Okrutna jak Polka

Mam na myśli strajk kobiet, ale też te Ten taki opór, jawny, czynny opór przeciwko tej opresyjnej polityce, która chce nam zaglądać pod pościele, która chce, no nie wiem, ograniczać nasze wolności. Pytam się o to, bo z jednej strony masz dużo fanów, ludzi, którzy po prostu to czytają, którzy to cytują, którzy tym żyją, u których kształtuje się coś, czego nie mieli. Ale z drugiej strony jest pewna cena, którą się za to płaci, no bo nie raz pokazywałaś, Ordynarne, chamskie, ociekające. Myślę, że nie tylko wulgarnością, ale taką wyjątkową, złą wolą interakcji. One oczywiście są wyjątkami, ale znam wiele osób publicznych, które bardzo mocno to przeżywają, nawet jeżeli to jest mały promil.

Ja Cię obserwuję w mediach, no widziałem też jak funkcjonujesz na co dzień i tak sobie pomyślałem, że dużo tego wszystkiego masz na głowie i że nie jest to wszystko takie piękne i sielankowe. A pytałem o te media dlatego, że to jest taka cena, którą się płaci, a przecież teraz Ta cena może nie jest taka duża, ale ty to robisz od wielu, wielu lat i myślę sobie, że to potrafi jednak rać. Ja sam tego doświadczam czasami, no bo dotykamy czasami tych samych potworów, tych zmur tej polskiej opresyjności historycznej. Mam na myśli przede wszystkim Kościół Katolicki, który ufundował nam tutaj takie społeczeństwo, jakie mamy.

Ja mam wielu kolegów i my sobie rozmawiamy czasami o kobietach, o naszych dziewczynach. To jest właśnie atrakcyjne u kobiet, że to mają. I myślę sobie, że to też jest pochodna tego, że w pewnym momencie tym mężczyznom, którzy zaprojektowali ten świat po prostu dla siebie tak naprawdę, gdzie te kobiety są, bo są, trzeba jakoś je wykorzystać. Ten model nie odpowiadał i obserwuję też, bo ja miałem kontakt z wieloma przedstawicielami Kościoła i tak dalej, wiesz co, taki lęk przed kobietami. To ma nawet jakiś swój termin naukowy. Strach przed kobietami właśnie, czyli nieumiejętność zmierzenia się z ich emocjami po prostu, kiedy one je wyrażają.

Myślę, że Znaczy ja nie chcę pakować do wielkiego worka zbyt wielu rzeczy, ale myślę o tym zainteresowaniu jogą. No chyba sama widzisz, że to jest jakiś taki apogeum. To jest jakaś taka nowość, bo kiedyś to było takie niszowe, bardzo elitarne. Joga się kojarzyła, że to jest już jakiś system religijny i tak dalej, ale też widzimy jakie oglądalności i wyniki robi na przykład Claudia Pingott z tym jakimś takim też wymiarem duchowości, a w zasadzie takiej sprawczości, że ja jestem sprawcą swojego życia, ja je mogę programować, ja mogę mieć na nie wpływ. Pamiętam takie czasy jeszcze kilka, kilkanaście lat temu, jak Kościół bardzo przestrzegał, żeby nie zajmować się jogą, jakąś inną duchowością, bo tam przyjdzie diabeł.

Odnalazł w sobie. A kto to jest siwa, to przyjdź na warsztaty i ci opowiem. Ale o tym właśnie mówię, że okazuje się, ja często odwołuję się do takiego wywiadu, który Adam Michnik udzielił Dominice Wielowiejskiej, ja już nie pamiętam, rok temu, kiedy on mówił, że Polska bez kościoła będzie taką czarną ramą po prostu, że będzie, no nie wiem, w domyśle już jakiś taki totalny... Przepraszam, wchodzę Ci w słowo, ale to jest coś niesamowite, żeby Michi mógł coś takiego wymyślić. Może dlatego tak mówi, bo nie chodził nigdy do kościoła, wiesz, i może dlatego. Natomiast mi bardziej chodzi o pokazanie po prostu pewnego kontrastu. Okazuje się, że ludzie w różnym wieku, młodzi, i joga jest tego przykładem, no właśnie tego skontaktowania, jak to bardzo ładnie nam opowiedziałaś,

