Jak system kościelny broni Jana Pawła II

To prawda, ale ja jeszcze raz wrócę trochę do historii. Od drugiej połowy XIX wieku w Polsce się ukształtowała tradycja przejęta później przez centralne postaci polskiego kościoła, także w okresie międzywojennym i w całym okresie powojennym, czyli przekonanie, że my jesteśmy ostatnią deską ratunku dla bezbożnej Europy, że tutaj się przechowa zdrowa religijność. I na tym jadą wciąż Katonacjonaliści, zwłaszcza we piskopacie, ale nie tylko. Oczywiście w jakim stopniu się przechowała, ale przechowała się w takiej postaci, że jest groźna dla samej siebie. Ten typ chrześcijaństwa, który się wytworzył w Polsce.

Krytyczny obraz naszej własnej tożsamości, naszej własnej historii. Ale czy to zrobią? Nie jestem pewien i raczej jestem sceptyczny. Na końcu chciałem też zadać pytania, o których zadanie poprosili mnie nasi widzowie. Jeden z nich mnie poprosił o to, żebym cię spytał. Jak to się dzieje, że do Episkopatu trafiają osoby o takiej samej... Dlaczego ten Episkopat jest taki jednorodny? Dlaczego nie ma tam jakiejś jednej rogatej duszy, człowieka, który by Wyszedł, zaczął mówić trochę innym językiem. Znaczy ja nie mówię o tym takim zniuansowaniu, no bo wiadomo są biskupi, którzy się tam ubierają w garnitury i tylko same kororatki są tacy, którzy są tacy bardziej wydawałoby się językowo nowocześni, ale chodzi mi o coś innego.

Dlaczego nie ma takiego innego biskupa, który by jakoś tak przytomnie się wypowiedział na temat tej sytuacji? No bo to są ludzie wierzący, którzy biorą odpowiedzialność za swój Kościół, kochają ten Kościół, żyją Ewangelią. Czy mógłbyś to wytłumaczyć jakoś, czy masz jakieś zdanie na ten temat? Ja bym powiedział, że mimo wszystko tacy się zdarzają. Także we współczesnym polskim episkopacie jest przynajmniej jedna czy druga postać, już nie chcę po nazwiskach, bo nie wiem czy to nie będzie... Pocałunek śmierci. Pocałunek śmierci byłby to. Powiedzmy, z mojej strony chyba nie śmierci, ale w każdym razie są tacy, którzy potrafią jednak bardziej krytycznie i bardziej trzeźwo na to spojrzeć. Taką osobą przez wiele lat był w Episkopacie arcybiskup Nosol, który miał taką śląską trzeźwość i bardzo skomplikowane doświadczenie Ślązaka wyrastającego z tej trudnej historii pogranicza polsko-niemieckiego, śląskiego.

W takich krajach dotkniętych dosyć silnym kryzysem, jak Holandia, odtworzył episkopat, który jest skrajnie konserwatywny. I zupełnie niezrozumiały dla przeciętnego Halletnera. I tak dalej, i tak dalej. To są niestety pewne procesy, z których trzeba sobie zdawać sprawę. One doprowadziły do tego, z czym dzisiaj mamy do czynienia. Tak, tak. Thomas Doyle, zresztą mieliśmy z nim wywiad dla Gazety Wyborczej z profesorem Maubirkiem, mówił właśnie o takiej tajnej instrukcji z czasów, kiedy pracował w inicjaturze amerykańskiej. Jakim kryteriom musiał odpowiadać biskup? O czym mówisz? Teologia ta związana z aborcją przede wszystkim, celibat i tak dalej. Ale żeby jakoś może pocieszyć naszych widzów na koniec, chciałem się spytać o tym, bo to jest bardzo ciekawe, co zaproponowałeś i myślę, że będę się nad tym zastanawiał.