ZAPLECZE CXIX

Żabką po krainie, póki jest woda, jest życie od tyle. Wyrośnie, uschnie i znów będzie wiosna. Taka w mym lesie historia urosła. Lesie, lesie. Orzeż Boże, żaba bada, spada, pa, cześć. Pierwszy raz w tej audycji mam żabę w studiu. Uwaga. Prawdziwą, prawdziwą żabę. Żabkę. Beatę Małecką. Na zapleczu. Przed chwilą przyszło nam do głowy coś takiego, że to są takie czasy czarnych humorów. Lepiej być na zapleczu niż na froncie.

Lepiej, bo tu na zapleczu to się zawsze więcej dzieje. I nieoficjalnie. Lubisz zaplecza sceniczne? O, ja bardzo lubię piwnice, zaplecza, garderoby i to wszystko, co jest nienaświetlone na pierwszym froncie, prawda? No, także w las się też lubię zapuszczać. To jest audycja ZAPLECZE numer 119, także byłaś trochę wkurzona, że to nie jest żadne okrągłe. Nie, ale teraz tak myślę, patrz, jeden plus jeden plus dziewięć to jest jedenaście, a ja też jestem mistrzem jedenaście. Mistrzem jedenaście, no właśnie. A bo tak widzisz jakieś to życie takie ostatnie, jak w grze liczbowej, normalnie cały czas gdzieś jakieś synchronizacje. Beata Małecka, Żabka. Żabka dzisiaj.

Ja bym chciał posłuchać twojej audycji od początku do końca, żeby to była twoja audycja. No to zasiewajmy, zasiewajmy w tym lesie. Coś zasiejemy. Powiedz mi, skąd ty jesteś w ogóle żabką? Ja pochodzę z Gorzowa Wielkopolskiego. Pozdrawiam mamę serdecznie i całą rodzinę. Tak, Gorzów Wielkopolski. Tam spędziłam 18 lat do matury, liceum i sobie przybyłam na studia do Zielonej Góry i tak już tutaj Żabka została w zieloności. Gorzów Wielkopolski to takie miejsce, na myśl o którym mieszkańcy tego miejsca, gdzie my się znajdujemy, bardzo uśmiechają. No dokładnie, ale ja tu zawsze mówię, zobaczcie jaka jestem lubuska dziewczyna z krwi i kości, że tak łączę te północ z południem.

That's the thing you've got to know Girls are stronger than they show Keep your eyes open wide And see the power, see the power that girls hide Girl Power, Mizia Mizia Blues Band. Nagranie z zeszłego roku i to Stefan Witold, Włodek Miziowie, Maciek Wolański, Grzegorz Siwicki, no i Żabka. Tak, na gościnie. Pozdrawiam was chłopaki serdecznie i w ogóle wszystkich chłopaków bluesmeńskich, moich dziamdziaków. Właśnie przed chwilą tak pomyślałem sobie, że jak słuchałem ciebie, czy to na scenie, czy w teatrze, to gdzieś ten gospel z tyłu był.

I pan Janek był świetny w tym. On dobierał przecudownie człowieka do roli. I dla niego nie było wyznacznikiem to, że ja mam szkołę skończoną, tudzież wcale jej nie mam. Bo przecież nie mam. Ale jakby on miał tego czuja. I pięknie to... Zresztą później było widać na scenie właśnie. To były te jego lata doświadczeń. Więc w serduszku będę nosić, bo pan Jamek rzeczywiście dał mi tych możliwości. I ACHO DESSA MAMA i Księgi Szulca jeszcze w Teatrze Polskim we Wrocławiu. A teraz coś, co ma w tytule SOUL, ale posłuchajcie, zobaczcie, co tam Żabka wyczynił.

Uwielbiam te obce wszystkie języki, Janusz, powiem ci. Te szczególnie wymyślane przeze mnie. Czuję się w tym mocny. Właśnie tak, Soulful Madness, Rafał Han i Żabka. Tak, DJ Rafał Han, pozdrawiam cię Rafałku serdecznie i już się cieszę na te przyszłe nasze piripipip. Chciałem ciebie zapytać o to śpiewanie w językach obcych, bo tutaj się ujawnia też taka twoja, no wiadomo, muzyczna strona, ale też aktorska. Bo zaśpiewać coś, ja rozumiem język angielski, który się mniej więcej kojarzy z na, ale zaśpiewać widysz, Chłopaku, no to przecież... A jak ja zaczynałam w Zielonej Górze gdzieś tam na scenach się pojawiać po studiach? Chodziłam na bluesowe jam sessiony do Czterech Róż wtedy dla Lucienne i ja sobie wymyślałam, że śpię po angielsku.

I tu w ogóle widzisz, może być aktor po szkole, może być aktor bez szkoły, a jeden i drugi robią tak samo dobrze swoją robotę. Ale może niektórzy czują się dobrze po prostu w takiej sytuacji w systemie, kiedy są prowadzeni. No jest ta słynna historia z aktorami, nie wiem, Kantora czy Grotowskiego, którzy nie potrafili po śmierci swojego przywódcy duchowego, tak można powiedzieć, grać gdzie indziej. Byli tak zaprogramowani. I wydaje mi się, że to też o to chodzi, że to jest taki zawód niejednorodny, a tutaj taka żabka się trafiła. Taka żabka sceniczna, widzisz. Co ja zrobię, że tu ewidentnie scena mnie kocha i ja ją i dobrze się czujemy w bliskości.

I on mu się to myli i mówi ZACISZA. Słuchałem twojego ZACISZA. I bardzo dobrze. Ty zmieniaj nazwę w ogóle. Na ZACISZE. Mi też to trochę nie grało. Tu patrzę las, a tu patrzę ZAPLECZE. ZAPLECZE się tak technicznie jakoś tak kojarzy. Mnie ten las ciągnie. Twój. Tam są pewnie różne historie, w tym worku pod tytułem Las i Żabka. Las i Christmas. A po świętach jesteśmy. Spędziłaś jakieś dłuższe, nie wiem, spałaś w lesie? No spałam, byłam z Gajowym też parę dobrych lat, więc się żeśmy po lasach szlajali.

To zostawiam jeszcze mail na koniec. Do tańca zaprosić też. Alternatywa, taki jest mail, na który można pisać alternatywa.nastroj.lasmaupa.gmail.com. Dziękujemy wszystkim za uwagę. Gościem była Beata Małecka, zwana Żabką. Dziękujemy. Super było, super. I na koniec jeszcze Youth Novels Gone Now. Dziękuję Ci, Żabko. Dziękuję Ci, Januszku. Ale mogę czasami żabą też powiedzieć? No oczywiście, jak będę niegrzeczna, to mów mi żaba, bo to takie twarde, takie pomęsko. Żaba, ogarnij się. Do usłyszenia. Do usłyszenia. Enya. Lesie.