Mieliśmy tam wszystko. Myślę, że jesteśmy w trakcie tego. Ale wróćmy do książki Pauliny. Pokazuję jeszcze raz. Wspaniała ilustracja Małgosi Kulik. Artystka z Wrocławia. To jest mój konik i muszę o to spytać. No bardzo jasno i bardzo tak kategorycznie pokazujesz, jak wielką krzywdę zrobił nam Kościół. Ty nawet zgadzasz się z Jakubem Żulczykiem, który mówił, że trzeba podobny proces w Kościele przeprowadzić, czy w naszym społeczeństwie bardziej, jakim była dekomunizacja, bo to jest po prostu szkodliwe.

Ja nie chcę tutaj oczywiście uogólniać, bo to wiem, że ty też tak nie myślisz i to by było bardzo niesprawiedliwe, że tam wszyscy ludzie Którzy chodzą do kościoła, to są jacyś źli, czy też robią sobie krzywdę. Natomiast seksualność, ta wielka energia. Przecież jak mówisz o Jungu, no to on opowiadał, że to jest też jądro jakiegoś... Jądro to może nie, ale jakiś taki motor, który daje nam takiej dużej siły. Mówi się dużo o tym, że ciało zaopiekowane, a wymiar seksualny jest bardzo ważny, żeby było zdrowe. Moje psy się obudziły. Zaczynamy mówić o seksie, to się obudziły.

No i w ogóle chyba w Kościele tak było, że władza nad ciałami naszymi właśnie była takim instrumentem tworzenia tej opresji i takiej bezbronności kobiet, ale też nie tylko kobiet. Który ma bardzo dobry kontakt ze swoim własnym ciałem. Chodź tutaj. Przepraszam, zaraz odpowiem. Dzień dobry. Teraz możemy wreszcie sobie rozmawiać, a nie tam bez felka. Czekajcie, muszę się ustawić. A nie kocham. Połóż się, połóż się, połóż się, połóż się. No połóż się.

Ja już mam trochę tego dosyć, jestem tu bardzo zmęczona, więc teraz podchodzę do tego tak. Wystąpisz chłopku, wystąpisz. Teraz podchodzę do tego tak, że ten proces trwa i się dzieje i on jest nieodwracalny. Może się tak okazać, że się bardzo zdziwimy za parę lat, Artur, i sobie usiądziemy i będziemy sobie gadać po prostu. Co to było? Myśmy w ogóle nie wierzyli w 2022 roku, że to będzie możliwe, a tu popatrz, pyk, pyk i poszło. No bo na przykład we Francji, ja pamiętam jak ja Mieszkałam tam i moja córka miała kilka lat, miałam 8-9 lat, a mojego ówczesnego męża synek miał wtedy jakieś 6-7 i ten mały nie wiedział w ogóle co to jest Kościół, kto to był Jezus.

A w kościele tam u jego rodziców na wsi, to po prostu tam się raz na tydzień zbierał chór takich starszych pań, bo tam była dobra akustyka i one sobie tam śpiewały po prostu jako ten chór. I w ogóle to było wszystko tak kompletnie zlaicyzowane. Ja mówię o czymś, co miało miejsce 20 lat temu, a tam już to było tak dawna zlaicyzowane. I ja, chociaż sama przecież antyklerykałka i tak dalej, ja miałam z tym problem. Ja taką się tym tak obruszałam. Że to prawda, jak to możliwe, dziecko nie wie co to jest tabernakulum. A potem sobie dopiero pomyślałam, kurczę lepiej, że nie wie tego wszystkiego, dowie się, dowie się w szkole, dowie się gdzie tam ma się dowiedzieć, jeżeli nie będzie miał jakiejś beznadziejnej edukacji, ale lepiej, że to dziecko tego nie wie i nie jest w tym po prostu wychowywane.

