Robert Hansen - Piekarz Rzeźnik. ZŁO - Zbrodnia Łowca Ofiara

ZŁO Zbrodnia Łowca Ofiara. Jechałem z pracy do miasta i przyglądałem się prostytutkom na ulicach. To bardzo mnie podniecało. Seksualnie mnie ładowało. Morderca przemierzał ulicę Anchorage w stanie Alaska. Krążył wokół budynków uważnie obserwując otaczającą go rzeczywistość. On nie podziwiał, on polował, szukał odpowiedniej ofiary. W listopadzie 1981 roku znalazł tę idealną. Była nią 23-letnia Sherry Morrow, tencerka erotyczna pracująca głównie w dzielnicy Czerwonych Latarni. Roiło się tam od klubów go-go, w których mężczyźni spędzali długie noce.

Na brak klientów żaden z lokali nie narzekał. Sherry marzyła o tym, by zmienić swoje życie, wyrwać się za laski i znaleźć bezpieczną przystań w innym miejscu. 16 listopada poznała mężczyznę, który zaczepił ją w klubie. Obrzucił komplementami i zapewnił, że jest fotografem. Zaproponował jej 300 dolarów za nagie zdjęcia. Sherry, przekonana, że właśnie znalazła idealny sposób na szybki zarobek, zgodziła się i umówiła z mężczyzną na drugi dzień. O swoich planach opowiedziała przyjaciółce i współlokatorce Susan, która również była tancerką.

Jak się okazało, ten sam mężczyzna zaczepiał również ją. Proponował jej spotkanie, ale kobieta odmówiła. Susan wspominała. Powtarzał, że ma samochód. Potem spytał, czy się umówimy. Odparłam, że raczej nie. Niektóre dziewczyny pracowały nadprogramowo. Ja nie. Nigdy. Dzień później Sherry mówi, że ma randkę z facetem z samolotem. Powiedziałam, że go znam, że mnie przerażał. Ale ona powiedziała, że jest miły. Poprosiła, żebym ją odprowadziła. Uznała, że to szansa na wyrwanie się stąd, na dobrego chłopaka. Susan zapamiętała Sherry jako ciepłą, miłą i cichą dziewczynę. Praca w klubie miała pomóc jej zapomnieć o przeszłości, odciąć się od niej.

Zwykły, przeciętny facet, jakich mijamy wielu każdego dnia. A jednak było w nim coś, co ją zaniepokoiło. Coś, czego Sherry nie dostrzegła. 23-latka poprosiła, by przyjaciółka odprowadziła ją do miejsca, w którym była umówiona z mężczyzną. Susan spełniła tę prośbę. Nieznajomy czekał przy niewielkim punkcie gastronomicznym. Obrzucił Susan ludowatym spojrzeniem i zabrał Sherry do samochodu. Był to ostatni raz, kiedy kobieta była widziana żywa. Dni mijały, a Sherry nie wracała. Susan czuła, że stało się coś złego, a lęk o współlokatorkę dodatkowo potęgował strach o własne życie.

Kobieta bała się, że mężczyzna, z którym odjechała Sherry, może wrócić również po nią. Susan miała wówczas zaledwie 18 lat. Była w mieście zupełnie sama i zdawała sobie sprawę z tego, że nieznajomy mógł ją doskonale zapamiętać. Dlatego podjęła decyzję, która na tamten moment wydała jej się najbardziej sensowna. Wyprowadziła się z mieszkania, które zajmowała razem z Sherry. Zaginięcie morą zgłosił dopiero jej chłopak i to kilka tygodni później. Policja nie miała jednak jakiegokolwiek punktu zaczepienia, a Susan nie było już w Anchorage. Nie przekazała mundurowym kluczowych informacji, dlatego śledztwo stanęło w miejscu.

O tym, co stało się z Sherry, Susan, ale też pozostali bliscy kobiety, dowiedzieli się wiele miesięcy później. 12 września 1982 roku myśliwi, którzy polowali w pobliżu rzeki Knik, natknęli się na płytki grób. Znajdowały się tam ludzkie szczątki. Na miejsce natychmiast wezwano policję. Sekcja zwłok wykazała, że ofiara została zastrzelona. Na jej plecach znajdowały się trzy rany. Wszystkie zadano z broni myśliwskiej. Ale co ciekawe, kobieta przed zabójstwem została rozebrana, ale po nim sprawca ubrał ją z powrotem.

Dodatkowo owinął jej głowę bandażem. Badania dentystyczne potwierdziły, że ofiarą była zaginiona niemal rok wcześniej Sherry Morrow. Ale zanim odnaleziono jej ciało, z okolic Ankoryczy zniknęła kolejna kobieta. Andrea Altieri, nazywana też Fish, miała 24 lata. 2 grudnia 1981 roku wsiadła do taksówki, która miała zawieźć ją do centrum handlowego. Była tam umówiona na sesję zdjęciową. Andrea, podobnie jak Sherry, była tancerką erotyczną. Nowo poznany znajomy obiecał jej pieniądze w zamian za sesję zdjęciową i prywatny taniec.

Baker skontaktował się z inną jednostką w tajemnicy przed swoimi przełożonymi. Zbiegło się to w czasie z odnalezieniem ciała Polly Golding, której zabójstwo i sposób pochówku idealnie pasował do poprzednich zbrodni. Na miejscu znaleziono też łuski, takie same jak te odkryte przy grobie Sherry Morrow. W swoim raporcie Baker jasno wskazał, że głównym podejrzanym jest według niego Hansen. Naciskał na zdobycie nakazu przeszukania. Chciał zabezpieczyć broń i zbadać ją pod kątem łusek odnalezionych na miejscach zbrodni. Problem polegał jednak na tym, że taki nakaz wystawiał prokurator, a uzyskanie go nie było wcale łatwą sprawą.

Między zabójstwami Annie Zaklutny a Sherrym Morrow Hansen uprowadził, zgwałcił i zamordował jeszcze co najmniej siedem innych kobiet. Choć on sam nie do wszystkich tych zbrodni się przyznawał. Śledczy wiedzieli, że ofiar mordercy było bardzo dużo, ale on nie chciał podać miejsca zakopania zwłok. Poszli z nim więc na ugodę. Zaproponowali, że oskarżą go tylko o te zabójstwa, do których sam się przyzna. Warunkiem jednak było to, że wyjawi miejsce pochowania zamordowanych kobiet i powie, co się z nimi stało. Pokazano mu mapę lotów, którą sam przygotował. Było tam zaznaczonych łącznie 21 punktów.