Jak system kościelny broni Jana Pawła II

Ale to co mnie interesuje też w Twoich wypowiedziach na temat tej dyskusji, na temat Jana Pawła II, to obserwowane przez Ciebie etapy obrony systemu, tak? No bo nie czarujmy się, mamy do czynienia w tej chwili właśnie z taką próbą montowania koalicji, która ma Na różnych płaszczyznach bronić dobrego imienia Jana Pawła II. I są różne grupy interesu, one są podzielone, bo chyba to nie jest jednorodne środowisko. To jest środowisko polityków z jednej strony, którzy czynią Jana Pawła II swoim patronem, patronem Prawicy. Mają być jakieś marsze organizowane w obronie dobrego imienia papieża. To takie dość kuriozalne. Z drugiej strony mamy stanowisko episkopatu, który mówi, że jakaś komisja historyczna powinna się tym zająć.

Krytyczny obraz naszej własnej tożsamości, naszej własnej historii. Ale czy to zrobią? Nie jestem pewien i raczej jestem sceptyczny. Na końcu chciałem też zadać pytania, o których zadanie poprosili mnie nasi widzowie. Jeden z nich mnie poprosił o to, żebym cię spytał. Jak to się dzieje, że do Episkopatu trafiają osoby o takiej samej... Dlaczego ten Episkopat jest taki jednorodny? Dlaczego nie ma tam jakiejś jednej rogatej duszy, człowieka, który by Wyszedł, zaczął mówić trochę innym językiem. Znaczy ja nie mówię o tym takim zniuansowaniu, no bo wiadomo są biskupi, którzy się tam ubierają w garnitury i tylko same kororatki są tacy, którzy są tacy bardziej wydawałoby się językowo nowocześni, ale chodzi mi o coś innego.

Więc to nie powinno być tak, jak Niemcy mówią, pauschal, czyli o wszystkim jednym zdaniem. Ale generalny ton jest niestety taki. I to było świadome działanie pewnego zespołu osób, które decydowały o składzie polskiego episkopatu przez lata. Centrum tego zespołu był Nuncjusz Kowalczyk, który był nienormalnie długo nuncjuszem, I nienormalnie zachowywał się, jak on mądrzył, bezkrytycznie albo pod pewnym kątem, wybierając ludzi, o których musiał wiedzieć, w jak skomplikowanych sytuacjach są i co może oznaczać ich nominacje na biskupów dla Kościoła.

W takich krajach dotkniętych dosyć silnym kryzysem, jak Holandia, odtworzył episkopat, który jest skrajnie konserwatywny. I zupełnie niezrozumiały dla przeciętnego Halletnera. I tak dalej, i tak dalej. To są niestety pewne procesy, z których trzeba sobie zdawać sprawę. One doprowadziły do tego, z czym dzisiaj mamy do czynienia. Tak, tak. Thomas Doyle, zresztą mieliśmy z nim wywiad dla Gazety Wyborczej z profesorem Maubirkiem, mówił właśnie o takiej tajnej instrukcji z czasów, kiedy pracował w inicjaturze amerykańskiej. Jakim kryteriom musiał odpowiadać biskup? O czym mówisz? Teologia ta związana z aborcją przede wszystkim, celibat i tak dalej. Ale żeby jakoś może pocieszyć naszych widzów na koniec, chciałem się spytać o tym, bo to jest bardzo ciekawe, co zaproponowałeś i myślę, że będę się nad tym zastanawiał.