Przemoc duchowa w Kościele Katolickim

I katechizm Kościoła Katolickiego ten spór nam rozstrzyga i mówi wprost. Masz się podporządkować strukturze. Myślę sobie, że doświadczenie Doris tak naprawdę niewiele różni się od historii, które znamy. To jest historia Vaniera, francuskiego dominikanina. To są te historie, które opisujemy w jednym z rozdziałów Babilonu kryminalnej historii Kościoła. Czy też historii ojca Pawła, dominikanina, który dopuszczał się gwałtów na młodzieży akademickiej we Wrocławiu. I wydawałoby się, że osoby, które wchodzą w ten wpływ tego kierownictwa duchowego, no różnią się bardzo mocno od osób, które tylko kultywują tę wiarę poprzez jakieś święta, bo one się angażują w tych rukach.

Którzy często, wspomniałeś o Pawle M, który właśnie jako dominikanin miał ten dar przyciągania ludzi, bo biały habit. Były historie, że lewitował w jednym z kosztorów. Ale potem wykorzystuje sytuację do tego, żeby przemoc uprawiać, gwałcić w sensie dość dosłownym. Czy Jean Vanier to nie tyle dominikanin, co osoba świecka, ale właśnie obdarzona niezwykłym charyzmatem, stworzył całą strukturę Ruchu właśnie Arka, gdzie ludzie i tak dalej. No a się okazał też drapieżcą seksualnym. I w wypadku Doris, ona o tym w tej książce nie mówi, bo to jest jej biografia, która też wyszła kilka lat wcześniej.

No właśnie, że ta ciemna strona Ta pokusa, która zresztą jest wystawiona na próbę chociażby poprzez celibat, no z tego czerpie. Doris tak na marginesie została dokrzywdzona jeszcze przez ludzi, którzy nie dali jej wiary, którzy próbowali ją stygmatyzować, ale mówiłeś o tej toksynie. Ona mówi i daje nam definicję tej duchowości, kiedy ona staje się toksyczna. Otóż wtedy, kiedy Zasadniczo neguje prawo człowieka do wolności, na przykład przypisuje negatywne znaczenie wolnej woli, indywidualnemu postrzeganiu świata i zwykłym ludzkim potrzebom, albo uznaje je za całkowicie pogubione. I tak chyba rzeczywiście w Kościele jest, bo okazuje się, że wiele sytuacji dnia codziennego, którym się interesuje bardzo Kościół, w sferze chociażby wymiaru seksualnego, nie podlega żadnej dyskusji.

Proszę się właśnie przygotować do takiej lektury wymagającej, ale która jest takim wglądem właśnie jak o tych sprawach pisze się w Kościele Katolickim i jednocześnie dzięki, poznając ten żargon, taką swoistą nowomowę, My tak naprawdę rozumiemy, jak można ten język tego duchowego zniewalania i przemocy przezwyciężyć, bo może warto też dodać, że Doris Reisinger wstąpiła do tego stowarzyszenia, mniejsza o nazwy, bo ono w Polsce i tak nie istnieje, to jest międzynarodowe, w Niemczech, we Włoszech, w Anglii i właściwie wyszła z takiego środowiska protestanckiego.

Ubezwłasnowolnienie ich i zabezpieczenie się, żeby, broń Boże, nikt żadnych roszczeń nie miał, nie dochodził swoich praw, bo przecież osoba pokorna tego nie zrobi. Doris zresztą pisze w tej książce, którą serdecznie Wam polecamy, o pewnym paradoksie, że z jednej strony no właśnie są duże oczekiwania od tych dołów, od zakonnic, od księży, młodych seminarzystów, Osoby, które się formułują w rozmaitych przykościelnych organizacjach, a z drugiej strony w przypadku hierarchów, no to hulaj dusza, piekła nie ma, można by było powiedzieć i mamy wiele takich figur, nie tylko na tym poletku międzynarodowym. Jak choćby Maciej Aldegolado, narkoman, który gwałcił swoje dzieci, a był do końca swoich dni hołubiony przez Jana Pawła II.

I ten pozytywny ładunek tej książki jest właśnie taki, że Religia, która jak mówił słusznie Marx, bywa opium, czyli właśnie zamyka, nie pozwala skonfrontować się z rzeczywistością, może takiej osobie jak Doris Reisinger dać jednak siłę, żeby się oderwać, żeby też oskarżyć, bo to jest też książka Oskarżenie, że to jest że to co głosicie nie ma żadnego związku z rzeczywistością. Więc to jest taka rzeczywiście książka wstrząs moralny, duchowy, również religijny. Zresztą na samym końcu zostaje właśnie z takim pytaniem i pewnie ty też jakoś próbowałeś sobie na to pytanie odpowiedzieć, bo