków i nie wiadomo, jak wyglądał napastnik, który dopuścił się zbrodni na Rudzkiej, ale jak się nie ma, to się lubi, to się chwyta wszystkiego. Postać mężczyzny w brunatnym ubraniu z zielonym kapeluszem i jasnymi wąsami krążyła po okolicznych miejscowościach jak widmo.

Wydawało się, że ktoś rzeczywiście poluje na kobiety na tym konkretnym odcinku drogi. Dwa tygodnie po nieudanym napadzie pojawiły się też informacje, według których jeden z lokalnych mieszkańców miał rozmawiać z nieznajomym mężczyzną w masarskiej czapce i czerwonym szaliku. Mężczyzna miał go wówczas zapytać, czy udało się wreszcie ująć sprawcę zbrodni na Annie Rudzkiej. Usłyszawszy odpowiedź odmowną, miał machnąć ręką i rzucić na odchodne. Tutaj cytat. Wy nas jednak nie wyśledzicie. Według innej z wersji mężczyzna miał być jeszcze bardziej bezpośredni i powiedzieć możecie sobie nogi powyrywać, a mnie i tak nie złapiecie. Później oddalił się w stronę Świętochłowic, a dokładnie w tym kierunku, według zeznań piętnastoletniej dziewczyny, miał uciec jej napastnik.

Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.