Natomiast musimy też pamiętać o backlashu, czyli o tym ruchu przeciwnym, który jest bardzo silny. Mamy do czynienia w tej chwili z ogromnym, niesamowicie silnym powrotem tych wszystkich idei takich silnie patriarchalnych, skrajnie prawicowych. I wojna w Ukrainie też jest tego dowodem. No i wiesz, no to jest tak, że po prostu patriarchat tak łatwo nie odpuści. Im bardziej on jest atak... No bo Kościół to jest jakby rdzeń patriarchatu, tak? To jest jego wyraziciel po prostu kondensatu tego, czym jest patriarchalna opresja, w której tak naprawdę rządzą starzy mężczyźni i mężczyźni między sobą.

No dziękuję, to jest komplement, tak to przyjmuję. No bo salon się bardzo mocno zaatakował po tej historii. Tak. Byłam ukarana bardzo surowo, ale ten salon mnie atakował jeszcze wcześniej. Wiesz, ja myślę, że taką straszną rzeczą, która wyszła przy okazji, to było po filmie, wiesz, Tomka i Marka Sekielskich i twoim w jakimś stopniu, bo jesteś jego współbohaterem i wiem, że przyczyniłeś się w gigantycznym stopniu. I potem całe to, jak to się wszystko toczyło, to obnażanie tej pedofilii w kościele polskim, a jednocześnie to, że ja z felietonów odniosłam się do tych zdarzeń, które mnie spotkały i jakby zaczęłam wracać trochę do tematu Polańskiego, ale to już dlatego, że ten temat sam wraca, bo ciągle... Tutaj są te felietony, to jest cała seria, w której Paulina opowiada tą historię.

On jest bardzo też musimy mieć anty PiS-owski tak ten salon. Ofiary zostały przez ten salon największej swojej większości. Potraktowane totalnie instrumentalnie. Tak naprawdę, kiedy bracia Sekielscy zrobili swój film Tylko nie mów nikomu, pamiętajmy, były wybory do europarlamentu. Polacy byli bardzo zmęczeni tym protestowaniem w obronie konstytucji i sądownictwa. To był taki moment, takie okienko się otworzyło, że a nóż chociaż do tego europarlamentu jakoś się uda tak zrobić, żeby jednak nasi wygrali, czyli nie PiS. I bardzo liczono na to, że film Sekielskich spowoduje, że ludzie się wkurwią na Kościół i w związku z tym nie zagłosują na PiS.

Ofiary ci ludzie mieli kompletnie gdzieś. I ludzie się na Kościół wystarczająco nie wkurwili i zagłosowali na PiS i niestety nie było miażdżącej, wygranej salonu w europarlamencie. A że ja w tym czasie napisałam felieton, w którym delikatnie i w ogóle zupełnie na marginesie, bo to nie był o tym felieton, felieton był o filmie Sekielskim. Ale przypominam coś, o czym pisałam wcześniej w książkach, o czym opowiadałam, ja nawet u Kuby Wojewódzkiego o tym opowiedziałam w roku 2000 bodaj trzecim bądź czwartym i nie było żadnej reakcji, w ogóle kompletnie to zostało przemilczane, niezauważone, że na planie Andrzeja Wajdy, 14-letniemu dziecku podano relanium, alkohol i

Z punktu widzenia ofiary to naprawdę nie ma żadnego znaczenia. To nie ma znaczenia. Więc to nie usprawiedliwia. I napisałam na występie, ja chcę zwrócić uwagę na pewne rzeczy związane z filmem Sekielskich, bo mam radar na tę tematykę. Tyle. I przypomniałam dlaczego. Dwa zdania. Ponieważ to już było po MeToo i temat już istniał, To zostało zauważone, ale przede wszystkim to zostało zauważone, bo jak ona mogła zaatakować naszego ukochanego Wajdę teraz, kiedy trzeba wszystkie ręce na pokład, bo pedofile są tylko w kościele i nawet ma się urwić na kościół i nie zagłosować na PiS.