RECENZJA. Wékeras - "Do wirów, do krzyków" (Pagan Records, 2025)

Ale w metalowym świadku, w metalowym podziemiu pani Joanna, zwana też Jaromirą, a podpisuje się ona na swoich wydawnictwach tudzież pod swoimi dziełami. więc zdobywa dużą popularność za sprawą oczywiście też trucizny która już zdążyła wydać dwie epki tutaj ostatnia z nich była zresztą recenzja na kanale no i ta trucizna to dwie osoby Jaramira właśnie oraz Szwed dwie epki wydane przez Garazela i one dosyć mocno namieszały zdobyły naprawdę spore grono fanów. No mnie ta Trucizna się na przykład bardzo podoba i lubię się nią podtruwać, ale ona nie tylko w Truciźnie, to zresztą jest kobieta wielu talentów, bo chociażby zajmuje się też oprawami graficznymi tych albumów, na których wokalnie się udziela.

oraz tekstami, ale do tego jeszcze dojdziemy. Ten Wekeras trochę jakby był w cieniu. Też z drugiej strony rozumiem, że w tak międzynarodowym gronie, nie wiem jak to wygląda geograficznie pomiędzy członkami zespołu, na pewno trudniej też jest jakiś materiał już złożyć do kupy. No ale udało się i Wekeras wydaje swojego pierwszego pełniaka do wirów, do krzyków. Wydaniem zajął się Pagan Records. To też jest dosyć ciekawe, że właśnie pani Joanna ciągnie z tymi swoimi zespołami do Polski. No bo weka raz w Pagan Records, trucizna w Garazelu. Bardzo, bardzo ładne wydanie tego albumu. No wszystko się tutaj zgadza graficznie, kolorystycznie.

do których jeszcze wrócę, to jest zupełnie inna rzecz. To jest bardzo bogaty krążek. To jest krążek, który nie tylko porywa, ale wciąga. On wciąga i rzuca nami po ścianach. Wekeras jest zespołem bardzo metalowym. Wekeras bazuje na dobrym riffie, na mocy gitary. Co ciekawe, może mniej na melodyce tejże gitary, bo na tyle dominuje wokal też Joanny nad tym wszystkim. Oczywiście ta melodyka gitar tam jest i ona jest jak najbardziej zauważona, ale nie jest na pewno pierwszoplanowa. Gitarowy album bardzo mocno, a do tego wsparty doskonałą perkusją.

No i oczywiście jest tutaj to całe szaleństwo, to wariactwo, ale ono nie przejawia się tylko w niesamowitych wręcz wokalach Joanny. Wydaje mi się, że ona tutaj wokalnie zrobiła jeszcze dalej, zrobiła jeszcze jeden krok dalej niż na materiałach trucizny. Tutaj to szaleństwo jest naprawdę już posunięte momentami do granic. Doskonała robota, jeśli chodzi o wokal, ale Oczywiście, ponieważ on jest gdzieś tam na wierzchu tego wszystkiego, no to do niego zwracamy uwagę najbardziej, ale warto zwrócić uwagę na to, co pod nim, bo to szaleństwo, ta dzikość, ten momentami nawet chaos, to połamanie, bo tutaj Wekeras bardzo często łamie gdzieś ten naturalny metalowy porządek i naturalnym metalową...

To jest też taki album który pokazuje że Nawet jeśli masz bardzo charyzmatyczną wokalistkę, nawet jeśli masz wokalistkę, która swoim głosem, ekspresją potrafi, mogłaby, ma potencjał do tego, żeby przyćmić totalnie resztę, muzyków i ich partie, ich ścieżki, no to jednak tego nie robi, bo oczywiście, jak już mówiłem, ona jest gdzieś tam na wierzchu z racji tej swojej ekspresji niesamowitej, ale cały czas doskonale słychać to, co dzieje się tam troszkę niżej. No i bez tego oczywiście to wszystko byłoby w ogóle... bez sensu bo to instrumentarium klasyczne które tu jest zastosowane bo jest stricte klasyczne instrumentarium sprawdza się doskonale także podejrzewam że gdyby wokalistka pokroju Joanny

do wirów, do krzyków. Miałem jeszcze powiedzieć o tekstach, widzicie aż do końca, a tu jeszcze teksty. Jak wiecie w Truciźnie Joanna bazuje na poetach, przede wszystkim czeskich poetach, tłumaczy je sama lub korzysta, ich wiersze sama lub korzysta z jakichś przekładów. Więc nie do końca też mogliśmy poznać jej kunszt, jeśli o to chodzi. Natomiast tutaj w Weckeras teksty są jej autorstwa i krótko mówiąc, nie dość, że ma świetny wokal, nie dość, że bardzo ładnie rysuje, maluje czy cokolwiek, no to jeszcze bardzo fajnie pisze. Te teksty są... Ja w pierwszej chwili się w ogóle zastanawiałem po przeczytaniu tych tekstów, czy to znowu nie są jacyś poeci.