CIAŁO Z TUNELU HISTORIA MARY MONEY

Około godziny 19.00 młoda kobieta wyszła. Powiedziała koleżance, że wybiera się na krótki spacer i zapowiedziała, że niedługo wróci. Nie sprecyzowała, czy ktoś miał jej towarzyszyć. Wkrótce potem pojawiła się w sklepie ze słodyczami prowadzonym przez Frances Golding przy Station Approach w pobliżu stacji Clapham Junction. Kupiła tam czekoladki. W rozmowie ze sprzedawczynią wspomniała, że jedzie do dzielnicy Victoria, znajdującej się tuż obok dworca kolejowego o tej samej nazwie. Była to zdecydowanie konkretniejsza informacja niż luźna zapowiedź spaceru. Mary wyprawiała się do innej części Londynu. Ale po raz kolejny tutaj również nie wspomniała, jaki był jej cel.

Czekoladki mogły być pewną sugestią. Być może Mary kupiła je w ramach prezentu. Ale nie był to żaden dowód. Równie dobrze sama mogła mieć ochotę na słodkości. Golding zapamiętała, że podczas zakupów panna Mani była w bardzo dobrym nastroju. Śmiała się, opuszczając lokal handlowy. W połączeniu z relacją Emmy tworzyło to pewien dysonans w obrazie Mary. Według współpracownicy, panna Manni była tego dnia dziwnie przygaszona, natomiast po wyjściu jej nastrój nagle się zmienił. Czy jest to istotny detal? Ciężko stwierdzić. Równie dobrze Mary mogła odzyskać humor i energię po zakończeniu pracy i nie miało to żadnego związku z jej planami.

Jeszcze tego ranka ciała przewieziono do kostnicy przy ratuszu. Po południu na komisariat zgłosiła się kobieta, która pomogła ustalić tożsamość dorosłych. Była siostrą zarówno rannej Florence Paller, jak i zmarłej Edith Mathilde. Rozpoznała również mężczyznę, którego znała jako Roberta Higgsa Marea. Ustalono, że Edith była jego żoną, a wśród zabitych dzieci znajdowała się ich mała córka. Zostałe dwoje, Stanley i Winfred Frances, były dziećmi Florence. No i może pomyślicie sobie, po co ja wam w ogóle o jakimś Mareju opowiadam i jaki to ma związek ze sprawą ciała z tunelu sprzed siedmiu lat. I tu dochodzimy do sedna.

Inspektor Miles informował jednak, że nie znaleziono potwierdzenia jego służby w armii. Florence poznała Roberta w roku 1909. Zamieszkali razem i mieli dwójkę dzieci, Stanleya i Winfred Frances. Później mężczyzna związał się również z jej siostrą, Edith Matildą Palais. We wrześniu 1910 roku wziął z Edith ślub w kościele św. Michała w Battersea. No, powiem wam, fabuła taka, że twórcy klanu mogliby czerpać inspirację. Z Edith, tą drugą siostrą, zdaje się bardziej kochaną, no bo chłop akurat z nią się hajtnął, doczekał się nawet córki Peggy. Żeby było jeszcze ciekawiej, słuchajcie, no to Florence dowiedziała się, że ojciec dwójki jej dzieci poślubił jej siostrę od znajomej.